Adenomyosis: jakie jest niebezpieczeństwo i czy należy je leczyć?

Częstość występowania adenomiozy ma szerokie granice - 570%. Powodem tego "rozproszenia" danych statystycznych jest brak wspólnych standardów diagnozy i niespecyficznych klinicznych objawów patologii. Różne opinie na temat interpretacji koncepcji adenomiozy i endometriozy - co za różnica? Niektórzy specjaliści wyznaczają pierwszy termin jednej z form endometriozy, inni - jej początkowy etap, trzeci uważa, że ​​te dwie choroby różnią się pochodzeniem, rozwojem, strukturą histologiczną i przebiegiem klinicznym.

Patologia ma tendencję do stałego wzrostu, szczególnie wśród młodych kobiet. Ponadto w strukturze chorób żeńskich narządów płciowych zajmuje trzecie miejsce (po mięśniakach i procesach zapalnych), a zwyrodnienie endometriozy w nowotworach złośliwych odnotowano w 0,1-24%.

Definicja i rodzaje chorób

Macica składa się z trzech warstw: surowiczej (od strony jamy brzusznej), mięśniowej (myometrium) i śluzowej lub endometrium (od strony jamy macicy). Istotą choroby jest proliferacja tkanki, podobna do endometrium, poza błonę śluzową. Może wyglądać podobnie do zapalnych nacieków, torbielowatych formacji i węzłów, o strukturze i funkcji - identycznych z endometrium, ale mniej podatnych na określone zmiany, które zależą od cyklu miesiączkowego.

Charakterystyczne właściwości endometriozy, które zbliżają ją do złośliwego procesu nowotworowego, to:

  • brak torebki tkanki łącznej;
  • infiltracyjny (penetrujący) wzrost w sąsiednich tkankach z naruszeniem struktury tego ostatniego;
  • zdolność do przerzutu (transferu) do sąsiednich tkanek i odległych narządów poprzez naczynia limfatyczne i krwionośne.

Endometrioza - łagodny proces nowotworowych zależnych od hormonów, które występuje na tle zaburzenia równowagi hormonalnej i odpornościowego. To udział struktury tkanki i funkcja jest taka sama jak endometrium, czasami tworzy typu raka, to jest poza granicami normalnej błony śluzowej macicy i ma tendencję do wzrostu, a czasami naciekający - przerzuty.

Klasyfikacja endometriozy w zależności od jej lokalizacji i stopnia zaawansowania

Adenomioza, jako rodzaj endometriozy

Tak więc, zgodnie z klasyfikacją, adenomioza ciała macicy z przesmykiem jest tylko prywatną, lokalną, najczęstszą postacią endometriozy z wszystkimi jej podstawowymi cechami. Jednak symptomatologia i powikłania są typowe dla tej lokalizacji, biorąc pod uwagę diagnostykę i leczenie.

W wielu pracach używa się zwrotu "adenomioza szyjna". Biorąc pod uwagę istniejącą klasyfikację, jest ona niepoprawna, ponieważ lokalizacja patologicznego procesu w pochwowej części szyjki macicy i wzdłuż tylnej powierzchni odnosi się nie do wewnętrznej, ale do zewnętrznej zewnątrzotrzewnowej endometriozy. Często pojawia się w wyniku urazu błony śluzowej i wprowadzenia do niej patologicznej tkanki w instrumentalnych aborcjach i innych manipulacjach terapeutycznych i diagnostycznych. Endometriozę szyjki macicy określa się poprzez badanie jej w lusterkach, a także przez kolposkopię lub endoskopową cervicoskopię (badanie kanału szyjki macicy) w postaci czerwonawych lub fioletowych plamek.

Formy i etapy adenomiozy

Wyróżnij następujące formy choroby:

Ogniskowa adenomioza macicy

Reprezentuje pojedyncze pojedyncze ognisko endometriozy w mięśniówce macicy, to znaczy nie wszystkie ściany macicy są dotknięte, ale niektóre z jej części. Ta forma jest bardziej powszechna w okresie przedmenopauzalnym (45-50 lat).

Rozproszona adenomioza

Charakteryzuje się nie wyizolowanymi ogniskami, w przeciwieństwie do ogniskowych, ale jednolitym rozmieszczeniem patologicznej tkanki w całym myometrium. W tym przypadku "ślepe kieszenie" o różnych głębokościach powstają w błonie śluzowej. Wnikają one w kolejne warstwy macicy, aż do powstania przetok otwierających się w jamie miednicy małej.

Połączenie form ogniskowych i rozproszonych jest możliwe, wtedy jest to zagadnienie rozsianej ogniskowej adenomiozy.

Forma guzkowa lub węzłowa

Charakterystyczne jest kiełkowanie patologicznych elementów w warstwie mięśniowej z tworzeniem gęstych węzłów bez kapsuły. W związku z obecnością tkanki gruczołowej działającej zgodnie z cyklem miesiączkowym, w tych węzłach zwykle występuje wyraźny lub "szokujący" kolor płynu lub krwi.

Guzki powstają ze względu na to, że krwawe wydzieliny przypominające miesiączkę przenikają do tkanek mięśni otaczających ogniska endometriozy. Zawierają cząstki zniszczonych tkanek, a także enzymy proteolityczne i lipolityczne uwalniane przez tkankę endometrioidalną oraz białka i tłuszcze. To wyjaśnia brak kapsuły w węzłach endometriozy. Postać guzkowa choroby jest bardzo podobna do mięśniaka macicy.

Dość często, mięśniak macicy w połączeniu z adenomiozą na tle rozrostu (proliferacji) procesów w endometrium. Wielu operujących autorów zauważa tę kombinację w 49-85% przypadków myomatozy i uważa ją za nonrandom, co wyjaśniają identyczne przyczyny, czynniki ryzyka, objawy kliniczne i cechy mechanizmu rozwoju. Ta kombinacja jest najczęstsza u kobiet w okresach przed i po menopauzie. Znacznie zwiększa ryzyko zwyrodnienia formacji mięśniowej z endometriozą do nowotworu złośliwego.

W zależności od głębokości wprowadzenia patologicznej tkanki w mięśniowej warstwie macicy rozróżnia się następujące etapy adenomiozy:

  1. I Art. - wrastanie do niewielkiej głębokości, w warstwie podśluzówkowej
  2. II wiek. - zmiany osiągają połowę grubości warstwy mięśniowej
  3. III wiek. - tkanka endometriozy przenika całą grubość mięśniówki macicy
  4. IV wiek. - tkanka patologiczna wykracza poza granice mięśniówki macicy, oddziałując na błonę surowiczą, tj. na warstwę ciemieniową (część wewnętrzną) otrzewnej miednicy małej i sąsiednich narządów.

Czynniki ryzyka

Do najczęściej rozpoznawanych czynników ryzyka adenomiozy należą:

  • dysfunkcyjne stany układu hormonalnego i odpornościowego;
  • wiek;
  • dziedziczna predyspozycja;
  • sytuacja społeczno - gospodarcza.

Prawdopodobne czynniki:

  • późny początek menstruacji i życia seksualnego;
  • późna i / lub skomplikowana praca;
  • częste aborcje oraz manipulacje terapeutyczne i diagnostyczne na narządach płciowych;
  • częsty lub przedłużający się stresujący stres, otyłość;
  • nadmierne nasłonecznienie i procedury termiczne w okolicy miednicy.

Kliniczne objawy adenomiozy i jej rozpoznanie

Przejawy choroby nie są specyficzne dla adenomiozy. Jednak najbardziej typowymi objawami są:

  1. Ból w okolicy miednicy i ból w dole brzucha związany z miesiączkowaniem (algomenorrhea), w przeddzień, w trakcie i przez kilka dni po jego zakończeniu. Zespół bólowy jest najbardziej widoczny w postaci guzowatej choroby, a w zależności od stadium - w stadium I, III i IV, czyli z powierzchownym lub bardzo głębokim uszkodzeniem. Szczególnie dotkliwy ból towarzyszy pokonaniu przesmyku macicy. Przy lokalizacji w tylnych odcinkach przesmyku ból napromieniowuje (oddaje) do odbytnicy i kości ogonowej, w jednym z rogów macicy - do odpowiedniej strefy pachwinowej.
  2. Obfite i długotrwałe krwawienie miesiączkowe (hiperpolymenorrhea) lub krwawienie z dróg rodnych w okresie między menstruacją (metroragia) przez rodzaj krwawienia występującego rzadziej. Hyperpolymenorrhea najczęściej towarzyszy rozproszonej postaci adenomiozy. Szczególnie obfite i długotrwałe krwawienie, silny zespół bólowy i niedokrwistość krwotoczna są typowe dla połączenia mięśniaka z gruczolakowatością.
  3. Pojawienie się ciemnobrązowej wydzieliny przed rozpoczęciem miesiączki i przez kilka dni po jej zakończeniu.
  4. Średnia lub ciężka postać zespołu napięcia przedmiesiączkowego (w 40%) - zaburzenia wegetatywne-naczyniowe i neuropsychiczne.
  5. Nieprzyjemne odczucia i / lub ból podczas stosunku płciowego (dyspareunia), zwłaszcza z uszkodzeniami przesmyku.
  6. Niepłodność lub poronienie ciąży.

Rozpoznanie adenomiozy

Opiera się na objawowym i kompleksowym badaniu kobiety. Obejmuje normalne badanie ginekologiczne z dwuręcznego badania i poprzez pochwy wacika i kanał szyjki macicy, kolposkopii z biopsji (jeżeli to konieczne), histerosalpingografia, oddzielne diagnostyczny skrobanie jamy macicy pod kontrolą histeroskopowej, tomografia komputerowa (CT), obrazowanie rezonansu magnetycznego (MRI).

W tym ostatnim przypadku charakterystycznymi kryteriami choroby są powiększone jamy macicy, zmodyfikowana forma i ulga w jej błonie śluzowej (zjawisko "falowania"). W endometrium definiowane są formacje (węzły) z rozmytymi granicami, mające żółty lub bladożółty kolor iz charakterystycznymi "oczami".

Najcenniejszą i najłatwiej dostępną metodą, szeroko stosowaną w diagnozowaniu różnych postaci endometriozy i w dużym stopniu zorientowanej na leczenie adenomiozy, jest USG przezpochwowy i jamy brzusznej. Jest wykonywany podczas drugiej fazy cyklu menstruacyjnego - kilka dni przed nadejściem menstruacji. Szczególną uwagę zwraca się na stan podstawowej warstwy endometrium.

Główne objawy adenomiozy w uzi:

Ultradźwięki miednicy są cenną metodą, ale przy jej użyciu możliwa jest hiper- lub hipodagnozowanie, w zależności od stopnia zaawansowania procesu, doświadczenia lekarza i jakości sprzętu. Wraz ze wzrostem stadium procesu patologicznego i jego częstością występowania, a także nasilenia objawów klinicznych, wzrasta również stopień wykrywalności choroby. Wysoka zdolność diagnostyczna, przekraczająca 90%, ma MRI.

Leczenie adenomyozy

Jeśli choroba występuje bez bólu i krwawienia, to znaczy bez widocznych objawów, i jest wykryta przy okazjonalnych badaniach, nie ma potrzeby szczególnego leczenia, szczególnie jeśli kobieta nie planuje ciąży.

Niestety, terapeutyczne, zachowawcze zabiegi chirurgiczne lub skojarzone rzadko prowadzą do całkowitego wyleczenia. Późne stadia adenomiozy są najczęstszą przyczyną niepłodności. W tym samym czasie, w odpowiednim czasie leczenia w niektórych przypadkach może prowadzić do mniej lub bardziej długotrwałej remisji choroby, co pozwala zajść w ciążę i mieć dziecko, ale często istnieje ryzyko samoistnego poronienia lub w najlepszym przypadku przedwczesnego porodu.

Po ciąży i porodzie wiele kobiet ma ryzyko krwawienia z macicy i rozprzestrzeniania się ognisk endometriozy w organizmie. Ale czasami po porodzie pojawia się początek remisji ze względu na fakt, że ciąża jest rodzajem menopauzy, a aktywność tkanki patologicznej jest zmniejszona.

W przypadku braku ciąży możliwe jest zastosowanie nawodnienia pozaustrojowego (IVF). Jednakże, adenomyosis i eco mogą być zgodnymi pojęciami tylko wtedy, gdy wykonujesz wstępny zabieg chirurgiczny i przebieg terapii. Skuteczność IVF w tej chorobie wynosi od 30 do 60%.

Taktyka metod terapeutycznych polega na stosowaniu preparatów o przewadze hormonalnej, mających na celu hamowanie nadmiernej aktywności układu hormonalnego i wpływających na układ odpornościowy organizmu. Celem leczenia jest zahamowanie ognisk endometriotycznych i zaniku tkanki patologicznej.

Takie środki obejmują:

  1. Preparaty z grupy doustnych środków antykoncepcyjnych ostatniego pokolenia - Yarina, Marvelon, Regulon, Silest, Zhanin, itp. Czas trwania ich ciągłego przyjmowania powinien wynosić od sześciu miesięcy do jednego roku. Przy łagodnej chorobie często dochodzi do martwicy ognisk patologicznych ze zmniejszeniem lub zaniknięciem bólu u 60-95% pacjentów, aw 50% może wystąpić ciąża.
  2. Preparaty z grupy progestagenów - gestrinonu, medroksyprogesteronu itp., Powodujące atrofię ognisk endometriotycznych.
  3. Leki androgenne (Danazol), zapobiegające rozwojowi istniejących starych ognisk oraz występowaniu braku miesiączki - zapobiegają powstawaniu nowych.
  4. Analogi GnRH (hormonu uwalniającego gonadotropinę), czas trwania leczenia wynosi (w zależności od leku i ciężkości choroby) od 3 miesięcy do 1 roku lub więcej. Mechanizm ich działania polega na zmniejszeniu wydzielania estrogenów. Najczęściej stosowanymi lekami są Tryptrelelin i Buserelina.
  5. Środki immunomodulujące.
  6. Środki znieczulające i hemostatyczne (terapia objawowa).

Wybór leków powinien być przeprowadzany tylko przez specjalistę i pod jego ścisłą kontrolą, ponieważ niektóre z nich, zwłaszcza analogi GnRH, mają skutki uboczne w postaci osteoporozy, rozproszonego łysienia, autonomicznych i psychogennych reakcji jako zespołu klimakterycznego.

Leczenie chirurgiczne stosuje się w następujących przypadkach:

  • pragnienie kobiety posiadania dzieci;
  • stadium adenomozy III i IV;
  • obecność formy sferoidalnej;
  • połączenie adenomozy z mięśniakiem;
  • nieskuteczność terapii zachowawczej.

Może być konserwatywne lub radykalne. Pierwszym z nich jest wyeliminowanie widocznych ognisk za pomocą fal radiowych, lasera lub elektrokoagulacji, a także zastosowanie ablacji laserowej, embolizacji tętnicy macicznej (szczególnie w połączeniu z mięśniakiem). Jednak konserwatywne metody chirurgiczne często ułatwiają transplantację patologicznych tkanek do sąsiednich miejsc i narządów.

Jedyną skuteczną metodą leczenia z ciężkim krwawieniem, rozwojem niedokrwistości i nieskutecznością leczenia zachowawczego jest chirurgiczne usunięcie macicy. W okresie menopauzy, w związku ze spadkiem aktywności żeńskich hormonów płciowych, u większości kobiet obserwuje się zmniejszenie ogniska endometriozy i ich zanik.

Adenomioza macicy: leczenie, leki

Adenomioza - pojawienie się endometrium w macicy, któremu towarzyszą patologiczne zmiany w jego strukturze. Pacjenci skarżą się na nieprzyjemne odczucia w jamie brzusznej, nieregularne miesiączki, patologię funkcji rozrodczych. Choroba charakteryzuje się ciągłym postępem, powodującym powikłania. W przypadku ustalenia odpowiedniej diagnozy, wybrane są środki terapeutyczne, których częścią są leki. Wybór leków jest konieczny w zależności od wieku pacjenta i cech rozwoju choroby.

Adenomioza macicy: leczenie, leki

Objawy

W przypadku adenomiozy macicy kobiety często napotykają szereg nieprzyjemnych objawów:

  1. Izolacja krwi między miesiączkami.
  2. Utrata dużej ilości krwi, zespół bólowy z menstruacją.
  3. Nieregularne miesiączki.
  4. W przypadku nasilenia się choroby rozwijają się wzdęcia.
  5. Nieuzasadnione pogorszenie zdrowia.
  6. Zwiększone zmęczenie, osłabienie.
  7. Bladość błon śluzowych.
  8. Częste choroby zakaźne.

Przyczyny

Możliwe jest zasugerowanie rozwoju choroby, jeśli występują następujące czynniki ryzyka:

  1. Dziedziczna predyspozycja.
  2. Przyrost wagi.
  3. Aborcja, inne operacje na macicy.
  4. Stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych.
  5. Choroby zapalne narządów płciowych.
  6. Zaburzenia w układzie odpornościowym.
  7. Przeciążenie fizyczne.

Od czego zależy plan leczenia?

Przed wyborem optymalnej metody leczenia należy zwrócić uwagę na ważne czynniki:

  1. Wiek. Zależy od tego parametru, czy kobieta planuje kontynuować życie seksualne, urodzi dziecko. Czasami pacjentom proponuje się usunięcie zajętego narządu, zwłaszcza jeśli menopauza już minęła. Chirurgiczna metoda korekcji choroby pozwala pozbyć się ewentualnych nawrotów patologii, aby zagwarantować całkowite wyleczenie o 100%.
  2. Obecność różnych patologii psychiki, które mogą wpływać na przebieg leczenia.
  3. Inne odchylenia w budowie narządu, oprócz adenomiozy macicy. Mogą występować blizny, zwiększenie rozmiaru, zrosty i inne zaburzenia, które wymagają natychmiastowej korekty.

Co to jest adenomioza?

Metody leczenia

Środki do pozbycia się choroby można stosować zarówno niezależnie, jak i kompleksowo:

Doustne środki antykoncepcyjne

Leki te są stosowane nie tylko w celu ochrony przed niechcianą ciążą, ale także jako środek terapeutyczny. Można ich używać ostrożnie, tylko za radą lekarza. Środki antykoncepcyjne zawierają estradiol, pochodne progesteronu, które pomagają utrzymać równowagę hormonalną, eliminują częste zaburzenia.

Rośnie liczba przypadków adenomiozy

Przy regularnym przyjmowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych poprawia się stan pacjenta z powodu stabilizacji czynności jajników, przyspieszenia pojawiania się nowych komórek płciowych. Podłoże hormonalne, proces rozwoju endometrium, ulega normalizacji.

Znaki wskazujące na poprawę stanu pacjenta:

  1. Zredukowany ból, szczególnie podczas menstruacji.
  2. Eliminacja krwawienia z macicy w tych dniach, kiedy są patologiczne.
  3. Zmniejszenie prawdopodobieństwa opóźnionej menstruacji, leczenie niewydolności hormonalnej.

Aby uzyskać pożądany pozytywny efekt, należy kontynuować leczenie przez 3 miesiące do 6 miesięcy. Najczęstsze leki w praktyce medycznej są Janine, Jess, Logest, Marvelon. Podczas leczenia nie martw się brakiem miesiączki. Jest to normalne, tabletki mają wpływ na produkcję estrogenów, w wyniku czego spowalnia działanie jajników.

Doustne środki antykoncepcyjne do leczenia adenomiozy macicy

Antygonadotropiny

Antygonadotropiny są przepisywane, jeśli wymagane jest zmniejszenie liczby hormonów przysadki. Leki hormonalne wpływają na aktywność jajników, zmniejszają zdolność osoby do pracy. Mają także ogromny wpływ na endometrium.

Następujące leki są popularne:

  • Danazol;
  • Danol.

Zgodnie z zaleceniami lekarza, leki należy przyjmować w ilości 400-800 mg na dobę. Przez cały okres przyjmowania krwawienie miesiączkowe prawie się nie objawia, prawdopodobnie początek braku miesiączki (czasowy brak miesiączki). Zwykle narkotyki muszą korzystać z kursów. Pamiętaj, że w tym czasie musisz uważnie monitorować swoje zdrowie.

Antygonadotropiny stosowane w leczeniu adenomyozy macicy

Progestogeny

Aby zmniejszyć ilość estrogenu, wystarczy regularnie przyjmować progesteron. W rezultacie można szybko i skutecznie poradzić sobie z objawami choroby, przyczynami jej pojawienia się. Substancja ta zmniejsza intensywność wzrostu endometrium, zmniejszając liczbę lub całkowicie eliminując ogniska choroby. Wśród leków z tej serii popularne są następujące opcje:

  • Dyufaston;
  • Norkolut.

Po ekspozycji na ciało nie mają one negatywnego wpływu na funkcjonowanie jajników. Składniki kompozycji zmniejszają ilość menstruacji, co zmniejsza prawdopodobieństwo nadmiernego wzrostu endometrium. Lek ma złożony efekt, przenikając strukturę tkanek.

Dufaston i Norkolut

Kiedy ją otrzymasz, musisz zwrócić uwagę na następujące czynniki:

  1. Zmniejszenie objętości osadów.
  2. Normalizacja okresowości menstruacji, eliminacja innych charakterystycznych zaburzeń.
  3. Zmniejszenie zespołu bólowego.

Jeśli użyjesz tych leków samodzielnie lub w kompleksie, miesiączka zostanie utracona, co jest ważne dla wielu pacjentów. Przygotowania są dostarczane w konfiguracji tabletek. Lek należy przyjmować od 5 lub 16 do 25 dnia cyklu. Aby wyregulować dawkę, należy określić czas przyjęcia, wskazane jest zasięgnięcie porady u lekarza.

Antyestrogeny

Elementy te składają się z komponentów syntetycznych. Przy regularnym przyjmowaniu okazuje się, że jest to nie tylko standardowy efekt leczniczy, ale także spowolnienie produkcji niektórych substancji wytwarzanych przez przysadkę mózgową. Występuje zmniejszenie liczby hormonów, co pozytywnie wpływa na rokowanie choroby.

Popularne leki, często przepisywane przez lekarzy:

  1. Gestrinon. W kompozycji wykorzystano główną substancję, zaliczaną do grupy steroidów. Dzięki temu pierwiastkowi zmniejsza się liczba hormonów płciowych i gonadotropowych. W rezultacie komórki macicy nie otrzymują właściwego odżywienia, dochodzi do atrofii. Podczas aktywnego przyjmowania leków miesiączka się nie pojawia. Ponadto nie ma innych nieprzyjemnych symptomatologii, takich jak zespół bólowy, krwawienie występujące z nieznanych przyczyn. Jeśli używasz tego narzędzia od pierwszego dnia cyklu, następny odbiór przychodzi czwartego dnia. Jeden dzień wystarczy na jedną kapsułkę. Jeśli stosuje się standardowy schemat leczenia, lek stosuje się 2 razy na 7 dni, a ogólny cykl leczenia wynosi sześć miesięcy.
  2. Testy depot. Wpływa na układ rozrodczy, tłumiąc możliwość pojawienia się, rozwoju i rozpadu jaja. Hormony płciowe są produkowane w sposób, który nie wpływa na aktywność macicy. Przerastane tkanki nie otrzymują odpowiedniego pożywienia, dlatego stopniowo ulegają atrofii. W rezultacie ból nie objawia się, co miesiąc się zatrzymuje, a krew nie jest uwalniana z pochwy. Lek jest sprzedawany w konfiguracji roztworu do wstrzykiwań. Wstrzyknięcie domięśniowe wykonuje się raz na 7 dni. Przebieg przyjęć waha się od 3 do 6 miesięcy.

Nie zapominaj, że te leki mają wiele ważnych skutków ubocznych. Wywołują one wczesny początek menopauzy, co powoduje różne powikłania: niestabilność umysłową, uderzenia gorąca, suchość błon śluzowych.

Analogi GnRH

Substancje powodujące wzrost ilości FSH i LH. Początkowo działanie to ma stymulujący wpływ na gruczoły płciowe, ale w przyszłości ich funkcjonowanie stopniowo maleje, a aktywność spada do minimum.

Aby osiągnąć ten efekt, użyj następujących leków:

  1. Buserellin. Wstrzyknięcie domięśniowe wykonuje się w 5 dniu cyklu. W rezultacie lek przyjmuje prawie co miesiąc 4,2 mg.
  2. Goserelin. Podaje się go nie domięśniowo, ale podskórnie co 28 dni w dawce 3,6 mg.
  3. Decapeptil Depot. Miesięcznie stosuje się do 3,75 mg.

Za pomocą tych leków możliwe jest osłabienie, pogorszenie ogólnego samopoczucia i inne zaburzenia, które uniemożliwiają osobom wykonywanie normalnych czynności życiowych. Możliwe są również pływy, zwiększona nerwowość, przyspieszenie rytmu bicia serca, nadmierne owłosienie.

Na tle używania narkotyków miesięcznik się nie pojawia.

Antyandrogeny

Aby całkowicie pozbyć się adenomiozy, często jest używana Byzanne. Substancją czynną jest dienogest, który ma znaczący wpływ na ogólny stan organizmu i układ rozrodczy. Podczas przyjmowania tego leku poziom progesteronu stale rośnie, dzięki czemu systematycznie zmniejsza się ilość estrogenu. Główne obszary rozprzestrzeniania się choroby są stopniowo zadokowane, ich liczba maleje. Aby przeprowadzić pełny cykl leczenia, należy zażywać Bezanne przez 6 miesięcy, 1 tabletkę dziennie. Menstruacja może minąć, ale zjawisko to nie zawsze ma miejsce.

Kiedy terapia hormonalna nie jest potrzebna?

Działania medyczne są wybierane specjalnie dla każdego pacjenta. Początkowo przeprowadza się serię testów i środków diagnostycznych w celu przepisania optymalnych leków, biorąc pod uwagę ogólny stan osoby. Nawet pod warunkiem wykrycia adenomyozy macicy hormony nie są stosowane w następujących okolicznościach:

  1. Kobieta nie zauważa zmian w cykliczności cyklu, liczby wydalin, nie ma innych negatywnych objawów wymagających natychmiastowej korekty.
  2. Nieprzyjemne odczucia w okolicy narządów płciowych są nieobecne.
  3. Przebieg choroby jest prawie niewidoczny, a wiek pacjenta powinien wkrótce zacząć menopauzę.

W niektórych przypadkach po szczegółowym badaniu, po przeprowadzeniu odpowiednich testów, przepisuje się hormonalne środki antykoncepcyjne. Przy właściwym doborze tych funduszy są bezpieczne, a jednocześnie pozwalasz chronić się przed infekcjami, chronisz przed nieplanowaną ciążą.

W przypadku adenomiozy, macicy i poronień oraz medycznych aborcji dla pacjentów są przeciwwskazane, z powodu których konieczne jest ścisłe monitorowanie ich ogólnego stanu.

Przeciwwskazania do przyjmowania leków hormonalnych:

  1. Cukrzyca, którą kobieta cierpiała od kilku lat.
  2. Niewydolność narządów życiowych, która doprowadziła do różnych procesów patologicznych w ich strukturze.
  3. Obecność alergii, wrodzona tolerancja na co najmniej jeden ze składników kompozycji wybranych leków.
  4. Zwiększona krzepliwość krwi, ryzyko zakrzepów.
  5. Masa ciała przekraczająca normę.

Metody konserwatywne

Aby znormalizować stan komunikacji z adenomiozą macicy, nie jest konieczne stosowanie preparatów zawierających hormony. Możliwe zastosowanie leków homeopatycznych, receptur ludowych, a także bardziej oszczędnych leków.

Leki konserwatywne można stosować samodzielnie lub w połączeniu z bardziej radykalnymi metodami:

  1. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (Ibuprofen, Paracetamol, Nurofen). Za ich pomocą można usunąć zespół bólu, który rozwija się za pomocą PMS. Jeśli wybierzesz odpowiednie leki, możesz regularnie zatrzymać pewne ogniska bólu w okolicy miednicy.

Forma Epigen

Wideo - Adenomyosis

Interwencja chirurgiczna: kiedy jest stosowana?

Operacja jest wykonywana tylko wtedy, gdy użycie kompleksu różnych leków i procedur nie może mieć właściwego efektu. Na decyzję specjalistów o powołaniu operacji wpływają następujące czynniki:

  1. Stosowanie leków nie ma dużego efektu, przez długi czas nie było poprawy.
  2. W trakcie leczenia rozwija się niedokrwistość, charakteryzująca się stopniowym wzrostem objawów negatywnych.
  3. Pacjent przeszedł już okres menopauzy. W tym przypadku operacja chirurgiczna jest wyznaczona w celu całkowitego wyleczenia adenomiozy macicy.
  4. Obecność innych chorób, które mają znaczący wpływ na aktywność macicy. Szczególnie niebezpieczne są przerośnięte węzły, guzy o 3-4 etapach.

Opis etapów adenomiozy

Lekarze zalecają jeden z następujących rodzajów operacji:

  1. Brzuszny. Skóra jest wycinana bezpośrednio ponad obszarem patologicznym, macica endometrium rośnie. W wyniku operacji przywraca się funkcję narządów płciowych, objawy choroby nie powracają. Po pewnym czasie istnieje ryzyko nawrotu choroby.
  2. Hysteroskopowy. Chirurdzy używają hysteroskopu w połączeniu ze standardowym zestawem instrumentów. Operacja jest prowadzona w ramach nadzoru wideo. Korekcja tkanki macicy odbywa się poprzez pochwę, węzły o łagodnym charakterze są całkowicie usunięte.
  3. Laparoskopowy. Kilka nacięć wykonuje się w okolicy brzucha. Laparoskop jest umieszczony w uformowanych otworach. Ta interwencja chirurgiczna nie wymaga szycia, charakteryzuje się minimalną liczbą możliwych powikłań.

W większości przypadków do interwencji chirurgicznej stosuje się znieczulenie ogólne. Po operacji przepisywany jest minimalny zestaw leków wspomagających funkcje macicy.

Aby wyleczyć adenomiozę macicy, należy przeprowadzić ankietę. Więc możesz wybrać optymalne leki hormonalne. Wiele leków z tej grupy zawiera wiele przeciwwskazań. Nie można ich stosować w czasie ciąży i laktacji, dlatego w niektórych przypadkach radykalne środki leczenia należy odłożyć na później. Jeśli stosujesz przepisaną terapię prawidłowo, możesz szybko pozbyć się objawów adenomiozy, stopniowo pokonać chorobę.

Co to jest adenomioza i jak ją leczyć?

Przekazywanie kobietom regularnego rutynowego badania u ginekologa może zdiagnozować adenomiozę, co doprowadzi do zaskoczenia, ponieważ nie odczuwa żadnego niepokoju. Jest to dość zwyczajna sytuacja, ponieważ często jest bezobjawowa.

Uważany jest również za szczególny przypadek endometriozy - wewnętrznej endometriozy, tk. rozwijają się zgodnie z jednym schematem: endometrium rośnie tam, gdzie nie powinno. W przypadku endometriozy ogniska mogą wpływać na jajowody, szyjkę macicy, jajniki, układ moczowy itp. Często te dwie choroby mogą występować jednocześnie.

Hormon ten zależny choroba występuje częściej u pacjentek w wieku rozrodczym po 26-36 lat, znika po menopauzie. Towarzyszą mu obfite długie miesiączki z silnymi bólami, brązowawe wydzieliny w okresie między miesiączkami.

Przyczyny adenomyozy

W naszych czasach nie ma jednoznacznych dowodów na powstawanie tej patologii, ale istnieją przesłanki, na których opiera się współczesna medycyna:

  • hormony (prolaktyna, progesteron, estrogen, FSH) - ich brak równowagi;
  • zaburzenie układu odpornościowego;
  • zaburzenie układu dokrewnego;
  • aborcje;
  • stosowanie spiral ginekologicznych;
  • genetyka;
  • operacje na macicy;
  • cięcie cesarskie;
  • otyłość;
  • stres;
  • infekcja układu moczowo-płciowego;
  • niska aktywność stylu życia;
  • wysoka aktywność fizyczna;
  • nadmierne korzystanie z kąpieli słonecznych i solarium.

Jeśli skontaktujesz się z lekarzem, w każdym przypadku uzyskasz jaśniejszy obraz przyczyn.

Objawy adenomiozy macicy

Często występuje bez żadnych szczególnych objawów, dlatego konieczne jest regularne badanie kontrolne u lekarza. Główne objawy są następujące:

  • obfite miesiączki, któremu towarzyszy silny ból i skrzepy;
  • nieregularność miesiączki;
  • brązowawe rozładowanie w okresie między miesiączkami lub na kilka dni przed nadejściem menstruacji i na końcu;
  • wzrost wielkości, zwłaszcza we wczesnych dniach menstruacji;
  • skurcze w rejonie miednicy;
  • ból wynikający z intymności;
  • niepłodność;
  • niedokrwistość, która pojawia się z powodu ciężkiego krwawienia, objawia się sennością, zwiększonym zmęczeniem, bladą skórą, częstymi przeziębieniami;
  • przejaw zwiększonej nerwowości.

Wybór reżimu leczenia adenomiozy zależy w dużej mierze od objawów, dlatego ważne jest, aby wziąć pod uwagę wszystkich.

Istnieje kilka postaci schorzeń:

  • ogniskowa - wraz z nią są oddzielne obszary (ogniska) przenikające do mięśniówki macicy;
  • węzłowy - tu węzły formują się w warstwie mięśniowej;
  • dyfundowanie - penetracja jest równomiernie rozprowadzana w całym myometrium;
  • mieszane - połączenie sferoidalnego i rozproszonego.

W zależności od głębokości penetracji endometrium istnieją 4 etapy:

1 stopień - dotyczy warstwy podśluzówkowej narządu.

II stopień - nie przechwycono więcej niż połowy miometrium.

3 stopnie - cierpi więcej niż połowa myometrium.

4 stopnie - wpływa na całą warstwę mięśniową.

Mięśniak macicy w połączeniu z adenomiozy

Myoma jest łagodnym nowotworem. Powstaje w wyniku podziału komórek mięśniowych pod wpływem wielu czynników, co prowadzi do pojawienia się nowych komórek tworzących węzeł (mięśniak).

Są to dwie kobiece dolegliwości ginekologiczne, w których wiele cech wspólnych ma tę samą naturę pochodzenia, które często łączy się ze sobą.

Przyczyny występowania:

  • nierównowaga hormonalna;
  • choroby zakaźne o postaci przewlekłej;
  • zaburzenie niedoboru odporności;
  • aborcje;
  • dziedziczność;
  • bolesne stany ginekologiczne w zaniedbanej formie.

Dlaczego ta kombinacja jest niebezpieczna?

Z reguły ma to miejsce u pacjentów w wieku rozrodczym, co prowadzi do naruszeń:

  • niepłodność;
  • poronienia;
  • przerwanie ciąży.

Jeśli w czasie wizyty u lekarza można zatrzymać proliferację komórek bez poważnych komplikacji. W zaniedbanej formie taka patologia wiąże się z usunięciem narządu.

Adenomioza i ciąża

Często ten bolesny stan jest przyczyną niepłodności, mimo to złożona terapia często daje pozytywny wynik. Kobiety w ciąży są zagrożone, ponieważ w przypadku tej diagnozy grozi jej przerwanie. Ważne są uważne obserwacje i korekta naruszeń w odpowiednim czasie, co pozwoli uniknąć złych konsekwencji.

Często ciąża daje szansę na wyleczenie tej patologii. Faktem jest, że organizm przyjmuje taki stan, jak menopauza, komórki endometrium przestają rosnąć. W takim przypadku choroba nie zniknie całkowicie.

Każdy przypadek ciąży jest wyjątkowy, zależy od wielu czynników: postaci, stopni, obecności mięśniaków i innych powikłań, więc terapia dla wszystkich jest indywidualna.

Ta dolegliwość nie wpływa na rozwój płodu płodu, korekta stanu zdrowia jest ukierunkowana na wyeliminowanie groźby poronienia, przerwania ciąży.

Diagnostyka

Jednym z głównych czynników w wyborze leczenia adenomiozy jest jej rozpoznanie. Z uwagi na to, że ta dolegliwość ma taki sam charakter jak inne, konieczne jest dokładne zbadanie.

Pierwszą rzeczą do zrobienia jest wizyta u lekarza na podstawie skarg oraz kontroli za pomocą luster pacjenta, może być pre-diagnoza. Wykonaj tę procedurę przed upływem miesiąca. Kiedy lekarz widzi, że ciało jest zwiększona o 2-3 razy, ma nierówną powierzchnię lub węzły, obecność ciężkiego i bolesne miesiączki, a następnie wykryć bardziej dokładny wzór (określenie rodzaju i stadium) przypisuje szereg innych badań. Należą do nich: sobą smugę, badanie krwi, hormonów (prolaktyna, testosteron, progesteron, estradiol), USG (ultradźwiękowe), przezpochwowa badań, histeroskopii (zobacz badań rozproszonego macicy, gruczolistość) kolposkopii (badanie macicy), rezonans magnetyczny (Magnetic tomografia rezonansowa).

Ultradźwięki mogą badać wewnętrzne narządy płciowe, zobaczyć ich zmiany i patologie. Najskuteczniejsze jest badanie przezpochwowe z tą chorobą.

Jakie echograficzne oznaki adenomiozy można zobaczyć na USG?

  • wzrost wielkości macicy (odpowiadający sześciu tygodniom ciąży);
  • nierówna grubość ścianki;
  • forma w postaci kuli, w wyniku wzrostu jej ścian;
  • cystic formations.

Echa gruczolistości umożliwiają specjalistom dokładne rozpoznanie tej choroby.

Histeroskopia jest dokładniejszym badaniem w przypadku rozlanej adenomiozy, służy wykluczeniu innych patologii (mięśniaków, nowotworów złośliwych itp.).

MRI jest najdokładniejszym sposobem badań, ponieważ dzięki niemu możesz określić strukturę myometrium. Za jego pomocą można ustalić obecność ognisk, węzłów i grubości mięśniówki macicy.

Czy można wyleczyć adenomiozy?

Rozpoznanie adenomiozy nie jest śmiertelne, w większości przypadków nie powoduje poważnych powikłań. W związku z tym nie wszyscy pacjenci otrzymują zaleconą terapię. Nie jest konieczne, jeśli:

  • losowo zaplanowane;
  • znaki są słabo wyrażone, nie wpływają na jakość życia;
  • Pacjenci w okresie przedmenopauzalnym, jeśli objawy nie przeszkadzają.

Całkowicie pozbyć się tej dolegliwości jest niemożliwe przy pomocy terapii lekowej, walczy tylko z objawami. Tylko przy pomocy chirurgii - usunięcie ciała, możesz pozbyć się choroby.

Jak leczyć adenomiozę macicy

Istnieje kilka typów: konserwatywnych, operacyjnych i połączonych. Wybór metody zależy od stopnia, formy, zaniedbania stanu, komplikacji innych chorób, czy kobieta chce mieć dzieci w przyszłości. Łącząc wszystkie te okoliczności, tylko lekarz może zaoferować najskuteczniejszą terapię, nie angażować się w samoleczenie.

Postać konserwatywna obejmuje terapię hormonalną, immunoterapię, stosowanie leków przeciwzapalnych, witamin.

Stosowanie leków przeciwzapalnych ma na celu zmniejszenie bólu w dolnej części brzucha (mianowanie Ibuprofenu, Ketoprofenu).

Terapia hormonalna - opiera się na stosowaniu leków hormonalnych.

Goserelina, Buserelina, Sinarel działanie tych hormonów jest skierowany do tymczasowego ustania miesiączkowania (sztuczna menopauza), co prowadzi do zmniejszenia uszkodzenia śluzówki ustępują objawy. Czas trwania kursu nie przekracza 6 miesięcy

Leczenie djufastonem ma pozytywny wpływ, ponieważ okazuje się być syntetycznym analogiem żeńskiego hormonu progesteronu, który ma na celu ustalenie regularności cyklu miesiączkowego, jest w stanie całkowicie wyeliminować oznaki choroby. Warunki aplikacji 6-9 miesięcy.

Preparaty antykoncepcyjne (Yasmin Janine, itd.), - zapewnienie stałość cyklu zmniejsza krwawienia z macicy, zmniejszają ból podczas menstruacji znikają plamienia pomiędzy cyklami.

Na czas ustalona diagnoza na 1 i 2 stopnie w większości przypadków pozwala na leczenie zachowawcze. Wszystkie leki stosowane w leczeniu adenomiozy i ich dawkowanie są przepisywane ściśle przez lekarza.

Leczenie operacyjne adenomiozy macicy obejmuje usunięcie macicy (całkowite usunięcie narządu) i laparoskopię (eliminacja ognisk, zachowanie macicy). Rodzaj interwencji chirurgicznej jest określany przez specjalistę.

Kiedy stosuje się zabieg chirurgiczny?

  • jeśli konserwatywna forma nie daje wyników;
  • przeciwwskazania do terapii hormonalnej;
  • adenomioza 3-4 stopni;
  • adenomioza w połączeniu z innymi patologiami (mięśniak, choroba szyjki macicy);
  • obrzęk jajników;
  • forma węzłowa choroby;
  • ciężka niedokrwistość.

Leczenie środkami folk

Efekt terapeutyczny ma również metody medycyny alternatywnej (wywary ziołowe, syringing, okłady z niebieskiej glinki, pijawki). O skuteczności tej metody mówią pozytywnie opinie na forach.

Zioła mogą naprawdę normalizować równowagę hormonalną, mieć działanie przeciwzapalne, mogą zmniejszać krwawienie z macicy, regulować metabolizm, działać uspokajająco. Warto wiedzieć, że nie można łączyć terapii hormonalnej z metodami ludowymi.

Głównymi traw są następujące: wyżyna macicy, pięciornik, torebki pasterza, korzeń pięciornik, korzeń tataraku i cewki, Trawa rdestu ptasiego, pokrzywa liści, kory wierzby białej, czystej drzewa, arcydzięgla, czarny Cohosh, dzikiego yam, wrotyczu, liści babki, kora kaliny i dębu, Ziele dziurawca, korzeń lukrecji. Odwarki są przygotowywane zgodnie z instrukcjami wskazanymi na opakowaniu. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę fazę cyklu miesiączkowego, tk. niektóre zioła biorą początek, a inne w kilka dni po zakończeniu miesiączki.

Niebieska glinka jest skutecznym lekarstwem na tę chorobę. Sprawia, że ​​ciepłe kompresy i stawia podbrzusze. Ta procedura jest wykonywana przez trzy tygodnie, należy wybrać czas między miesiącem. Clay pomaga zmniejszyć objawy choroby.

Leczenie adenomiozy pijawkami

Hirudoterapia to metoda leczenia pijawek. Każdego roku ta metoda staje się coraz popularniejsza, ponieważ daje pozytywny efekt. Za pomocą tej techniki rozpoczyna się proces regeneracji organizmu, zapewniona jest dobra asymilacja leków, ma ona wzmacniający wpływ na odporność. Używanie pijawek może być tylko medyczne, inne nie dają pozytywnego rezultatu. Pijawkę stosuje się raz, a następnie usuwa. Hirudoterapię wyznacza lekarz prowadzący, tk. ta metoda ma wiele przeciwwskazań, specjalista będzie w stanie zważyć plusy i minusy i zdecydować, kiedy przypisać metodę.

Co to jest adenomyosis - wideo

Zapobieganie

W większości przypadków kobiety odwiedzają ginekologa, jeśli są zaniepokojone czymś lub podczas ciąży. To ustawienie prowadzi do nieodwracalnych konsekwencji, ponieważ często choroba przebiega bez żadnych oznak. Wykrywanie patologii we wczesnych stadiach jest podatne na leczenie zachowawcze bez dalszych konsekwencji. W związku z tym kobiety muszą odwiedzać ginekologa dwa razy w roku.

Jeśli tak ciężką pracę fizycznie lub emocjonalnie, wystąpić stały stres, iw rezultacie, i ból w jamie brzusznej, eksperci zalecają częściej odpocząć, opuszczają stany stresu poprzez rozluźnienie procedur. Zmniejszy to ryzyko rozwoju tej choroby.

Konieczne jest ograniczenie korzystania z kąpieli słonecznych lub wizyty w solarium.

Jeśli uważnie traktujesz i słuchasz dobrze swojego ciała, zwracaj uwagę na czas i reaguj na zmiany, możesz znacznie zmniejszyć prawdopodobieństwo nieprawidłowości ginekologicznych.

Adenomioza

Adenomioza - Jest to bardzo skomplikowany proces chorobowy, w którym przepływ w warstwie mięśni macicy (mięśniówki macicy) ma wtrącenia (ogniska) w obecności elementów związanych z wewnętrznej warstwy śluzu (endometrium). W takich wybuchach pojawiają się zmiany cykliczne. Adenomioza odnosi się do chorób zależnych od hormonów i dlatego jest diagnozowana przede wszystkim u kobiet w wieku rozrodczym. Są przypadki adenomiozy kobiet w okresie menopauzy i młodych dziewcząt.

Warstwa śluzowa macicy ma wyjątkową zdolność całkowitego odrzucenia i przywrócenia się. Wszystkie procesy w endometrium występują cyklicznie z udziałem hormonów pod kontrolą ośrodkowego układu nerwowego i nazywane są cyklem miesiączkowym. W przypadku adenomiozy pojawiają się części mięśniówki macicy i mają podobną strukturę i funkcję, co podobne endometrium. Można powiedzieć, że imitują cykl menstruacyjny. W rezultacie w macicy rozwijają się procesy zapalne i zwyrodnieniowe.

Tkanka endometrioidalna ma specjalne właściwości, które pozwalają jej "podróżować" poza normalną lokalizację:

- utworzone przez niego ogniska nie mają kapsułki tkanki łącznej;

- jest zdolny do naciekowego wzrostu i przenika do tkanek leżących u podstaw, powodując zniszczenie;

- jest predysponowany do przerzutów przez krew, limfę i kontakt.

Myometrium nie jest jedynym miejscem występowania takiej patologii, chociaż jest to najczęstsza lokalizacja. Podobny proces może pojawić się również na szyjce macicy i pochwie, w jajnikach i jajowodach, na otrzewnej, w pęcherzu moczowym i moczowodzie. Istnieją przypadki wykrycia ognisk endometriotycznych w jelicie. W literaturze medycznej opisano przypadki występowania podobnej patologii w pępku i żwaczu po operacji w kroczu. Pojawienie się patologicznego procesu w jednym tylko narządzie nie jest konieczne.

Termin "adenomioza" oznacza patologiczne zmiany w macicy i nie jest stosowany w żadnej innej formie. Z ektopową lokalizacją podobnego procesu mówią o endometriozie. Takie nazwy jak adenomioza szyjna lub adenomioza jajnika nie są prawidłowe. Adenomioza endometrium jest niepoprawną frazą. Jednak adenomioza i endometrioza ciała macicy są równoważnymi terminami oznaczającymi jeden proces.

Adenomioza jest jedną z najpoważniejszych patologii narządów układu rozrodczego. Jest to druga najczęstsza choroba powodująca niepłodność. W okresie pomenopauzalnym choroba zwykle ulega regresji.

Przyczyny adenomyozy

Wszystkie istniejące teorie wyjaśniające przyczyny adenomiozy nie są niepodważalne.

Teoria pochodzenia embrionalnego opiera się na obserwacji adenomyosis u dzieci i sugeruje, że naruszenie płodu w łonie matki może być przyczyną wad wrodzonych adenomyosis.

Teoria implantacji zasługuje na uwagę większej liczby zwolenników i twierdzi, że pewne żywe elementy endometrium wpadają w warstwę mięśniową, tworząc ogniska (heterotopia).

Wszelkie manipulacje w jamie macicy, w połączeniu z naruszeniem integralności wewnętrznej warstwy (na przykład skrobania), wywołują rozległy proces zapalny. Naruszyło integralności tak zwanej „strefie bezpieczeństwa” między endometrium i warstwą mięśni macicy, a następnie komórki endometrialne swobodnie przenikać głębiej, nadal wykonywać swoją funkcję cykliczne.

Adenomioza jest procesem zależnym od hormonów. Niekorzystne warunki środowiskowe, przewlekłe nawracające procesy zapalne endometrium, zwiększone obciążenie stresem zwiększa ryzyko choroby.

Adenomioza nie jest rzadką patologią, ale nie ma dokładnych danych na temat częstości występowania z powodu znacznej liczby bezobjawowych postaci.

Objawy i objawy adenomiozy

Charakterystyczne dla adenomiozy jest ścisły związek objawów klinicznych z menstruacją. Istotnym objawem jest ból miednicy o różnym natężeniu i bolesnych miesiączkach. Charakterystyczną cechą niemenstruacyjnego bólu w adenomiozie jest ich cykliczność - wzrastają krótko przed wystąpieniem menstruacji. Ich intensywność i czas trwania wzrasta wraz ze wzrostem ognisk patologii przez całą grubość ściany macicy, aż do surowiczej pokrywy.

Zaburzenie czynności menstruacyjnych jest kolejnym objawem adenomiozy. Częściej jest to hiperpolymenorrhea, krwotok i krwawe rozładowanie międzymiesiączkowe. Często na tle takich naruszeń rozwija się anemia. Wielu pacjentów skarży się na zjawiska dysuryczne i ból podczas bliskości w przeddzień kolejnej miesiączki.

Bezobjawowy przebieg adenomiozy nie jest rzadkością, ale przy braku szybkiego wykrycia i leczenia choroba może postępować i objawiać się klinicznie.

Dziewczęta z wrodzoną wrodzoną adenodią skarżą się na bolesne miesiączki (zwykle od samego początku) i dysfunkcję miesiączkową.

Często adenomioza jest przyczyną niepłodności i poronienia. Patologiczne zmiany hormonalne układu regulacji zapobiega proces owulacji degeneracyjnych procesów w implantacji macicy zapobieganie ( „rośnie”) komórki jajowej oraz procesów zapalnych myometrium prowadzącej do zaburzenia jego zdolność skurczu, i nasilać zakończenie początku ciąży.

Jak pokazuje praktyka, nasilenie objawów w adenomiozie może również zależeć od rozpowszechnienia tego procesu. Na przykład, proces rozproszenia pierwszego stopnia jest prawie zawsze przypadkowym ustaleniem, gdy pacjent jest badany i jest bezobjawowy.

Badanie ginekologiczne chorych można zidentyfikować wzrost wielkości i czułości macicy w przeddzień miesiączki, a także zmienia swój kształt i konsystencję - staje się bardziej gęsta i kuliste. Jeśli chcesz wyjaśnić diagnozę, zalecane są dodatkowe metody badania.

Najpopularniejszą metodą diagnozy pozostaje ultrasonografia (ultradźwięki). Dokładność ultrasonograficznego przezpochwowego przekracza 90%. Jest wykonywany przed miesiączką (w 23-25 ​​dniu cyklu).

Adenomioza na ultradźwiękach ma wiele charakterystycznych cech:

- zmiana rozmiaru i kształtu macicy;

- inna grubość ścianek macicy;

- niejednorodna struktura warstwy mięśniowej, mianowicie pojawienie się torbielowatych jam większych niż 3 mm.

Rozsadowa adenomioza na ultradźwiękach może nie być oczywista, a forma węzłowa wymaga diagnostyki różnicowej między samą gruczolakowatością a gruczolakowatością. Jeśli w macicy występuje proces przerostowy, miejsca endometrioidalne będą słabo wizualizowane. W takich przypadkach raczej informatywną metodą jest histeroskopia. Prawidłowo wykonana procedura pozwala zobaczyć całą powierzchnię jamy macicy i wykryć ogniska gruczolistości, które wyglądają jak ciemnoczerwone plamy na jasnoróżowym tle.

Nowoczesne metody diagnostyczne mogą wykrywać małe i bezobjawowe postacie choroby. Diagnostyka laboratoryjna pomaga rozpoznać naruszenie statusu hormonalnego, anemię i współistniejące procesy zapalne w macicy. Badanie uwzględnia fakt, że adenomyozę można łączyć z przerostem endometrium i mięśniakiem.

Na szczególną uwagę zasługują młodzi pacjenci z dolegliwościami ciągłej bolesnej menstruacji. Przy pierwszym zabiegu przechodzi on ultradźwięki narządów miednicy.

Stopnie i formy adenomiozy

Proces patologiczny z rozproszonymi formami adenomiozy może rozprzestrzeniać się w różny sposób.

Przy określaniu stopnia adenomiozy bierze się pod uwagę głębokość (stopień) wrastania elementów endometrialnych w leżącą pod spodem warstwę macicy. Takie stopnie 4:

I - ogniska adenomiozy pogłębiają się nieznacznie;

II - warstwa mięśniowa kiełkuje na pół;

III - udział w procesie ponad połowy lub wszystkich ścian mięśni macicy;

IV - kiełkując przez warstwę surowicy, tkanki endometrium migrują poza macicę.

W stopniu II - IV adenomiozy obserwuje się przerost (proliferację) mięśniówki macicy i wzrost wielkości macicy. Ta klasyfikacja adenomiozy nie jest międzynarodowa, jednak jest dość wygodna i szeroko stosowana.

Elementy endometrium wnikające w warstwę mięśniową macicy nie zawsze rosną w ten sam sposób. Według rodzaju ich rozwoju występują 3 formy adenomiozy: rozproszone, ogniskowe i sferoidalne.

Rozproszona adenomioza jest formą, w której elementy endometrium są równomiernie rozmieszczone w myometrium, nie tworząc skupisk. Morfologicznie wygląda na to, że ślepe kieszonki przenikają z jamy macicy na całą głębokość jego warstw (mogą tworzyć się przetoki). Najprawdopodobniej przyczyną rozproszonego gruczolistość może aborcji, rozszerzenie i łyżeczkowanie macicy i innych manipulacji, jak i patologicznej poród i przewlekłych procesów zapalnych w macicy.

Adenomiozy ogniskowej mówi się, jeśli przerost endometrium ma charakter ogniskowy i reprezentuje "wyspy" endometrium w grubości błony mięśniowej macicy. Ogniskowa adenomia jest dobrze uwidoczniona podczas histeroskopii.

Jeśli kiełkowaniu w ścianie mięśniowej endometrium towarzyszy tworzenie się węzłów, mówi się o guzowatej postaci adenomiozy.

Wieloskładnikowe i zwarte węzły w adenomiozie wypełniają płyn przypominający czekoladę lub krew. Obecność zawartości cieczy w węzłach wyjaśnione gruczołowej wrastanie tkanki, która działa zgodnie z cyklem menstruacyjnym oraz ich gęstą spójności związanej ze wzrostem komórek, wokół kapsuły tkanki łącznej typu. Takie węzły są podobne do łagodnych zamkniętych formacji, ale różnią się od nich tym, że poza ich "otoczką" może być tkanka endometrium.

Adenomioza guzkowa jest podobna do mięśniaka, a struktura różni się tym, że składa się z tkanki mięśniowej, a nie z gruczołu jako mięśniaka. Obecność dwóch chorób tłumaczy się jednocześnie tym, że mechanizmy ich rozwoju mają wiele wspólnego. Aby podejrzewać obecność adenomiozy wraz z mięśniakiem macicy, lekarz może wykonać badanie ginekologiczne. Jeśli macica nie przyjmie oryginalnego rozmiaru po menstruacji, ale pozostanie powiększona, możesz pomyśleć o obecności mięśniaków. W przypadku adenomiozy węzłowej rozmiar macicy zmienia się w zależności od fazy cyklu miesiączkowego.

Wspólna obecność postaci rozproszonych i węzłowych nazywa się adenomiozą dyfuzyjno-węzłową (mieszaną) i wykazuje oznaki obu postaci.

Adenomioza w ciąży

Pomimo faktu, że adenomioza jest jedną z najczęstszych przyczyn niepłodności, po złożonym w odpowiednim czasie leczeniu możliwe jest wystąpienie ciąży u kobiet z tą chorobą. Częstym powikłaniem ciąży z adenomiozą jest groźba przerwania ciąży, więc te kobiety w ciąży są obserwowane w grupie o podwyższonym ryzyku. Uważna obserwacja i korekta pojawiających się zaburzeń w większości przypadków pomaga uniknąć poważnych komplikacji.

Paradoksalnie, w niektórych przypadkach ciąża może być swego rodzaju „leczenie” adenomyosis, ponieważ jest to „fizjologiczny menopauza” (znany fakt - adenomyosis jest hormonem, stan i cofa się do menopauzy). W tej sytuacji ogniska adenomiozy stają się nieaktywne i przestają rosnąć. Błędem jest sądzić, że choroba zniknie.

Każdy przypadek ciąży powikłany adenodiozą wymaga indywidualnego podejścia. Obserwacje i planu leczenia jest dla każdego pacjenta i pozwala na dużą ilość czynników, które są ważne, kształt i stopień gruczolistość, występowanie powikłań gruczolistość i kombinację z innymi procesami patologicznymi w macicy, takich jak mięśniaka. Jeśli przed zajściem w ciążę adenomioza nie spowodowała skargi kobiety i przebiegła bezobjawowo, jej ciąża może przebiegać bezpiecznie.

Czasami kobiety w ciąży z adenomiozą martwią się o wpływ swojej choroby na stan płodu. Takie obawy są bezpodstawne - adenomioza nie zagraża normalnej wewnątrzmacicznej rozwojowi płodu. Leczenie kobiet ciężarnych z adenomiozą ma na celu wyeliminowanie zagrożenia poronieniem i przedwczesnym zakończeniem ciąży. Czasami stosuje się do tego celu leki hormonalne i niehormonalne, podobne do stosowanych u kobiet z poronieniami i mięśniakami macicy.

Niestety, możliwości lekarza w leczeniu adenomiozy u ciężarnej pacjentki są ograniczone. Szanse na sukces są większe, jeśli patologię tę wykryje się przed zajściem w ciążę, ponieważ arsenał środków leczniczych do adenomiozy u kobiet nie będących w ciąży jest znacznie większy. Jeśli kobieta, wiedząc o obecności adenomiozy, planuje zostać matką, musi wcześniej skontaktować się z lekarzem w celu odpowiedniego leczenia.

Leczenie adenomyozy

W ostatnich latach wzrasta rozpoznanie adenomiozy. Niemniej jednak przedwcześnie jest mówić o zwiększonej liczbie przypadków. Ta dynamika wynika przede wszystkim z pojawienia się w medycynie bardziej nowoczesnych i dokładnych metod diagnostyki laboratoryjnej i funkcjonalnej, które pozwalają rozpoznać bezobjawowe formy choroby. W związku z tym całkowita liczba przypadków wzrasta z powodu łagodnych postaci choroby.

Należy od razu powiedzieć, że adenomioza jest przewlekłą, zależną od hormonów, nawracającą chorobą, niezdolną do pełnej korekty lekowej. Proces można całkowicie wyeliminować tylko chirurgicznie poprzez usunięcie macicy. Wszystkie środki medyczne mają na celu wyeliminowanie przyczyn ich progresji, zapobiegając powikłaniom. Celem terapii lekowej w przypadku adenomiozy jest długotrwała remisja.

Taktyka postępowania i leczenia kobiet z adenomiozy jest zróżnicowana i ma indywidualny charakter. Przede wszystkim należy stwierdzić, że nie wszyscy pacjenci wymagają leczenia.

Jeżeli kobieta nie robi żadnych skarg, a diagnoza adenomiozy jest podawana jej w trakcie badania ("przypadkowo odkryta"), nie jest przypisana żadna konkretna terapia. Jednak biorąc pod uwagę fakt, że w pewnych niesprzyjających warunkach adenomioza może zacząć się rozwijać, nie zaleca się ignorowania tej kategorii pacjentów, zwłaszcza jeśli te kobiety planują ciążę.

Po pierwsze, musisz zbadać stan układu odpornościowego pacjenta, określić stan hormonalny, obecność innych chorób ginekologicznych. Ważne jest, aby wybrać właściwą metodę antykoncepcji, ponieważ przerwanie niechcianej ciąży prowadzi do jeszcze większego urazu endometrium i następującego po nim zapalenia. Zwykle wystarczą dynamiczne monitorowanie i profilaktyka u kobiet z bezobjawowymi i łagodnymi postaciami adenomiozy. Środki medyczne, które mogą wyznaczyć ginekologa, mogą być ukierunkowane nie na leczenie najbardziej krępującej, ale na eliminowanie czynników prowokujących.

Zatem adenomioza nie jest leczona, jeśli:

- zostało odkryte przez przypadek;

- kobieta nie narzeka na nic, albo jej skargi są minimalne i nie powodują jej niedogodności;

- objawy adenomiozy są słabo wyrażone, a kobieta jest w okresie przedmenopauzalnym (zwykle jest to wiek 45-50 lat).

Wyjątkiem są kobiety z niepłodnością, u których zdiagnozowano bezobjawową gruczolistość. W tym przypadku kwestię potrzeby leczenia podejmuje się indywidualnie.

Leczenie adenomiozy jest zawsze złożone i wieloetapowe.

Wybierając metodę i objętość terapii, należy wziąć pod uwagę:

- wiek pacjenta, jej pragnienie posiadania dzieci, status psychoneurologiczny;

-wszystkie cechy procesu patologicznego;

- połączenie adenomiozy z procesem zapalenia, czy występują zmiany cicatriczne i adhezyjne, a także obecność przerostu i destrukcji w macicy.

Kompleks środków medycznych można podzielić na dwie duże grupy - zachowawczą (medyczną) i chirurgiczną. W trudnych przypadkach oba rodzaje terapii łączą się.

Główne etapy leczenia medycznego i chirurgicznego zakończone są okresem rehabilitacji, którego celem jest zapobieganie i eliminowanie zaburzeń pooperacyjnych w celu jak najszybszego powrotu do normalnego trybu życia.

Zachowawcze leczenie adenomyozy obejmuje:

♦ Terapia hormonalna. Stosuje się leki steroidów płciowych i ich pochodne. Terapia hormonalna adenomiozy jest stosowana od momentu, kiedy hormonalne doustne środki antykoncepcyjne są szeroko stosowane. Estrogen - Progestin leki blokują cykliczne zmiany w zmianach endometrialnych hamowania procesów proliferacji, promować regresję prowadzącą do rozsiane i zarastanie (zamknięcia) z endometrialnych. Szczególnie ważne jest działanie przeciwzapalne tych leków. Odbiór odbywa się w trybie cyklicznym. Również w leczeniu adenomiozy stosuje się czyste gestageny i androgeny. Wszystkie pytania dotyczące wyboru terapii hormonalnej, takie jak: wybór leku, dawka, czas trwania i rytm przyjmowania, są rozwiązywane indywidualnie z lekarzem prowadzącym.

Hormonalna terapia nie jest wskazana dla kobiet z chorobą zakrzepowo-zatorową z ciężką chorobą wątroby i nerek, chorobę naczyń mózgowych, cukrzycy, uszkodzeń oraz obecność reakcji alergicznych na leki danych. Przeciwwskazania względne do długotrwałej terapii hormonalnej są ciężką depresję, padaczkę, astmę, żylaki, zapalenie pęcherzyka żółciowego, calculous klasy 3-4 otyłość, choroba reumatyczna serca. Tacy pacjenci indywidualnie rozwiązują problem chirurgicznego leczenia adenomiozy.

Regulacja funkcji układu podwzgórzowo-przysadkowego, ponieważ jest ona odpowiedzialna za prawidłową produkcję hormonów w ciele kobiety. Używaj środków uspokajających, witamin, ochraniaczy na wątrobę. Pacjentom zaleca się dietę bogatą w białko.

♦ Immunoterapia. Leczenie przeciwzapalne, resorpcyjne. Można stosować fizjoterapię.

♦ Leczenie objawowe mające na celu powstrzymanie bólu, zatrzymanie krwawienia i wyeliminowanie niedokrwistości.

Znaczna część pacjentów z adenomiozą ma zaburzenia nerwicowe. Nieodpowiednie traktowanie, nieufność lekarzy, przesadne niebezpieczeństwo choroby negatywnie wpływają na cały proces terapii. W takiej sytuacji pomoc terapeuty jest po prostu konieczna.

Pokazano leczenie chirurgiczne:

- z adenomiozą III - stopień IV;

- z połączeniem adenomizoa z mięśniakiem i atypową hiperplazją endometrium;

- z formą węzłową (u kobiet z niepłodnością wykonuje się konserwatywne operacje narządowe);

- z uporczywą niedokrwistością;

- z nieskutecznością leczenia zachowawczego.

W przypadku przeciwwskazań do zastosowania konwencjonalnej terapii hormonalnej, nie omówiono kwestii leczenia adenomiozy, leczenie chirurgiczne staje się metodą z wyboru.

Wybór metody i zakresu leczenia chirurgicznego pozostaje w gestii chirurga. Eliminacja adenomiozy jest całkowicie możliwa tylko poprzez usunięcie macicy. Wszystko inne nie radykalne techniki chirurgiczne pełna gwarancja pozbycia się tej choroby nie jest podana, ich cel - wyeliminowanie istniejących ognisk adenomyosis (dokładniej - maksymalna liczba) i przywrócić pierwotną budowę anatomiczną macicy, co pozwoli młode kobiety do ciąży. Stopień złożoności operacji zależy zarówno od liczby ognisk edomentioidycznych, jak i od ich lokalizacji. Rozległe procesy patologiczne w macicy z adenomiozą dramatycznie zmniejszają szansę na ciążę. Powszechnie uważa się, że prawdopodobieństwo ciąży po operacji zmniejsza się do zera po 2 latach od operacji.

Istnieją dwa główne sposoby wykonywania operacji chirurgicznych w przypadku adenomiozy - otwarte i laparoskopowe (lub endoskopowe). Metoda otwarta to torbielowaty zabieg usunięcia macicy. Chirurgia laparoskopowa może usunąć ogniska adenomiozy i uratować macicę.

We współczesnych klinikach do leczenia adenomiozy stosuje się również inne metody, które są stosunkowo nowe w rosyjskiej medycynie, takie jak elektrokoagulacja, embolizacja i ablacja. Podczas elektrokoagulacji na patologicznych ogniskach wpływa (niszczy) prąd elektryczny. Podczas procedury embolizacji nakładają się na siebie naczynia krwionośne dostarczające krew do nowotworów macicy. Wynikiem ablacji jest zniszczenie wewnętrznej powłoki macicy z powierzchowną lokalizacją procesu patologicznego. Metody te są nowe i znajdują się na etapie opracowywania. Ze względu na niewielką liczbę przypadków zastosowania, w porównaniu z leczeniem klasycznym, jest zbyt wcześnie, aby mówić o ich skuteczności.

Zwłaszcza należy zauważyć adenomiozę, stwierdzoną u kobiet w okresie przedmenopauzalnym. W przypadku braku dolegliwości, silnego zapalenia ściany macicy i współistniejącej patologii (np. Mięśniaków lub przerostu endometrium), można ograniczyć się do prostej obserwacji. Uważa się, że zahamowanie czynności hormonalnej w związku z nadchodzącą menopauzą doprowadzi do niezależnego cofnięcia się procesu patologicznego. Jeśli adenomiozie u takich pacjentów towarzyszy krwawienie, wyraźny ból, w połączeniu z mięśniakiem, usunięcie macicy jest uważane za jednomyślną metodę leczenia.

Po interwencji chirurgicznej zaleca się leczenie rehabilitacyjne, w tym fizykoterapię.

W gabinecie ginekologa często słyszy się kwestię leczenia adenomiozy za pomocą ziół, pijawek i preparatów homeopatycznych. W rzadkich przypadkach metody te mają niezależne znaczenie i są przepisywane jako część złożonego leczenia. Wiadomo, że niektóre zioła mają właściwości przeciwzapalne i hemostatyczne, mają normalizujący wpływ na funkcję hormonalną. Zioła w połączeniu mogą wzmacniać i uzupełniać się nawzajem, mogą być stosowane jako miejscowe leczenie. Nie byłoby pomocne przepisywanie ziół w kompleksie środków pooperacyjnych. Podczas leczenia ziół należy pamiętać, że podobnie jak każdy lek może mieć negatywny wpływ, dlatego przed skorzystaniem z nich lepiej skonsultować się ze specjalistą.

Homeopatia może stać się wiernym sojusznikiem lekarza w leczeniu adenomiozy. Prawidłowo dobrany środek homeopatyczny pomoże wzmocnić efekt terapii lekowej.

Należy powiedzieć o tak niezwykłej metodzie leczenia adenomiozy, jak hirudoterapia - leczenie pijawkami. Uważa się, że pijawki rozrzedzają krew i neutralizują stan zapalny.

Nie zaleca się zaniedbywania wizyt u lekarza prowadzącego ze względu na jakiekolwiek inne metody, wieloletnie doświadczenie w leczeniu adenomiozy wykazało zgodność istniejących zasad i zasad leczenia tego schorzenia.

Ponieważ przyczyny adenomiozy ograniczono jedynie do założeń, nie ma konkretnych środków zapobiegawczych. Jeśli weźmiemy pod uwagę warunki, w których powstaje ta patologia, możemy mówić o niespecyficznych, mediowanych, metodach zapobiegania adenomiozie. Należą do nich: właściwa antykoncepcja, eliminacja zaburzeń miesiączkowania, odpowiednia terapia chorób zapalnych macicy, korekcja zaburzeń immunologicznych. Pełne odżywianie, niezbędna aktywność fizyczna i umiejętność wytrzymania stresu mogą pomóc każdej kobiecie uniknąć pojawienia się wielu dolegliwości. Coroczna wizyta w konsultacjach kobiecych pozwoli zidentyfikować początkowe objawy choroby i zapobiec niepożądanym konsekwencjom.

Niepożądane są sytuacje, w których z pierwszymi nieznacznie przesadzonymi objawami adenomiozy kobieta nie przywiązuje do nich dużej wagi ani nie traktuje siebie samodzielnie.