Wolfed aconite (zapaśnik): użyteczne właściwości i zastosowanie trującej rośliny w medycynie

W artykule omawiamy akonit Jungar. Nauczysz się, jak używać go do celów leczniczych, jak zbierać i zbierać rośliny, a także jakie środki ostrożności należy podjąć podczas używania akonitu i jakie są przeciwwskazania do niego.

Aconit z Dzungarian

Jungar akonit lub dzungaryjski zapaśnik jest wieloletnim zielnym krzewem z rodziny Ljutikov. Ze względu na wysoką zawartość alkaloidów, odnosi się do trujących roślin. Mieszkańcy Kirgizji, gdzie dziko rosnący akonit jest powszechny, nazywają go korzeniem Issyk-Kul. Ludzie tojad jest również nazywany królem trawy, korzeni łubinu zapaśnik korzeń volokoboy itd. Nazwa łacińska Aconite Jungar -.. Aconitum soongaricum.

Wygląda

Wygląd akonitu Dzhungara (wilczastego akonit). Aconite jest trawiastym krzewem kwitnącym, który osiąga wysokość 1,5 metra. Rhizoma - skondensowany ciemne długość bulwy stożkowe 2,5 cm i szerokości 1 cm trzpienia nagich prosty lub wysoko dojrzewania, średnica 6 mm..

Ciemnozielone liście znajdują się w dolnej i środkowej części rośliny. Są na długich ogonkach. Liście są naprzemienne, o kształcie okrągłego serca, podzielone na pięć segmentów w kształcie klina. Każdy liść z kolei jest podzielony na 2-3 lancetowate płaty z ostrym końcem. Wielkość liści wynosi od 5 × 8 do 9 × 12 cm.

Duże, niebiesko-fioletowe kwiaty zbiera się w szczytowych, szczytowych szczotkach. Wielkość kwiatów wynosi do 4 cm długości. Kwiaty mają niebiesko-fioletowe płatki podobne do corolli. Górne działki z długim dzióbkiem, wygięte łukiem i odsunięte od płatów bocznych. Poniżej znajdują się dwa nagie lub słabo dojrzewające nektarniki z ostrogą. Perianth ma boczne płaty o okrągłym owalnym kształcie. Kwiat ma górny, goły jajnik z małym, dwunożnym wylewem, trzema słupkami i około 40 prętami z dwoma zębami.

Owoc aconitowy to sucha wielosezonowa trójlistna. Każda ulotka z zakrzywionym, narysowanym nosem na końcu. Najczęściej opracowywana jest jedna ulotka. Nasiona do 5 mm.

Kwitnie akonit w drugiej połowie lata. Dojrzewanie nasion rozpoczyna się na początku września.

Gdzie rośnie

U dzikich gatunków akonit rośnie głównie w Kazachstanie, a także w Kirgizji, Chinach i Kaszmirze. W naszym kraju, dżungarski zapaśnik można znaleźć na terytorium Ałtaju.

Korneklubni i liście

W medycynie ludowej stosuje się bulwy i liście rośliny.

Skład chemiczny

Korzenie akonitu mają następujący skład chemiczny:

  • alkaloidy;
  • douacosterol;
  • węglowodany;
  • mesoinosidol;
  • kwas cytrynowy;
  • kwas fumarowy;
  • kwas benzoesowy;
  • kwas mirystynowy;
  • kwas oleinowy;
  • kwas linolowy;
  • kwas stearynowy;
  • kwas palmitynowy;
  • flawony;
  • żywice;
  • saponiny;
  • skrobia;
  • kumaryna.

Zawartość alkaloidów w bulwach rośliny osiąga 4%. Wśród nich najwięcej jest akonityna (do 0,60%). Ponadto akonit zawiera inne alkaloidy z grupy akonitynowej, a także efedrynę, sparteinę, napelloninę i neopellinę.

Zielona część rośliny - liście i łodygi, oprócz alkaloidów, zawierają kwas askorbinowy, flawonoidy, garbniki, mikroelementy i inne biologicznie aktywne pierwiastki. Zupełnie nie badano dotychczas składu akonitu, dlatego konieczne jest stosowanie go ze szczególną ostrożnością w celach terapeutycznych.

Właściwości lecznicze

Dzungungarski zapaśnik ma następujące właściwości lecznicze:

  • ma lokalny irytujący i rozpraszający efekt;
  • znieczula i łagodzi skurcz;
  • usuwa stany zapalne;
  • ma działanie przeciwdrobnoustrojowe w ropnych ranach;
  • ma działanie przeciwnowotworowe.

Działanie akonit dżungarski w organizmie spowodowanym obecnością alkaloidów, w szczególności z kwasu akonitowego, która jest w kontakcie ze skórą powoduje swędzenie i podrażnienie po znieczuleniu uszkodzenia. Po spożyciu trucizna rośliny wywołuje określone reakcje organizmu, co z kolei pomaga nie tylko w metabolizmie trucizny, ale także w różnych chorobach.

W nowoczesnej homeopatii stosuje się akonit w leczeniu następujących chorób:

  • onkologia;
  • łagodne formacje;
  • nerwoból;
  • zapalenie korzonków;
  • reumatyzm;
  • dna;
  • choroby zakaźne;
  • choroby sercowo-naczyniowe;
  • migreny;
  • zaburzenia psychiczne;
  • choroby górnych dróg oddechowych i płuc;
  • urazy, złamania i stłuczenia;
  • choroby żołądkowo-jelitowe.

Jak zbierać

Zbiór roślin okopowych rozpoczyna się w połowie sierpnia i trwa do początku października. Ponadto, akonit jest zbierany na wiosnę. Zapaśnik zebrany na bagnistym terenie jest mniej toksyczny. Bulwy są starannie wydobywane, oczyszczane z ziemi i myte pod bieżącą wodą.

Następnie suszy się je w piecu lub w automatycznej suszarce w temperaturze 50-70 stopni. Po wysuszeniu z 2 kg świeżego suszarni kukurydzianej otrzymuje się około 500 g wysuszonego surowca. Przechowywać korzeń akonitu w szczelnie zamkniętych lnianych woreczkach w ciemnym chłodnym miejscu.

Okres przydatności do spożycia surowców leczniczych wynosi 2 lata.

Liście zapaśnika jungarskiego są odcinane przed początkiem kwitnienia, aby uniknąć wdychania trujących oparów roślin kwiatowych. Surowce są myte, suszone, a następnie pozostawione do uschnięcia w świetle słonecznym.

Następnie liście układa się na czystej gazecie i pozostawia w ciemnym dobrze wentylowanym pomieszczeniu do całkowitego wyschnięcia. Warunki i trwałość suchych liści akonitu są takie same jak w przypadku suszonych bulw.

Jak złożyć wniosek

Korzeń akonitu (zapaśnik) jest stosowany w medycynie ludowej przeciwko rakowi. Po raz pierwszy akonit jako roślina lecznicza zaczął być używany w Tybecie. Był stosowany w leczeniu różnych nowotworów i chorób zakaźnych. W starożytnym Rzymie akonit uprawiano do celów dekoracyjnych, ale z powodu dużej toksyczności i wielu wypadków z jego hodowli odmówili.

Dziś zapaśnik dzungaryjski jest używany głównie w nietradycyjnej medycynie. Na podstawie korzenia i liści rośliny, środki są przeznaczone na leczenie chorób neurologicznych i onkologicznych. W homeopatii stosuje się akonit w leczeniu migren i bólów głowy.

Do celów domowych dzonungariański akonit jest stosowany jako środek owadobójczy przeciwko karaluchom i muchom. W produkcji rolnej akonit ulega całkowitemu zniszczeniu z powodu wysokiego stopnia wirulencji u bydła i pszczół miodnych.

Do celów leczniczych stosuje się zarodniki korzeniowe i liście akonitowe jako środki spazmolityczne, miejscowo drażniące i przeciwbakteryjne. Ponadto akonit jest stosowany w leczeniu onkologii w późnych stadiach. Do przygotowania produktów leczniczych surowce stosuje się w postaci świeżej lub suszonej.

Z rakiem

Leczenie silnymi truciznami chorób onkologicznych jest praktykowane na późnym etapie, gdy oficjalna medycyna nie przyniosła rezultatów. Ważne jest, aby pamiętać, że bez zgody lekarza prowadzącego korzystanie z akonitu Dzungarsky jest nie do przyjęcia.

Aconit jest stosowany do każdego rodzaju onkologii, w tym raka kości. Uważa się, że trucizna rośliny hamuje wzrost komórek rakowych i blokuje rozwój przerzutów. Zaakceptuj nalewkę akonitową Dzungarsky według pewnego schematu. Trucizna akonit ma efekt kumulacyjny. W leczeniu raka dawka nalewki stopniowo zwiększa się. Małe dawki wyzwalają ochronne właściwości ciała i zaczynają walczyć nie tylko z zatruciem, ale także z guzem.

Nalewka na raka

Składniki:

  1. Rozdrobnione suszone bulwy aksonitu - 1 łyżeczka.
  2. Alkohol spożywczy.

Jak gotować: Rozcieńczyć alkohol spożywczy czystą wodą do 40 stopni. Napełnić wysuszony akonit 500 ml rozcieńczonego alkoholu. Pozwól agentowi napełniać przez 2 tygodnie w ciemnym chłodnym miejscu. Okresowo wstrząsaj nalewką. Po upływie terminu ważności, odcedź go przez gazę.

Jak wziąć: Rozpocznij przyjmowanie kropli 1 infuzji 2 razy dziennie. Przed użyciem rozcieńczyć nalewkę w niewielkiej ilości wody pitnej. Następnego dnia zwiększ dawkę o 1 kroplę. Codziennie przyjmuj do 10 kropli dziennie. Kontynuuj przyjmowanie 10 kropli przez 10 dni. Następnie zacznij brać nalewkę zgodnie z odwrotnym schematem, codziennie zmniejszając dawkę o 1 kroplę. Zrób sobie przerwę na 1 miesiąc. Przeprowadzić 7 cykli leczenia zgodnie z tym schematem.

Z bólem

Nalewka Aconite jest również stosowana do różnych rodzajów bólu: ból zęba, migrena, reumatyzm, zapalenie korzeni nerwowych i nerwoból.

Nalewka na bóle

Składniki:

  1. Sadzone suszone bulwy aksonitu - 20 g.
  2. Alkohol spożywczy.

Jak gotować: Napełnij akonit alkoholem (500 ml), rozcieńczonym do 35-40 stopni. Pozwól agentowi napełniać przez 1 tydzień w ciemnym chłodnym miejscu. Okresowo wstrząsaj nalewką. Po upływie terminu ważności, odcedź go przez gazę.

Jak wziąć: W reumatoidalnym zapaleniu stawów i zapalenie korzonków nerwowych wcierać niewielką ilość w obszarze zagrożonym i wrap bandaż tkaniny bawełnianej, a następnie ciepłe puchowe chusteczkę.

W przypadku nerwobólów i częstych migreny, weź nalewkę do środka na 1 miesiąc. Zacznij odbiór z 1 łyżeczką. dziennie i stopniowo dostosowuj dawkę do 1 łyżki. dziennie.

W przypadku bólu zęba należy wetrzeć 1 kroplę nalewki w dziąsło lub na bolący ząb. Możesz również wetrzeć niewielką ilość produktu w policzek od strony bolącego zęba.

Z ranami

W leczeniu ropnych, gojących się ran i wrzodów przygotować wywar z bulw akonitu.

Rosół na ranach

Składniki:

  1. Sadzone suszone bulwy aksonitu - 20 g.
  2. Czysta woda - 250 ml.

Jak gotować: Zagotuj wodę. Zalej suszonymi bulwami wrzątek. Połóż bulion na wolnym ogniu i gotuj bulwy akonitów przez 20 minut. Ostudzić i odcedzić bulion przez gazę.

Jak wziąć: Delikatnie opłucz miejsce zapalenia powstałym bulionem. Przeprowadzić procedurę do 3 razy dziennie.

Więcej informacji o zastosowaniu akonitu Dzhungara dowiesz się w następującym filmie:

Nalewka z akonitu Dzungarian

Gotowy akonit nalewki Dzhungar można kupić w sklepach internetowych, specjalizujących się w sprzedaży preparatów ziołowych i leków homeopatycznych. Średni koszt to 900 rubli. na 100 ml.

Nalewka przeznaczona jest do leczenia nowotworów złośliwych dowolnego typu, torbieli, chorób zakaźnych i sercowo-naczyniowych, a także do leczenia nerwobólów, paraliżu i bólu.

Nalewka ma następujący skład:

  • korzeń akonitu (10%);
  • alkohol spożywczy (40%);
  • oczyszczona woda.

Środki ostrożności

Zapaśnik dzungungarski jest trującą rośliną. Podczas korzystania z niego należy przestrzegać następujących środków ostrożności:

  1. Podczas zbierania i zbierania akonitu należy używać rękawiczek jednorazowych.
  2. Nie dotykaj otwartych obszarów skóry i błon śluzowych podczas przygotowywania i wykorzystywania surowców do celów leczniczych.
  3. Podczas suszenia korzeni w piekarniku przykryj naczynie papierem pergaminowym, a po wyschnięciu dokładnie umyj je detergentem do mycia naczyń.
  4. Po pracy z surowcami dokładnie umyć ręce wodą z mydłem.
  5. Przechowywać gotowy surowiec leczniczy oddzielnie od żywności i produktów leczniczych.
  6. Przechowuj surowce w miejscu niedostępnym dla dzieci i zwierząt domowych. Pamiętaj o oznaczeniu opakowania etykietą z surowcem "Uwaga! Trucizna! "
  7. Nie należy przekraczać dopuszczalnej dawki leku.
  8. Przed spożyciem alkoholowej nalewki z zawartością akonitu należy zawsze rozcieńczyć ją w niewielkiej ilości wody pitnej, aby uniknąć zatrucia.
  9. Przed użyciem jonowca akonitów należy koniecznie skonsultować się z lekarzem.
  10. W przypadku poważnego złego samopoczucia po zażyciu akonitu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Przeciwwskazania

Aconite ma następujące przeciwwskazania do stosowania:

  • indywidualna nietolerancja;
  • skłonność do alergii;
  • wiek dzieci;
  • ciąża;
  • okres laktacji;
  • niedociśnienie tętnicze.

Klasyfikacja

Akonit dżungarski ma następujący opis taksometryczny:

  • dział: kwitnienie;
  • klasa: dwuliścienny;
  • zamówienie: Lyutikotsvetnye;
  • Rodzina: Buttercups;
  • rodzaj: Zapaśnik;
  • forma: dzungaryjski zapaśnik.

Odmiany

Rod Borets ma około 300 gatunków roślin, z których ponad 50 gatunków rośnie na terytorium Rosji. Najczęściej spotykane są następujące gatunki akonitów:

  • Dzungarian;
  • kręcone;
  • brodaty;
  • północ;
  • Amur;
  • Baikalian;
  • łukowaty;
  • cień;
  • akonit Fishera;
  • akonit Shchukin;
  • akonit Chekanovsky.

Aconite Dzhungar Infographic

Zdjęcie akonit Dzhungarsky, jego użyteczne właściwości i zastosowanie Infografika na jonicie akonitowym

O czym pamiętać

  1. Aconite Dzhungar - trująca roślina o wysokiej zawartości alkaloidów.
  2. Nie jest stosowany w oficjalnej medycynie.
  3. Przed zastosowaniem nalewki z akonitu należy skonsultować się z lekarzem.
  4. Nie leczyć siebie.

Przestrzegać środków ostrożności podczas zbioru i zbioru roślin.

Proszę, poprzyjcie projekt - powiedz nam o nas

Aconit z Dzungarian

Aconitum dzhungar oznacza trucizny roślin wieloletnich, który jest także pod nazwą głównego wilk niebieski jaskier, krzyż trawy Sineglazka king trawa, tarczycy itd. Ma prosty trzpień (mogą być nagie lub dojrzewania u góry), które można osiągnąć wysokość 1,8 metra. Akonit Jungar liście są alternatywne, okrągły kształt, petiolate wielokrotnie dolevidno-pyatirassechennymi, ciemno zielonego koloru.

Szczytowe kwiatostan szczotki składa się z nieregularnie ukształtowanych kwiatów, które mogą mieć inny odcień, szczególnie fioletowy, niebieski, fioletowy, żółty, kremu lub nawet bieli. Oddziały w tej roślinie to duże, dziwaczne kontury. Są pięcioramienne, podobne do corolli. Górny przypomina hełm lub czapkę, pod którym schować resztę elementów kwiatowych (zmniejszona corolla zamienił kilka nektarników niebieski). Kwitnienie w drugiej części lata. Aconit jungarski rośnie na terytorium Europy, Azji, Ameryki Północnej. Można go znaleźć we wschodnich Himalajach, Nepalu, Birmie, Chinach, w lasach górskich położonych na wysokości 3-4 tysięcy metrów nad poziomem morza.

Owocami akonitów jungar są suche, trój-gniazdowe ulotki. Bulwy, na których znajdują się nerki, mają wydłużony stożkowaty kształt. Są pomarszczone wzdłużnie, zawierają ślady odległych korzeni. Długość bulwy wynosi średnio 3-8 cm, grubość najszerszej części to 1-2 cm, wewnątrz jej kolor jest żółtawy, na zewnątrz - czarno-brązowy.

Zbiór i przechowywanie akonitów z Dzungarian

W medycynie ludowej używa się suchych bulw i liści akonitów z Dzungarian. Zbiór korzeni odbywa się w sezonie jesiennym, od 15 sierpnia do 1 października. Po wykopaniu bulw należy je oczyścić z brudu i ziemi, dokładnie umyć w zimnej wodzie i osuszyć w temperaturze 50-70 stopni Celsjusza. Z 4 kg świeżych korzeni uzyskuje się około jednego kilograma suchej masy.

Liście Akonite Dzungarian zebrane przed kwitnieniem lub podczas kwitnienia. Następnie zostają one zatopione na słońcu przez krótki czas, a następnie suszone pod dobrze wentylowanym baldachimem. Po wyschnięciu surowiec powinien pozostać ciemnozielony.

Ze względu na to, że uważany gatunek akonitu jest trujący, powinien być zbierany w rękawiczkach lub mitenkach. W takim przypadku, gdy kontaktujesz się z rośliną, nie możesz dotykać oczu. Po zakończeniu pracy dokładnie umyj wodą z mydłem.

Trzymaj suchy aksonit dhungar w torebkach na tkanki lub zamkniętym pojemniku przez dwa lata w ciemnym miejscu. Jeśli surowce są stale wystawione na działanie promieni słonecznych, stracą one właściwości lecznicze. Roślina powinna być usytuowana oddzielnie od nietrujących traw.

Zastosowanie w życiu codziennym

Z trawy akonit Jungar, która jest najsilniejszym środkiem owadobójczym może zabić muchy i chronić dom przed komarami - tyle do okna, aby odsłonić 1-2 tojad łodygi. Nalewka, przygotowana z kolorów tej rośliny, pozwala pozbyć się karaluchów.

Skład i właściwości lecznicze akonitu

  • Aconitum dzhungar zawiera glikozydy w jej skład, alkaloidy, olejki eteryczne, saponiny, flawonoidy, kwasy organiczne, które tworzą główne właściwości lecznicze tej rośliny.
  • Obecnie jest stosowany jako środek antyseptyczny, znieczulający, w leczeniu ropnych ran, które nie goją się przez długi czas.
  • Ze względu na fakt, że tojad Dzhungarskiy zawiera substancje, które wykazują silne działanie drażniące, które zwiększają przepływ krwi do obszaru docelowego, powiedział roślin Nalewka służy do pozbycia ulgi rwa kulszowa i ogólnego stanu pacjenta z osteochondroza.
  • Akonit Dżungung ma pozytywny wpływ na leczenie choroby wrzodowej i 12-jelitowej. Ponadto, eksperci zalecają stosowanie danej rośliny w następujących przypadkach:
  1. ludzie ze złamaniami, zwichnięcia kości, siniaki;
  2. osoby cierpiące na artretyzm, reumatyzm stawowy, dnę, rwa kulszową;
  3. osoby z epilepsją, zaburzeniami nerwowymi (depresja, melancholia, histeria, płaczliwość) i innymi chorobami psychicznymi;
  4. z zapaleniem nerwu nerwu słuchowego, silnymi bólami głowy, migrenami, zawrotami głowy;

    Zastosowanie akonit Dzhungarsky w medycynie ludowej

    Rozważmy sprawdzone receptury na czas przygotowywania związków leczniczych na bazie akonitu z Dzungarian.

    Nalewka akonitowa Dzhungarsky, stosowana w chorobach nowotworowych

    Jedna łyżeczka proszku, składająca się z suchych bulw rośliny, należy wlać 500 ml wódki. Kompozycja powinna być podawana w infuzji przez dwa tygodnie w ciemnym miejscu. W tym przypadku zaleca się ostrożne wstrząsanie codziennie pojemnikiem z produktem. Po upływie tego okresu nalewkę przesączono przez kilka warstw gazy. Ten lek należy przyjmować 3 razy dziennie, zaczynając od jednej kropli, rozcieńczając go 50 ml wody. Każdego dnia do każdej z dawek należy dodać jedną kroplę. Po zwiększeniu dawki do 10 kropli, weź taką ilość nalewki na 10 dni. Następnie dawka stopniowo zmniejsza się i jest doprowadzana do jednej kropli. Następnie należy przerwać leczenie na jeden miesiąc. Podobnie prowadzone są siedem kursów leczenia.

    Nalewka z akonitem Dzungarsky do usuwania migreny, bólu zęba, bólu związanego z reumatyzmem i nerwobólami

    20 gramów suchego korzenia rośliny należy nalać 500 ml wódki i nalegać w ciągu tygodnia. Pod koniec tego okresu kompozycja musi nabyć kolor zaparzonej herbaty.

    Osoby z reumatyzmem muszą pocierać lekarstwo na obszar problemowy, który następnie powinien być owinięty w ciepłą tkaninę, na przykład flanelową.

    Osoby cierpiące na migrenę, nerwobóle, używają nalewki, zaczynając od jednej łyżeczki (herbaty), stopniowo zwiększając dawkę codziennie do jednej łyżki stołowej. Przebieg leczenia wynosi jeden miesiąc.

    W przypadku bólu zęba jedna kropla nalewki powinna zostać umieszczona na nękającym zębie. Specjaliści zalecają również pocieranie jednej łyżki składu leczniczego w policzek.

    Wywód akonit Dzhungarsky z przewlekłych ran i czyraków

    Rozdrobnione suche bulwy danej rośliny należy wlewać wrzątkiem (250 ml) i ogrzewać na około 20 minut. Następnie produkt powinien być schłodzony i delikatnie przefiltrowany. Myją swoje rany i czyraki kilka razy dziennie.

    Nalewka z akonitem w chorobie Parkinsona, porażenie

    Zmiażdżyć i wymieszać korzeń akonitu (2 g) z korzeniem leczniczego blackcore (30 g), białego pionu (30 g), korzenia knobby nocnika (20 g). Otrzymaną suchą mieszaninę należy wypełnić litrem wódki i nalegać na 28 dni. Aby spożyć gotową formułę, należy ją opróżnić na pusty żołądek zgodnie z poniższym schematem: zaczynając od jednego i doprowadzając do 35 kropli (dawka dzienna jest zwiększana o jedną kroplę) iz powrotem. Należy pamiętać, że produkt należy rozcieńczyć wodą w objętości 100 ml. Jeśli nalewka jest słabo tolerowana, dawkę można zwiększyć wolniej - jedną kroplę na dwa dni.

    Nalewka z akonitu dla pacjentów z rakiem jamy ustnej, przewodu pokarmowego, pęcherza moczowego

    Mieszać pierwiastek akonit (2 g), korzeń tatarakowy (30 g), piołun (20 g), bulwy chernokornya (10 g), korzeni Chelidonium (10 g), korzeń sanguineum geranium (30 g), wlać uzyskany suchą mieszaninę wódka (1 litr). Nałóż kompozycję przez 4 tygodnie. Po odfiltrowaniu, wypij lekarstwo, zaczynając od jednej kropli i doprowadzając do 45 (w ciągu dnia musisz dodać jedną kroplę nalewki). Następnie w odwrotnej kolejności (stopniowo zmniejszając liczbę kropli). Nalewka przed użyciem powinna być rozcieńczona w 150 ml wody.

    Czy to prawda, że ​​akonit Dzhungar leczy raka?

    Informacja o tym, czy można wyleczyć raka przy pomocy akonitu, jest bardzo sprzeczna. Używanie akonitu Dżungarskiego w leczeniu raka odnotowano w medycznym dziele starożytnego Tybetu. Przede wszystkim istnieją różne formy i lokalizacja tej choroby. Zarejestrowano przypadki leczniczych skutków nalewki alkoholowej akonitu na poszczególne postacie nowotworów i łagodne nowotwory.

    Historia stosowania akonitu w medycynie

    W połowie XIX wieku pojawiła się pierwsza wzmianka o zastosowaniu akonitu do leczenia raka (Lancet, Anglia). W tym samym czasie wybrano dawki homeopatyczne. W XX wieku nalewki akonitowe były stosowane przez onkologów z wielu krajów.

    Nalewka z akonitu w medycynie ludowej i homeopatii była tradycyjnie stosowana w walce z rakiem. Jest on uważany zarówno jako pomocniczy, jak i główne narzędzie. Istnieją odniesienia do pozytywnych wyników stosowania akonitu okrężnicy w złożonej terapii czerniaka i innych zmian onkologicznych błony śluzowej, skóry.

    Ponieważ akonit jest bardzo toksyczny, tylko mikrodawki z jego nalewki można przyjmować doustnie. Plan leczenia jest wybierany indywidualnie przez homeopatę. Ważne jest, aby stale monitorować reakcję organizmu i dobre samopoczucie. Przy wyrażonej negatywnej reakcji organizmu preparat od razu zostaje anulowany.

    1. Sołżenicyn wspomina, że ​​akonit był z powodzeniem stosowany w leczeniu raka (Cancer Corps). Pisze, że korzeń Issyk-Kul (akonit) uratował go od raka.
    2. Wraz z akonitem w leczeniu chorób onkologicznych stosuje się cykorię. Zauważa się regularność - cykuta może wspierać w walce z rakiem jelita, narządami moczowo-płciowymi i zapaśnikiem - z rakiem wszystkich narządów znajdujących się powyżej talii. W tym przypadku akonit jest uważany za najbardziej trujący i niebezpieczny. Niezależnie od raka, nie może sobie z tym poradzić, ale możliwe, że w złożonym leczeniu odegrają pewną rolę.
    3. W onkologii zaleca się stosowanie akonitu w celu zmniejszenia bólu i gojenia uszkodzonych tkanek, a także spowolnienia wzrostu nowotworu, w celu zwalczania przerzutów.

    W jakich postaciach raka zaleca się stosowanie

    W homeopatii nalewka myśliwska jest stosowana w przypadku różnych typów raka, w tym przerzutów. Aconitin jest w stanie wniknąć głęboko w tkankę i negatywnie wpływać na komórki nowotworowe. Wskazany jest także w przypadku łagodnych nowotworów.

    Aby nalewka była skuteczna, należy ją odpowiednio przygotować i wybrać optymalną dawkę. Niemniej jednak w homeopatii ten lek jest szeroko stosowany w złożonej walce z rakiem. Jeśli zdecydujesz się użyć akonit Dżungungar w leczeniu raka, jak go przyjąć, możesz powiedzieć doświadczonemu homeopatowi lub zielarzowi. W oficjalnej medycynie roślina ta nie jest obecnie używana.

    Przydatna trucizna lub lek

    Aconit przypisywany jest trującym roślinom. Zawiera alkaloidy - akonityny, które w dawce śmiertelnej mogą powodować zatrzymanie oddechu. Nawet w starożytnym Tybecie zaczęto go wykorzystywać do celów terapeutycznych, w tym do leczenia raka.

    Aconitiny łatwo przenikają przez skórę! Nie musisz sam przygotowywać leku. Aby kupić nalewki z akonita Dzhungarskogo jest możliwe w ławkach homeopatów lub zamówić przez Internet. Ta ostatnia metoda jest bardziej ryzykowna, ponieważ nie ma gwarancji, że otrzymasz wysokiej jakości lek, a nie podróbkę.

    Bardzo agresywne substancje są zawsze stosowane w leczeniu raka. Mają wiele skutków ubocznych. Spirytusowa nalewka z jonowca Aconite może niekorzystnie wpływać na komórki rakowe, ale ma taki sam wpływ na zdrowe tkanki.

    Można kontrolować działanie leków oficjalnie zatwierdzonych do walki z rakiem. Działają wybiórczo. Używanie nalewki z akonitu jest dość ryzykowne. Aby uzyskać trwały efekt terapeutyczny, będziesz musiał krok po kroku zwiększyć dawkę.

    Nalewka z akonita Dzhungarsky jest stosowana w homeopatii w leczeniu wielu chorób, w tym w walce z rakiem. W tym przypadku homeopaci podkreślają, że konieczne jest osiągnięcie takiego stężenia leku we krwi, które osiągnęłoby maksymalny dopuszczalny próg. U różnych pacjentów jest indywidualny. Dlatego dawkę należy dobierać bardzo ostrożnie. Jeśli zdecydujesz się wziąć akonit Jungar do leczenia raka, powinieneś zacząć od mikroskopijnych dawek.

    Jungar aconite, którego leczenie nie zostało zatwierdzone przez WHO, nie jest częścią tradycyjnego schematu leczenia raka. Nie jest w ogóle stosowany w oficjalnej medycynie.

    W Bułgarii, Chinach i Indiach nalewka na akonit jest oficjalnie dopuszczona do użytku. W ZSRR lek był również stosowany do złożonego leczenia raka.

    Chirurg onkolog Zakartseva T. V. przeprowadził dokładne badania i opracował własną technikę leczenia raka. Przed usunięciem guza przeprowadziła kurację z nalewką aksonitową. Operację przeprowadzono po tym, jak akonityna spowolniła wzrost i aktywność nowotworu. Przebieg leczenia akonityną powtórzono po operacji. Zaobserwowano, że akonityna hamuje wzrost raka, eliminuje przerzuty.

    Funkcje leczenia raka przy pomocy akonitu

    Ponieważ oficjalna medycyna nie stosuje akonitu, onkolog nie bierze odpowiedzialności za takie leczenie.

    W kompleksowym leczeniu raka z akonitem obserwuje się czasami dodatnią dynamikę:

    • Metastazy są spowolnione, ich liczba zmniejsza się;
    • jeśli środek stosuje się prawidłowo, niemal nieodwracalne procesy rozwijają się prawie całkowicie w tkankach i narządach;
    • przy prawidłowej dawce minimalne są skutki uboczne;
    • Aconitine może spowolnić rozwój guza, a nawet nieznacznie go zmniejszyć;
    • depresja, ból, zmniejszenie zatrucia.

    Schematy zastosowania akonitu w alternatywnej onkologii

    Najczęściej lek jest stosowany w homeopatii. Używany ekstrakt 10% alkoholu z bulw, liści repo lub czerwonego akonitu. Są to najbardziej toksyczne gatunki. Aby uzyskać maksymalną dokładność dozowania, lepiej użyć strzykawki insulinowej. Zawiera 1 ml, co odpowiada 40 kroplom.

    Do dozowania nie należy używać pipet. Daje to wysoki błąd, który może spowodować przedawkowanie.

    Lepiej nalej nalewki na pusty żołądek lub kilka godzin po jedzeniu. Krople są hodowane w ćwiartce szklanki schłodzonej przegotowanej wody. Dzienna dawka stopniowo wzrasta. Jeśli na początku jest 1 kropla, to na 20 dzień będzie 60 kropli. Następnie zmniejsza się liczbę kropli, używając kolejności odwrotnej. Cykl leczenia potrwa 39 dni. Jest to przybliżony schemat. Musi być wybrany indywidualnie.

    Standardowe leczenie - trzy kursy. Między każdą przerwą jest za dwa tygodnie. Jeśli zostanie osiągnięty trwały pozytywny efekt, leczenie zostanie przerwane. W przypadku nawrotu leczenie można powtórzyć.

    Jeśli do przygotowania nalewki stosuje się słabo trujący gatunek rośliny, dawkę mierzy się w ml, a nie w kroplach.

    "Królewska" technika leczenia aksonitu nowotworów

    Został opracowany przez praktykującego homeopatę Tiszczenko V. V. Ta metoda jest również stosowana nalewki, ale jeden dzień zaleca się pić tylko jedną kroplę leku. Jest hodowany w 100 ml wody. Codziennie tylko raz, na pusty żołądek, musisz wypić kroplę leku. Przebieg leczenia - do wyzdrowienia.

    Nie bierzcie nalewki z akonitu z rosołami ziół!

    Ryzyko stosowania

    Jeśli używasz nalewki z akonitu, ważne jest, aby zapamiętać oznaki zatrucia przez tę roślinę:

    • chęć zwymiotowania;
    • język, policzki, usta, drętwienie palcami;
    • istnieje uczucie, że skóra drży;
    • pojawia się pragnienie;
    • temperatura wzrasta;
    • przy silnych zatruciach mięśni nóg, rąk lub dłoni, skręcenie twarzy, pogorszenie widzenia, oddychanie jest skomplikowane.

    Zabronione jest próbowanie nawet niewielkiej części bulwy akonitowej! Korzeń akionitów z Dzungarian jest wyjątkowo trujący. Nawet w 1 gramie może zawierać letalną dawkę akonityny.

    Jak widać, Akonit Dzungarian w leczeniu raka może być używany tylko nieformalnie. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę rodzaj guza, jego wielkość, lokalizację, obecność przerzutów, dynamikę leczenia. Oczywiście nie można użyć tylko jednej nalewki. Leczenie powinno być kompleksowe. Ostrożnie wybiera onkologa. Zapytaj swojego lekarza, czy możliwe jest uzupełnienie złożonego leczenia nalewką akonitową.

    Aconit z Dzungarian

    Leczenie akonitem, przygotowywanie i stosowanie nalewki

    Botaniczny opis akonity z Dzungarian

    Aconit, lub w inny sposób wojownik, należy do rodziny jaskierów. Jest to wysoki (do 2 m) wieloletni krzew kwitnący o pięknych fioletowych kolorach o dziwacznym kształcie. Biologowie nazywają takie kwiaty "zygomorficznymi", z tego powodu akonit nie jest podobny do większości jaskierów, raczej przypomina łubin, co odnosi się do fasoli.

    Aconite rośnie na wolności na całej półkuli północnej. Nauka zna około trzystu gatunków tej trującej rośliny, z których 75 gatunków rośnie tylko w Rosji. Pomimo powszechnego stosowania, niektóre gatunki akonitów są uważane za rzadkie i chronione. Na przykład gatunek Aconitum noveboracense jest wymieniony w Czerwonej Księdze. Ulubionym miejscem zamieszkania akonitu są bogate gleby brzegów rzek, pobocza dróg wiejskich, łąki wysokie.

    Interesujące fakty na temat akonitu

    Aconite - jedna z najbardziej mistycznych i skamieniałych roślin. Jej nazwę można znaleźć na stronach starożytnych legend, skandynawskich eposów i fikcyjnych folio.

    Istnieją interesujące fakty historyczne na temat tej rośliny:

    W starożytnych ogrodach rzymskich akonit uprawiano do celów dekoracyjnych, bujne fioletowe zarośla zdobił nawet cesarski pałac. Ale w 117 roku Trajan podejrzewał związek między licznymi przypadkami zatrucia swoich sług i krzewów akonitów i zakazał uprawy tej rośliny;

    Aconite był używany przez starożytnych Greków jako trucizna do mordowania przestępców skazanych na śmierć. Dlatego roślina ma smutną chwałę, podobną do chwały cicuta (cykuty), za pomocą której oskarżono filozofa Sokratesa, oskarżonego o spisek polityczny;

    Na wyspie Chios, która jest na Morzu Jońskim, był okrutny zwyczaj, według którego członkowie społeczeństwa, nie czerpiąc korzyści z powodu swojej choroby lub starości, musieli wypić truciznę akonitu i udać się do innego świata;

    Plutarch opisał w swoich pismach epizod zatrucia przez akonitów żołnierza cesarza Marka Antoniusza. Według mędrca, nieszczęśliwi wojownicy popadli w nieświadomość i błąkali się, zbierając każdy kamień na swojej drodze, jakby szukali czegoś niezwykle ważnego. Potem wymiotowali żółcią i przyszła bolesna śmierć;

    We wschodnich Indiach dobrze znana jest trucizna "bik", którą miejscowi ludzie używali od wieków do moczenia końców strzał i włóczni przed polowaniem na dużą bestię. Plemiona digaroi wciąż trącają korzenie akonitu w tym celu;

    W czasach Świętej Inkwizycji w średniowiecznej Europie obecność akonitu w domu była okazją do oskarżenia mieszkających w nim kobiet o czary. "Czarownica" została wypróbowana i spalona na stosie tuż przy rynku.

    Historia stosowania akonitu w medycynie

    Pierwsze naukowe informacje na temat akonitu, jako rośliny leczniczej, można znaleźć w tybetańskim traktacie "Czterech książkach". Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że mnisi, którzy napisali Zhud-shi w VII wieku ne, używali akonitu przede wszystkim do leczenia nowotworów, aw mniejszym stopniu do zwalczania infekcji.

    Pliniusz Starszy, autor "Historii naturalnej", wspomina o akonicie jako lekarstwie na choroby oczu. Naukowiec cytuje liczne fakty leczenia pacjentów z jaskrą i ślepoty za pomocą soku aksonitowego, ale ostrzega o zjadliwości tej rośliny i nazywa ją "arszenikiem roślinnym".

    Najwięcej uwagi poświęcono akonitowi, jako czynnikowi przeciwnowotworowemu, przez wiedeńskiego lekarza Antona Sztern (1731-1803). Jest to pierwszy lekarz, który przeprowadził udokumentowane naukowe badania trującej rośliny. Shtork próbował eksperymentalnie ustalić dawkę akonitu, optymalną do leczenia nowotworów złośliwych i maksymalną dopuszczalną dla osoby.

    W 1869 roku w autorytatywnym londyńskim wydaniu Lancetu pojawił się obszerny artykuł na temat homeopatycznego leczenia raka. Głównym bohaterem publikacji medycznej był dokładnie akonit, który uznano za najskuteczniejszy lek przeciwko złośliwym nowotworom dowolnej lokalizacji. Autorzy przytoczyli kilka przypadków wyleczenia pacjentów onkologicznych przyjmujących nalewkę aksonitową.

    Nieco wcześniej, w 1838 r., Rosyjski magazyn Sovremennik opublikował list od Vladimira Dala do przyjaciela, doktora Odoevsky'ego, który został nazwany "Na Homeopatii". Sławny autor wyjaśniającego słownika i badacz życia wiejskiego Dal opowiada, jak udało mu się wyleczyć Baszkirów z ciężkiego zapalenia płuc za pomocą akonitu. Według autora, pacjent już trzeciego dnia wstał, usiadł w siodle i śpiewał piosenki. Wiadomo również, że Władimir Dal, który całkowicie ufał leczniczym właściwościom akonitu, traktował tę roślinę dla swojego syna, który zachorował na zad.

    Pierwszym radzieckim lekarzem, który zwrócił szczególną uwagę na akonit był T.V. Zakurtseva, onkolog z 35 letnim doświadczeniem. W latach 1953-1988 przeprowadziła badanie właściwości terapeutycznych akonitu, czego efektem była unikalna metoda leczenia raka. Po pierwsze, Zakurtseva poddał pacjenta długotrwałej terapii nalewką aksonitową, a następnie, gdy guz zmniejszył się i został zlokalizowany, wykonano chirurgiczne usunięcie. Aby naprawić efekt i ubezpieczenie przerzutów, powtórzono przebieg leczenia nalewką. W ten sposób udało jej się wyleczyć kilkudziesięciu pacjentów, w tym tych, którzy byli na drugim i trzecim etapie raka.

    W 1946 r. Oficjalnie włączono dwa rodzaje akonitu do radzieckiej farmakopei państwowej: Karakol i Dzungarian. Chociaż obecnie akonit nie ma oficjalnego statusu medycznego w Rosji, jego forma "pallidum" jest używana do produkcji leku allapinin, który leczy arytmię. A akonit dżungarski jest aktywnie wykorzystywany przez fitoterapeutów do leczenia onkologicznych i wielu innych chorób.

    Inne zastosowania akonitu

    Zachodnich hodowców i ekspertów w dziedzinie projektowania krajobrazu europejskie pielęgnować kilka słabo trujące gatunki tojad do celów dekoracyjnych: Aconitum variegatum, tojad lisi, Aconitum napellus, Aconitum stoerckeanum i Aconitum cammarum, lepiej znany jako „bicolor”. Wszystkie to płynnego niskie (1-1,2 m) tuleje z kwiatostanów piramidalnych bujnej, składający się z wielu pi fioletowe, niebieskie, białe i niebieskie i żółtym. Tojad widok na ogród, a także dziki, bardzo skromny w opiece i nie podatne na destrukcyjnym działaniem szkodników, bo są przynajmniej trochę, ale trujący.

    Aconit, rosnący na łąkach, może pełnić funkcję medonu, ale pszczoły niechętnie na nim siedzą i tylko wtedy, gdy w pobliżu nie ma innych roślin. Pszczelarze polecić wykorzenić krzewy tojad pobliżu pasiek, jak wiele przypadków zatrucia i śmierci pszczoły zbierają nektar i pyłek z tojadu.

    Skład chemiczny akonitu

    W łodygach liście, kwiaty i korzenie akonitu zawierają dwa rodzaje alkaloidów:

    Pierwszy rodzaj lotnych alkaloidów nie jest toksyczny, to struktura cząsteczkowa o 5-7 pierścieniach, która rozpada się na arucynan i kwas organiczny w wyniku hydrolizy. W rzeczywistości alkaloidy atyzinowe to mono- i diestry kwasów benzoesowych i octowych. Zawarte są w akonicie w bardzo małych ilościach i powodują jego korzystny wpływ na układ sercowo-naczyniowy człowieka.

    Drugi rodzaj alkaloidów, nazwany tak od samej rośliny, jest o wiele bardziej interesujący. Alkaloidy te są reprezentowane przez właściwe miano-kapsicynę, mezakonitynę, izakonitynę i akonitynę. Są całkowicie nierozpuszczalne w wodzie, słabo w eterze, doskonałe w chloroformie. Podczas hydrolizy rozkładają się odpowiednio na kwasy benzoesowy i octowy, hypoakoninę, mezakoninę lub akoninę. Najwyższe stężenie alkaloidów akonityny w bulwach roślinnych: na przykład w akonicie Dzungarian może osiągnąć 4%.

    Oprócz trującego alkaloidu korzenie akonitu zawierają:

    Aconite

    Opis jest aktualny 31.05.2015

    • Nazwa łacińska: Aconitum
    • Składnik aktywny: Korzeń korzeniowy lub rośliny trawiaste z rodzaju Aconitum.
    • Producent: Ręczne odbieranie i produkcja ręczna (Republika Kazachstanu, Rosja, Ukraina)

    Skład

    Skład leku, wyprodukowany w postaci ziarna homeopatyczne, zawiera rozcieńczony zgodnie z przyjętymi w technikach homeopatycznych i stosowany do nalewki aconit cukru cukrowego.

    Do produkcji tabletki stosuje się odparowany ekstrakt z akonitu. Każda tabletka odpowiada 0,02 suchej pozostałości nalewki roślinnej.

    Skład nalewki zawierają ekstrakt z bulw akonit (na 10% nalewki w proporcji 1:10). Ekstrahantem jest etanol 40%.

    Forma wydania

    • Granulki cukrowe.
    • Nalewka jest homeopatyczna.
    • Standaryzowany zgodnie z formułą alkaloidową tabletki.
    • Nalewka alkoholowa.
    • Lecznicze surowce z bulw.

    Działanie farmakologiczne

    Środek homeopatyczny z przeciwzapalne, przeciwdrobnoustrojowe, przeciwbólowe, przeciwskurczowe i właściwości narkotyczne.

    Farmakodynamika i farmakokinetyka

    Lek ma połączony efekt, który ma przede wszystkim na celu normalizację procesów samoregulacji. Działających na ośrodkowy układ nerwowy i jest odpowiedzialny za aktywowanie hamowanie przywspółczulnego środka NA wyświetla akonit wysoką aktywność przeciwbólową, łagodzi gorączka i stan zapalny, zmniejsza wydzielniczą funkcji gruczołów oskrzela i płuca, zmniejsza siłę i częstotliwość skrótów mięsień sercowy, przyczynia się do naczynia wieńcowe (w ten sposób obniżając ciśnienie krwi), hamuje perystaltykę, łagodzi lęk.

    Wskazania do stosowania

    W oficjalnej medycynie stosowanie nalewki z aksonitu może być zalecane jako zewnętrzny środek przeciwbólowy na nerwoból (w szczególności z nerwoból nerwu trójdzielnego), ból stawów, reumatyzm, choroby nieżytu.

    Aconit w homeopatii zaleca się przyjmować praktycznie w każdej infekcja w okresie jej zaostrzenia.

    Medycyna zewnętrzna i miejscowa jest przepisywana na siniaki, dyslokacje i złamania kości, rwa kulszowa, brzydki, rany i wrzody, łuszczyca, wszy i świerzb.

    Zastosowanie akonitu pokazano również w najeźdźców robaków, zatrzymanie moczu i zatrucie (jako antidotum).

    Instrukcje użycia akonit Dzhungarskiy (leku roślinnego z korzenia Aconitum soongaricum Stap. Nalewki i 10%) oznacza, że ​​środek ten można stosować w celu złagodzenia stanu zapalnego w ostrych infekcji błonica, sepsa, szkarlatyna, kolka jelitowa, nerkowa, wątrobowa i żołądkowa, zapalenie opłucnej, nerwoból, cukrzyca, gruźlica płucna, choroby serca i naczyń krwionośnych.

    Niemniej jednak najsilniejsze właściwości roślin przejawiają się podczas stosowania go do leczenia nowotwory złośliwe (z lokalizacją w tarczycy, żołądku, płucach, gruczołach sutkowych, mózgu, kręgosłupie, na skórze), złośliwa dławica piersiowa, niedokrwistość złośliwa, wola.

    Zawarte w akonicie alkaloidu Junggar parasol ma wyraźne działanie przeciwdepresyjne, które według niektórych badaczy pozwala mu zająć miejsce pomiędzy środki psychostymulujące i leki przeciwdepresyjne.

    Przeciwwskazania

    Przeciwwskazaniami do stosowania są nietolerancja akonitu roślinnego, niedociśnienie, tyfus, wynikające z asystolia pływy.

    Aconit jest bardzo toksyczny. Z tym należy obchodzić się bardzo ostrożnie, ponieważ substancje trujące są w stanie przeniknąć przez skórę nawet w kontakcie z rośliną.

    Efekty uboczne

    Na początkowych etapach leczenia objawy choroby mogą się nasilić. Wraz z rozwojem tego efektu lek nie musi być wycofywany.

    Instrukcja Aconite

    Krupk jest używany podjęzykowo. W pierwszych gorączkowych warunkach granulki przyjmuje się 5 razy dziennie, 8 razy na godzinę, około 20-30 minut przed lub godzinę po posiłku.

    Po zakończeniu ostrej fazy choroby częstotliwość przyjęć zmniejsza się do 3 razy dziennie, a po 2 tygodniach - do 2 razy dziennie.

    W zależności od charakteru sytuacji klinicznej lekarz może zalecić inną liczbę peletek dla każdej procedury.

    Aconit homeopatyczny stosuje się tak szeroko, że trudno jest określić dokładny poziom dawkowania. Wszystko zależy od nasilenia objawów i nasilenia procesu patologicznego. Ogólnie rzecz biorąc, homeopatia stosuje raczej słabe rozcieńczenia leku.

    Nalaminę przyjmuje się doustnie na pół godziny przed posiłkiem, rozcieńczając odpowiednią ilość kropli w 50-100 ml letniej wody pitnej. Pij produkt powoli, małymi łykami.

    Aby przygotować nalewkę do leczenia nerwoból, ból zęba, reumatyzm, 20 gramów korzeni roślin wylewa się 0,5 litra wódki i kładzie w ciemnym miejscu na tydzień. Gotowa nalewka ma kolor warzonej herbaty.

    Lek jest wcierany gazikiem w skórę w miejscu projekcji bólu. Wielość aplikacji - 2 razy dziennie. Czas trwania kursu to miesiąc.

    Kiedy migreny i nerwoból Nalewka przyjmuje się doustnie. Leczenie rozpoczyna się od zażywania 1 łyżeczki leku i stopniowo przynosi dawkę do 1 łyżki stołowej na każde przyjęcie. Czas trwania kursu to miesiąc.

    Kiedy ból zęba W zagłębieniu chorego zęba dodaje się 1 kroplę leku i kolejną 1 łyżkę leku wciera się w policzek od strony, gdzie znajduje się ząb.

    Jak leczyć raka za pomocą akonitu?

    Lek homeopatyczny Aconit jest uważany za skuteczny środek wspomagający łagodzenie bólu u pacjentów z cukrzycą choroby onkologiczne w IV etapie procesu nowotworowego.

    Lek ma wyraźną aktywność przeciwwymiotną i ma niespecyficzne działanie przeciwbólowe. W tym samym czasie początkowa intensywność bólu wpływa na szybkość wystąpienia efektu przeciwbólowego. Różnice w skuteczności leku dla różnych rodzajów bólu (w szczególności u pacjentów z cukrzycą) neuropatyczny i ból nocyceptywny) nie zaobserwowano.

    Podczas badań stwierdzono, że działanie leku rośnie w czasie. Ponadto podczas leczenia akonitem u niektórych pacjentów z nowotworem odnotowano zahamowanie wzrostu i częściową regresję nowotworu (nawet przy braku leczenia głównego). Najczęściej podobne zdarzenia odnotowano u pacjentów z czerniak, rak piersi i rak płuc.

    U niektórych pacjentów zauważono znaczną poprawę przepływu krwi wieńcowej podczas leczenia, co zostało potwierdzone za pomocą echo- i elektrokardiograficznego.

    Testy na zwierzętach wykazały, że zastosowanie akonitis z Bajkału pozwoliło uzyskać hamowanie przerzutów o 73-94% (w zależności od rodzaju raka). Wzrost przeszczepionych nowotworów był hamowany średnio o 56-78%.

    Leczenie raka odbywa się zgodnie ze schematem "hill". Dawka początkowa to 3 krople dziennie na 3 dawki. Liczba kropli dziennie jest zwiększana o jeden (przy tej samej częstotliwości stosowania), spada jednorazowa dawka 10, a czasem 20-30 (w zależności od reakcji ciała pacjenta na leczenie). Następnie, w ten sam sposób, każdego dnia, redukcja jest przeprowadzana, przynosząc dawkę do dawki początkowej.

    Standardowy schemat stosowania składa się z 3 cykli 39 dni ("wzgórze" 1-20-1) z 14-dniowymi przerwami między nimi. Podczas pierwszej przerwy zaleca się stosowanie nalewki z glistnika, po drugim 39-dniowym kursie przez 14 dni należy wziąć nalewkę cykuty, a następnie przez 39 dni ponownie wypić nalewkę z akonitu.

    Po tym przerwaniu lub przerywaniu leczenia. Czas trwania terapii i liczba kursów są ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę wyniki leczenia.

    Aby samemu przygotować nalewkę, 100 gramów akonitu sproszkowanego w proszku wlewa się z 0,5 litra wódki i codziennie wstrząsa się w ciemnym miejscu przez 14 dni. Gotowy lek jest filtrowany przez złożony krój z dwóch gazy.

    Gdy występują objawy nadmiernego nasycenia alkaloidami, zaleca się, aby rośliny zmniejszyć dawkę dla każdego spożycia o 3 krople. Utrzymanie tego jest konieczne aż do zniknięcia efektów ubocznych. Następnie dzienna dawka jest systematycznie zwiększana i zmniejszana zgodnie z wyżej opisanym schematem.

    Inna opcja leczenia obejmuje codzienne zwiększenie dawki, nie do ustalonych 20 kropli, ale do pierwszego przejawu objawów przesycenia. W takim przypadku nie trzeba utrzymywać dawki plateau aż do zniknięcia skutków ubocznych, pojedyncza dawka natychmiast zaczyna zmniejszać się o 1 kroplę, aż do przerwania podawania leku. Receptura nalewki powraca po przerwie, która w czasie trwania (w dniach) powinna być równa liczbie kropli w momencie wystąpienia objawów przesycenia.

    W praktyce pacjent jest zazwyczaj przepisywany w celu rozpoczęcia leczenia zgodnie z pierwszym schematem, w przyszłości - w zależności od wrażliwości na lek - możliwe jest przejście do leczenia zgodnie z drugim schematem. Konieczność tego może powstać, jeśli zjawisko przesycenia (w szczególności powtarzające się wymioty) nie zniknie po zmniejszeniu dawki dobowej o 9 kropli.

    Oba schematy są zjednoczone przez jeden ważny szczegół: w jednym i drugim przypadku surowo zabrania się przyjmowania nalewki do końca cyklu, ponieważ neutralizuje to efekt terapeutyczny.

    Pod koniec trzech cykli po 39 dni każda kolejna taktyka jest określana na podstawie osiągniętych wyników.

    Przedawkowanie

    Akonit zawarty w akonicie jest uważany za najbardziej toksyczny ze znanych alkaloidów. Substancja się wytwarza neuro- i działanie kardiotoksyczne.

    Przesycenie organizmu akonitem manifestuje się:

    • uczucie słabości w całym ciele;
    • pieczenie, uczucie mrowienia, pieczenie bólu w jamie ustnej i gardle;
    • obfite wydzielanie śliny;
    • zwiększony przepływ i oddawanie moczu;
    • wymioty;
    • biegunka;
    • ból w jamie brzusznej;
    • drętwienie i mrowienie skóry, języka i warg;
    • ból i pieczenie w klatce piersiowej;
    • zaburzenia widzenia;
    • stan głuchoty.

    W ciężkim zatruciu osoba może umrzeć w ciągu 3-4 godzin. Objawami ciężkiego zatrucia są:

    • ostre poruszenie psychoruchowe;
    • całkowita dezorientacja;
    • drgawki (czasami);
    • ostra hipertermia;
    • naruszenie rytmu i tętna;
    • duszność.

    W szczególnie poważnych przypadkach jest to możliwe fatalny wynik z paraliż serca i oddychanie. Zgony poprzedzone są majaczeniem, konwulsjami, omdleniem, mimowolnym wypróżnianiem.

    Opieka w nagłych wypadkach obejmuje prowadzenie działań mających na celu detoksykację i leczenie objawowe. Pacjentowi podaje się środki przeczyszczające z soli fizjologicznej i enterosorbenty, żołądek jest myte, hemosorpcja detoksyfikacyjna i wymuszona diureza.

    Według Wikipedii, gdy pacjent zatruwający akonitem przed przybyciem lekarza powinien podać trochę wina lub octu.

    Ponadto, dożylne podanie 1% roztworu novocaine (20 do 50 ml) i 5% glukozy (500 ml). W mięśniu, 10 ml roztworu siarczan magnezu 25%.

    W przypadku drgawek pacjentowi przepisuje się 5-10 mg Diazepam (Seduxen), z naruszeniem rytmu serca na tle normalnych wskaźników ciśnienia krwi - 10 mg Novokainamid w postaci 10% roztworu lub 1-2 ml roztworu Obsesję 0,1%, 1 ml roztworu Korglikona 0,6% przy 20 ml roztworu glukozy 40%.

    Kiedy bradykardia podskórne wstrzyknięcie roztworu Atropina 0,1%; wstrzyknięcie domięśniowe: 100 mg Cocarboxylases, 2 ml roztworu ATP 1%, 5 ml roztworu Kwas askorbinowy 5%, 4 ml roztworu Witamina B1 i Witamina B6 5%.

    Interakcja

    Antagoniści akonitów są leki przeciwhistaminowe, glukokortykosteroidy, zawierające preparaty zawierające kofeinę.

    Dozwolone jest używanie równolegle z antybiotyki.

    Warunki sprzedaży

    Warunki przechowywania

    Trzymaj z dala od dzieci. Otwierana butelka z nalewką powinna być przechowywana w lodówce. Granulki i tabletki należy przechowywać w miejscu chronionym przed wilgocią i światłem w temperaturze od 15 do 25 stopni Celsjusza.

    Data wygaśnięcia

    Instrukcje specjalne

    Opis botaniczny rośliny

    Aconite lub zapaśnik (łac. Aconitum L.) - rodzaj zielnych trujących bylin z rodziny Ranunculaceae (Lyutikov). Posiada ponad 300 przedstawicieli, spośród których tojad wilk (A. lycoctonum L.), napellus tojad (A. napellus L.), tojad Karmihelya (A. carmichaelii Deb.), Likwidacja (A. Pall volubile.), Łukowaty ( A. arcuatum), Dzungarian (A. soongaricum Stap.), Owłosione (A. villosum Rchb.), Itp.

    W homeopatii używany: tojad Pharmacy (A. napellus L.), Altaian (A. altaicum Steinb.), Baikalian (A. baicalense Turcz ex Rapaics.), Beloustogo (A. leucostomum Worosch).

    Zapaśnik jest powszechny w umiarkowanych szerokościach geograficznych w Azji, Ameryce Północnej i Europie. Roślina ma pionową (czasami kręconą lub falistą) łodygę o wysokości od 50 cm do półtora metra. Rośliny pnące mogą osiągnąć długość 4 metrów.

    Korzeń zapaśnika, z reguły, składa się z 2-3 czarno-brązowych bulw o podłużnym jajowatym kształcie. Głębokość ich wniknięcia do gleby wynosi od 5 do 30 cm, liście rośliny są oddzielone palmami, płatkowate lub rozcięte, ciemnozielone, ułożone w kolejności następnej.

    Kwiaty są fioletowe, niebieskie, czasami żółte, białe lub cętkowane; nieregularny kształt; zebrano w prostych lub rozgałęzionych racemes lub piramidalnej, kwiatostanu do 50 cm. Każdy kubek ma korony kwiatów składające się z pięciu działkami (górna ma widok hełmu).

    Lądowanie i konserwacja akonitu

    Należy pamiętać, że taka roślina jak wojownik jest bardzo trująca. Dlatego sadząc go w pobliżu domu, należy podjąć wszelkie możliwe środki ostrożności, aby chronić małe dzieci przed nim.

    Podczas pracy z akonitem należy zwrócić uwagę na własne bezpieczeństwo. Cięcie, chwast i przeszczep roślin jest zalecany w rękawicach.

    Posadź kwiaty w ciepłych miejscach na podwyższeniu, optymalnie - wczesną wiosną lub późną jesienią.

    Pielęgnacja polega na oczyszczeniu miejsca lądowania z chwastów, poluzowaniu gleby, podlewaniu w suchych warunkach pogodowych i okresowym nawożeniu nawozami mineralnymi.

    Kwiat rośliny akonitów, zdjęcie:

    Zdjęcie wspinaczki aksonitem:

    Zdjęcie akonit Dzhungarsky:

    Wikipedia wskazuje, że starożytni Niemcy i Galowie używali trucizny akonitowej do pocierać kopie i strzały przeznaczone do polowania na drapieżniki: wilki, lamparty, pantery. Dlatego w ludziach roślina wciąż jest często nazywana "boomem wilka". Słowianie nazywali ją czarną lub pożądliwą miksturą.

    Starożytni Rzymianie i Grecy z trucizną akonitów zabili skazanego na śmierć.

    Starożytni Grecy, a także później Theophrastus i Pliniusz, wierzyli, że nazwa tego kwiatu pochodzi od miasta Akon. Jak głosi legenda o wilczym akonicie, niedaleko tego miasta znajdowało się wejście do Królestwa Umarłych, strzeżonego przez trójgłowego psa Cerberusa.

    A gdy pies został wyciągnięty przez Herkulesa do Światła Boga, pies pierwszy ujrzał słońce, z przerażającą trucizną śliną spłynęły wszystkie jego szczęki. Krople, spadające na ziemię, natychmiast zmieniły się w piękne kwiaty. Tak więc, zapaśnik ma swoje imię z pobliskiego miasta, a jego trucizna jest spowodowana śliną potwora z trzema głowami.

    Homeopata Farrington Zakłada się, że w tłumaczeniu z greckiego „tojad” oznacza „bezpyłowy” lub „pył”, który wyświetla charakterystyczny wzrost niektórych rodzajów zapaśnik na stoku.

    Skandynawskie legendy mówią, że akonit wyrósł na miejscu, w którym bóg Thor zmarł z powodu ukąszeń jadowitego węża, który został pokonany przez niego. Niemcy nazwali zapaśnika korzeniem wilka i hełmem boga Thora, ponieważ dzięki pomocy tej rośliny syn Odyna walczył z wilkiem.

    W homeopatii roślina akonit jest uważana za lewostronną. Skuteczność stosowania leków z trawy i korzeni w leczeniu onkologicznym wynika z połączenia środek przeciwbólowy i przeciwdepresyjny efekty akonitu.

    Środki ostrożności

    W okresie leczenia, Aconite jest przeciwwskazany w inhalacjach zawierających kamfory lub leki mentolowe.

    Kiedy cukrzyca należy wziąć pod uwagę granulki cukru w ​​całkowitej ilości zużytej glukozy.

    Podczas leczenia z diety zaleca się wykluczanie żywności zawierającej kwas, napojów i leków (cytryny, maliny, kwas askorbinowy i kwas acetylosalicylowy itp.).

    Manifestacja działania akonitu jest utrudniona przez alkohol, nikotynę, kawę.

    Analogi

    Nalewka z akonitu Dzungarian 10%, BAA "Donovit-VS2", Aconite-Plus, Nalewka akonitowa (Onkolan), Acophyte.

    Dla dzieci

    Kategorycznie przeciwwskazane jest podawanie dzieciom preparatów aksonitowych. Na pojemniku, w którym jest przechowywana nalewka lub nalewka, etykieta "Trucizna" musi być oznaczona.

    W ciąży

    Stosowanie podczas ciąży jest dozwolone wyłącznie po konsultacji z lekarzem.

    Recenzje o Aconite

    Nalewka zapaśnika jest jednym z głównych środków alternatywnej onkologii. Agent ma wysoką aktywność antymetastyczna, skutecznie łagodzi ból, zapewniając efekt terapeutyczny nawet w przewlekłej patologii z objawami dekompensacji narządów.

    Wyniki badań i przeglądów dotyczących leczenia raka z użyciem akonitu pozwalają wnioskować, że w większości przypadków stosowanie nalewki może znacznie spowolnić wzrost i przerzuty nowotworu. Jednak włączenie leku do schematu leczenia nie wyklucza konieczności zabiegu chirurgicznego, ponieważ duże guzy będą zakłócać równowagę procesów immunologicznych, metabolicznych i endokrynologicznych w organizmie.

    Jednak porównanie skuteczności ze skutecznością chemioterapii nie jest możliwe, ponieważ większość badań była przedkliniczna, a leki farmakologiczne Aconite na rynku są nieobecne.

    Niewątpliwie tylko jeden, środek oparty na zapaśniku charakteryzuje się coraz mniej wyraźnymi efektami ubocznymi, w tym długotrwałym użytkowaniem.

    Teoretycznie, w stadium I-II procesu nowotworowego, kiedy organizm jest wystarczająco silny, nie wyklucza się prawdopodobieństwa całkowitego wyleczenia za pomocą nalewki zapaśnika jako suplementu dla działań medycyny konserwatywnej.

    U pacjentów z rakiem III i IV stopnia zastosowanie akonitu pozwala zminimalizować jego wykorzystanie narkotyczne leki przeciwbólowe, a czasami nawet całkowicie je porzucają.

    Niemniej jednak, jeśli wpływ oficjalnych leków w przytłaczającym przypadku może być kontrolowany i przewidywany, stosowanie trujących alkaloidów (nawet w rozcieńczeniach homeopatycznych) wiąże się z wysokim ryzykiem. W związku z tym zapaśnik nie jest objęty zatwierdzonymi schematami leczenia raka i innych poważnych chorób.

    Cena Aconite

    Sprzedam akonit w postaci surowców leczniczych może wynosić średnio 350 rubli za opakowanie 20 gramowe. Aby kupić nalewki Aconite Dzungarsky 100 ml może wynosić około 850 rubli.

    Na Ukrainie 30-gramowy pakiet surowców leczniczych z bulw z Aconite będzie kosztować około 45 UAH, a 50 ml nalewki - 220 UAH.