Krasnojarski portal medyczny Krasgmu.net

Alergia na leki, lub alergia na lek (LA) - zwiększona odpowiedź immunologiczna na stosowanie niektórych leków. Obecnie alergia na leki jest pilnym problemem nie tylko osób alergicznych, ale także lekarzy leczących je.

Alergia na leki może pojawić się u każdego, dowiedzieć się, jak go rozpoznać i co zrobić, aby zmniejszyć reakcję alergiczną?

Przyczyny alergii na lek. Z reguły alergie na leki rozwijają się u tych, którzy są genetycznie do tego skłonni.

Alergia na leki jest częstym problemem, z każdym rokiem liczba zarejestrowanych form tej dolegliwości wzrasta.

Jeśli cierpisz na swędzenie nosogardła, katar, łzawienie oczu, kichanie i ból gardła, jesteś prawdopodobnie uczulony. Alergia oznacza "nadwrażliwość" na określone substancje zwane "alergenami".

Nadwrażliwość oznacza, że ​​układ odpornościowy organizmu, który chroni przed infekcjami, chorobami i ciałami obcymi, reaguje niewłaściwie na alergen. Przykłady powszechnych alergenów to pyłki, pleśnie, kurz, pióra, włosy kota, kosmetyki, orzechy, aspiryna, mięczaki, czekolada.

Alergie na leki zawsze poprzedzony okresem uczulenia, kiedy występuje pierwotny kontakt układu odpornościowego i narkotyków. Alergia nie zależy od ilości leku, która dostała się do organizmu, to znaczy wystarczy mikroskopijna ilość substancji leczniczej.

Katar sienny. Swędzenie w nosogardzieli, katar, łzawienie oczu, kichanie i ból gardła czasami nazywane alergiczny nieżyt nosa i zwykle jest spowodowany przez alergeny obecne w powietrzu, takie jak pyłki, kurz, sierść zwierząt i pióra. Taka reakcja organizmu nazywana jest "gorączką sienną", jeśli ma charakter sezonowy, wynikającą na przykład z piołunu.

Wysypki i inne reakcje skórne. Zwykle jest to spowodowane przez coś, co zjadłeś, lub przez kontakt ze skórą z substancją alergizującą, na przykład, korzenie sumah lub różne chemikalia. Alergiczne reakcje skórne mogą również wystąpić w odpowiedzi na ukąszenia owadów lub zaburzenia emocjonalne.

Wstrząs anafilaktyczny. Nagły uogólniony świąd szybko nastąpił z trudnościami w oddychaniu i wstrząsem (nagły spadek ciśnienia tętniczego) lub śmiercią. Jest to rzadka i ciężka reakcja alergiczna zwany wstrząs anafilaktyczny, zwykle spowodowanego przez podawanie niektórych leków, w tym testów alergicznych, antybiotyki, takie jak penicyliny oraz licznymi lekami przeciwreumatycznymi, zwłaszcza tolmetyna, w odpowiedzi na owady, takie jak pszczoły lub osy. Ta reakcja może stać się silniejsza za każdym razem. Wstrząs anafilaktyczny wymaga natychmiastowego zapewnienia wykwalifikowanej opieki medycznej. Jeżeli istnieje możliwość wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego, na przykład po użądleniu przez pszczołę w odległym miejscu, gdzie nie można podawać kwalifikowanej pomocy medycznej, należy zakupić zestaw pierwszej pomocy zawierające adrenaliny, i nauczyć się go używać.

W przypadku uczulenia na lek należy najpierw przerwać stosowanie leku.

Metody leczenia alergii. Najlepszą metodą leczenia alergii jest poznanie jej przyczyny i, jeśli to możliwe, unikanie kontaktu z tym alergenem. Ten problem jest czasami rozwiązywany łatwo, a czasami nie. Jeśli, na przykład, twoje oczy są opuchnięte, masz cieknący nos i jesteś pokryty wysypką za każdym razem, gdy koty są w pobliżu, unikając kontaktu z nimi rozwiążesz ich problemy. Jeśli kichasz przez pewną porę roku (zwykle późną wiosną, latem lub jesienią) lub co roku, niewiele zrobisz, aby uniknąć wdychania pyłków, kurzu lub cząstek trawy. Niektórzy ludzie siedzą w domu zamknięci, aby złagodzić stan, w którym temperatura powietrza jest niższa i mniej pyłu, ale nie zawsze jest to możliwe.

Uważaj na lekarzy alergików wysyłających do domu z długą listą substancji, których należy unikać, ponieważ dają one pozytywne testy skórne lub są pozytywne w badaniu krwi na alergeny. Nawet jeśli uniknąć wszystkich tych substancji, można wciąż jeszcze cierpią z powodu alergii, jeśli żadna z substancji wymienionych w wykazie nie jest dokładnie alergen, która jest odpowiedzialna za objawy reakcji alergicznej w Twoim przypadku.

Jeśli chcesz ustalić przyczynę swojej alergii, skonsultuj się z lekarzem. Jeśli nie możesz zidentyfikować przyczyny alergii, możesz wybrać leczenie objawowe. Objawy alergii są spowodowane uwalnianiem substancji chemicznej o nazwie histamina (jedna z mediatorów stanu zapalnego), a leki przeciwhistaminowe są skuteczną metodą leczenia. Zalecamy stosowanie jednoskładnikowych leków przeciwhistaminowych (tavegil, erius, suprastinex) w przypadku objawów alergii.

Nie traktuj alergiczny nieżyt nosa z decongestant nosa poprzez lokalną (krople, sprayu i drogi oddechowe), które są zalecane w leczeniu przekrwienia błony śluzowej nosa w czasie zimny. Alergia - przedłużający się stan kontynuowania przez kilka tygodni, miesięcy lub lat, a korzystanie z lokalnych obkurczających na dłużej niż kilka dni może prowadzić do zwiększonego przekrwienia błony śluzowej nosa po zaprzestaniu leczenia farmakologicznego, a czasami trwałe uszkodzenie błony śluzowej nosa. Jeśli wiesz, że katar spowodowane przez alergię, nie należy używać sprejów OTC, ich stosowanie może doprowadzić do tego, że nie będzie w stanie oddychać przez nos bez tych leków.

Leki na alergie

Leki przeciwhistaminowe: Spośród wszystkich leków alergicznych dostępnych do sprzedaży, pożądane jest stosowanie preparatów jednoskładnikowych zawierających samą antyhistaminę. Leki przeciwhistaminowe są najskuteczniejsze spośród dostępnych leków dostępnych na rynku w leczeniu alergii i, stosując leki jednoskładnikowe, minimalizujesz efekty uboczne.

Wskazania do stosowania leków na alergie to objawowe leczenie następujących stanów:

  • przez cały rok (uporczywy) i sezonowy alergiczny nieżyt nosa i zapalenie spojówek (swędzenie, kichanie, wyciek z nosa, łzawienie, przekrwienie przekrwienia);
  • katar sienny (katar sienny);
  • pokrzywka, w tym. przewlekła pokrzywka idiopatyczna;
  • obrzęk naczynioruchowy;
  • alergiczna dermatoza, której towarzyszy świąd i wysypka.

Podczas przypisywania tej klasy tabletek na alergie ważne jest, aby pamiętać, że po rozpoczęciu stosowania leków nie może być zatrzymany na raz.

Nowoczesne i najskuteczniejsze leki przeciwhistaminowe na alergie: Lewocetyryzyna (Xizal, Glencet, Suprastinex, wewnątrz 5 mg dziennie), Azelastyna, Difenhydramina

Głównym efektem ubocznym leków przeciwhistaminowych jest senność. Jeśli przyjmowanie leków przeciwhistaminowych powoduje senność, należy unikać prowadzenia samochodu lub mechanizmów, które są źródłem zwiększonego ryzyka podczas zażywania tych leków. Nawet jeśli te leki nie wywołują senności, nadal spowalniają twoją reakcję. Ponadto należy pamiętać, że senność dramatycznie wzrasta przy równoczesnym stosowaniu leków uspokajających, w tym napojów alkoholowych.

Ostatnio blokery histaminy H1-receptory (leki przeciwhistaminowe II i III generacji), charakteryzujące się wysoką selektywnością działania na H1-receptory (hifenadyna, terfenadyna, astemizol, itp.). Leki te mają niewielki wpływ na inne układy mediatorów (cholinergiczne itp.), Nie przechodzą przez BBB (nie wpływają na centralny układ nerwowy) i nie tracą aktywności przy długotrwałym stosowaniu. Wiele preparatów drugiej generacji konkuruje w sposób niekonkurencyjny z H1-receptory, a utworzony kompleks ligand-receptor charakteryzuje się stosunkowo powolną dysocjacją, co powoduje wydłużenie czasu działania terapeutycznego (wyznaczonego raz dziennie). Biotransformacja większości antagonistów histaminy H1-receptory występują w wątrobie z utworzeniem aktywnych metabolitów. Liczba blokerów H1-Receptory histaminowe są aktywnymi metabolitami znanych leków przeciwhistaminowych (cetyryzyna - aktywny metabolit hydroksyzyny, feksofenadyna - terfenadyna).

Stopień senności spowodowany środkiem przeciwhistaminowym zależy od indywidualnych cech pacjenta i rodzaju stosowanego środka przeciwhistaminowego. Wśród leków przeciwhistaminowych bez recepty, zaklasyfikowane przez FDA jako bezpieczne i skuteczne, mniej prawdopodobną przyczyną senności chlorfeniramina maleinian, bromfeniraminy maleinian, maleinian feniraminy i klemastyny ​​(Tavegil).

Maleinian pirylaminy jest również zatwierdzony przez FDA, ale ma nieco większy efekt uspokajający. Substancje powodujące znaczną senność to chlorowodorek difenhydraminy i bursztynian doksylaminy, które są składnikami leków nasennych.

Pojawienie się nowych leków przeciwhistaminowych takich jak astemizolu i terfenadyny nie ma działanie uspokajające, ale ponieważ nie było potencjalnie bardziej niebezpieczne niż starsze leki doprowadziły do ​​tego, że rzadko zostali powołani przez starych, tańszych i bezpieczniejszych leków przeciwhistaminowych takich jak maleinianu chlorfeniramina, który jest aktywny składnik wielu antyalergicznych leków na receptę i bez recepty. Próbując obniżyć dawkę, można stwierdzić, że przez to znacznie zmniejszyło działanie uspokajające leku.

Innym częstym działaniem niepożądanym leków przeciwhistaminowych jest suchość w jamie ustnej, nosie i gardle. Mniej powszechne to niewyraźne widzenie, zawroty głowy, zmniejszony apetyt, nudności, rozstrój żołądka, niskie ciśnienie krwi, ból głowy i utrata koordynacji. Osoby w podeszłym wieku z przerostem gruczołu krokowego często borykają się z problemami z oddawaniem moczu. Czasami leki przeciwhistaminowe powodują nerwowość, niepokój lub bezsenność, szczególnie u dzieci.

Wybierając antyhistaminę do leczenia alergii, najpierw wypróbuj niską dawkę maleinianu chlorfeniraminy lub maleinianu bromofeniraminy, dostępną jako preparaty jednoskładnikowe. Sprawdź etykietę i upewnij się, że nic nie zawiera się w preparacie.

W przypadku astmy, jaskry lub trudności z oddawaniem moczu związanych z przerostem prostaty nie należy stosować leków przeciwhistaminowych do samodzielnego leczenia.

Środki zmniejszające przekrwienie nosa: Wiele leków przeciwalergicznych zawiera substancje podobne do amfetaminy, takie jak chlorowodorek pseudoefedryny lub składniki występujące w wielu preparatach doustnych stosowanych w przeziębieniach. Niektóre z tych efektów ubocznych (jak na przykład nerwowość, bezsenność i potencjalnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego) powstają częściej z użyciem tych leków w leczeniu alergii, jako Leki powszechnie stosowane przez dłuższy czas niż leki stosowane z zimnem. Ponadto, leki zmniejszające przekrwienie nosa leki nie złagodzić objawy, które są często obserwowane u chorych na alergie: katar, swędzenie i łzawienie oczu, kichanie, kaszel i ból gardła. Leki te leczą tylko przekrwienie błony śluzowej nosa, co nie jest dużym problemem dla większości alergików.

Przykładami leków zmniejszających przekrwienie błony śluzowej nosa, które są zalecane przez producentów w leczeniu "bez senności" (ponieważ nie zawierają leków przeciwhistaminowych) z objawami alergii są afrinol i cupad. Nie zalecamy stosowania tych leków na alergie.

Astma, przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma płuc

Astma, przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma płuc są powszechnymi chorobami, które mogą być dotknięte jednocześnie i które mogą wymagać podobnych terapii.

Astma - choroba związana z nadreaktywnością oskrzeli w płucach. Ataki, które mogą być wywołane różnymi czynnikami prowadzić do skurczu mięśni gładkich małych dróg oddechowych i trudności w oddychaniu. Duszność jest zwykle towarzyszy stridorem, poczucie ucisku w klatce piersiowej i suchy kaszel. Większość astmatyków ma trudności z oddychaniem.

Ataki astmy zwykle występują pod wpływem określonych alergenów, zanieczyszczeń atmosferycznych, chemikaliów przemysłowych lub zakażeń (ARI, ostre infekcje dróg oddechowych, mykoplazmoza, pneumocystis, chlamydia). Ataki mogą być wywoływane przez aktywność fizyczną lub ćwiczenia fizyczne (szczególnie na zimno). Objawy astmy mogą się pogorszyć pod wpływem czynników emocjonalnych, a ta choroba często jest dziedziczona. Pacjenci z astmą i ich rodzinami często cierpią na katar sienny i egzemę.

Przewlekłe zapalenie oskrzeli jest chorobą, w której komórki wyściełające płuca wytwarzają nadmiar śluzu, co prowadzi do przewlekłego kaszlu, zwykle z odkrztuszaniem śluzu.

Rozedma jest związana z niszczącymi zmianami w ścianach pęcherzyków płucnych i charakteryzuje się dusznością z kaszlem lub bez niego. Przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma płuc są w dużej mierze podobne, a niekiedy te dwie choroby łączy powszechna nazwa "przewlekła obturacyjna choroba płuc" lub POChP. Preparat Stridor można obserwować zarówno w przewlekłym zapaleniu oskrzeli, jak i rozedmie płuc.

Przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma płuc są najczęściej końcowym efektem palenia przez wiele lat. Inne przyczyny mogą być zanieczyszczenia powietrzne, środowiska naturalnego, przewlekłych zakażeń płuc (które w ostatnich latach można przypisać i mykoplazmy, zapalenie płuc, zapalenie sromu i chlamydiami) i czynników dziedzicznych.

Astma, przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma płuc mogą być chorobami zawodowymi. Astma jest powszechna wśród pakerów produktów mięsnych, piekarzy, przetwórców drewna i rolników, a także wśród pracowników mających kontakt z określonymi chemikaliami. Przewlekłe zapalenie oskrzeli często jest wynikiem narażenia na pył i szkodliwe gazy.

Astma, zapalenie oskrzeli i rozedma płuc mogą być łagodne. Niemniej jednak, u niektórych pacjentów choroby te mogą stanowić zagrożenie dla życia lub prowadzić do ograniczeń w sposobie życia. Pacjenci cierpiący na te problemy są przepisani do przyjmowania silnych leków, aby zatrzymać lub zapobiec atakom choroby. Jeśli nie zostaną prawidłowo podjęte, leki te mogą mieć niebezpieczny wpływ na zdrowie.

Nie próbuj diagnozować ani leczyć siebie. W astma, przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma diagnoza i leczenie powinno być umieszczone i mianowany lekarzem. Dwie inne choroby powodujące trudności w oddychaniu, a mianowicie, zastoinowej niewydolności serca i płuc mają podobne objawy, a wiele leków stosowanych w leczeniu astmy lub zapalenia oskrzeli, może pogorszyć stan pacjenta cierpiącego na te choroby. Dlatego bardzo ważne jest, aby prawidłowo zdiagnozować przed rozpoczęciem leczenia.

Oprócz diagnozy leczenie astmy lub HB powinno być wykonywane przez lekarza. Drgawki mogą być rozdzierające, a pacjenci często "leczą się" sami, szczególnie gdy zalecana dawka nie przynosi ulgi. Nie należy stosować leków na astmę lub zapalenie oskrzeli w ilościach większych lub niższych niż przepisana dawka, bez konsultacji z lekarzem z góry.

Leki stosowane w leczeniu tych chorób powinny być wybierane wspólnie przez Ciebie i Twojego lekarza. Zwykle w przypadku astmy lekarze przepisują jeden lub więcej leków. Najlepszym lekiem do leczenia ostrych objawów astmy jest forma wziewna stymulantów określonych receptorów, na przykład terbutaliny (BRICANIL). Te same leki są zwykle stosowane w przewlekłym zapaleniu oskrzeli lub rozedmie płuc.

Kortykosteroidy, np doustnym prednizonem (DEKORTIN) lub primenyamye wdychania beklometazonu (BEKONAZE) flunisolid (NASALID) i triamcynolonu (NAZAKORT) na ogół stosuje się w przypadkach, gdy poważne ostre objawy astmy nie są przycinane terbutalinę. Leki te nie są stosowane w POChP, chyba że występuje w połączeniu z astmą.

Teofilina i aminofilina są powszechnie stosowane w łagodzeniu objawów przewlekłej astmy, zapalenia oskrzeli lub rozedmy płuc. Aminofilina jest identyczna z teofiliną, ale w przeciwieństwie do niej aminofilina zawiera 1,2-etylenodiaminę, co u niektórych pacjentów powoduje wysypkę. Leki te powinny być stosowane dokładnie tak, jak to zalecono, a lekarz musi monitorować poziom tych leków we krwi. Środki te zapobiegną skutkom ubocznym i pomogą określić optymalną dawkę.

Zafirlukast i zileuton są członkami nowej grupy leków przeciwastmatycznych - konkurencyjnych inhibitorów leukotrienów. Oba te leki są zatwierdzone tylko w celu zapobiegania atakom astmy u osób z przewlekłą astmą, ale nie w celu łagodzenia ostrych ataków astmy. Zarówno zafirlukast, jak i zileuton mogą wpływać na wątrobę i wiążą się z wieloma potencjalnie niebezpiecznymi interakcjami z lekami. Rola tych leków w leczeniu astmy jest nadal wyjaśniona.

Właściwe użycie inhalatorów

Aby uzyskać największe korzyści z inhalacji, postępuj zgodnie z poniższymi zaleceniami. Przed każdą dawką dobrze wstrząśnij paczką. Zdejmij plastikową osłonę, która przykrywa ustnik. Trzymaj inhalator prosto, około 2,5 - 3,5 cm od warg. Otwórz szeroko usta. Wydychaj tak głęboko, jak to możliwe (nie powodując żadnych szczególnych niedogodności). Głęboko wdychaj z jednoczesnym naciskaniem słoika palcem wskazującym. Po zakończeniu oddychania wstrzymaj oddech tak długo, jak to możliwe (spróbuj wstrzymać oddech przez 10 sekund, nie powodując przy tym żadnych szczególnych niedogodności). To pozwoli lekowi wpływać na płuca przed wydechem. Jeśli masz trudności z koordynacją ruchów rąk i oddychaniem - chwyć ustnik inhalatora.

Jeśli lekarz przepisał więcej niż jedną inhalację dla każdego zabiegu, poczekaj minutę, wstrząśnij słoiczkiem i powtórz wszystkie operacje ponownie. Jeśli oprócz leku kortykosteroidowego przyjmujesz również lek rozszerzający oskrzela, najpierw należy przyjąć lek rozszerzający oskrzela. Przed wdychaniem kortykosteroidu należy zrobić 15-minutową przerwę. Zapewni to absorpcję większej ilości kortykosteroidów w płucach.

Inhalator należy czyścić codziennie. Aby to zrobić prawidłowo, zdejmij puszkę z plastikowej obudowy. Opłucz plastikową osłonę i przykryj strumieniem ciepłej, bieżącej wody. Dokładnie osuszyć. Ostrożnie włóż szpulę do pierwotnego miejsca w obudowie. Umieść pokrywkę na ustniku.

Preparaty sterydowe stosowane przez drogi oddechowe na astmę w USA są sprzedawane głównie w opakowaniach ciśnieniowych odmierzonej dawki, tworzony jest gaz pędny. Chlorofluorowęglowodory w tych preparatach nie są stosowane ze względów środowiskowych. Suche preparaty w proszku do inhalacji, które są aktywowane przez drogi oddechowe, nie wymagają pędny, a ludzie, którzy mają trudności z koordynacją ruchów ręki i oddychania, wygodniejsze w użyciu. Jeśli masz trudności z koordynacją ruchów ręki i oddychania, porozmawiaj z lekarzem o przejściu do wyschnięcia formy proszek do inhalacji

Według materiałów z wydania Sidney M.Wolf "Worst pills Best pills", 2005

Uwaga: FDA to amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (Food and Drug Administration)

Alergie na leki: objawy i leczenie

Choroba jest indywidualną nietolerancją substancji czynnej leku lub jednego z pomocniczych składników, które składają się na lek.

Czym jest alergia na leki?

Alergia na leki powstaje wyłącznie w wyniku ponownego wprowadzenia leków. Choroba może objawiać się jako powikłanie pojawiające się podczas leczenia choroby lub jako choroba zawodowa, która rozwija się w wyniku długotrwałego kontaktu z lekami.

Wysypka na skórze jest najczęstszym objawem alergii na lek. Zazwyczaj występuje tydzień po rozpoczęciu leku, wraz z swędzeniem i znika kilka dni po wycofaniu leku.

Według danych statystycznych najczęściej alergia na leki występuje u kobiet, głównie u osób w wieku 31-40 lat, a połowa przypadków reakcji alergicznych wiąże się ze stosowaniem antybiotyków.

W przypadku przyjmowania doustnego ryzyko rozwoju alergii na lek jest mniejsze niż w przypadku wstrzyknięcia domięśniowego i osiąga najwyższe wartości przy podawaniu dożylnym leków.

Objawy alergii na lek

Objawy kliniczne reakcji alergicznej na leki podzielono na trzy grupy. Po pierwsze są to objawy, które pojawiają się natychmiast lub w ciągu godziny po podaniu leku:

  • ostra pokrzywka;
  • ostra niedokrwistość hemolityczna;
  • wstrząs anafilaktyczny;
  • skurcz oskrzeli;
  • obrzęk naczynioruchowy.

Drugą grupą objawów są reakcje alergiczne typu podostrego, które powstają 24 godziny po zażyciu leku:

  • maculopapular exanthema;
  • agranulocytoza;
  • gorączka;
  • małopłytkowość.

I na koniec ostatnia grupa obejmuje manifestacje, które rozwijają się przez kilka dni lub tygodni:

  • choroba posurowicza;
  • uszkodzenie narządów wewnętrznych;
  • plamica i zapalenie naczyń;
  • limfadenopatia;
  • zapalenie wielostawowe;
  • bóle stawów.

W 20% przypadków dochodzi do alergicznego uszkodzenia nerek, które powstają przy użyciu fenotiazyn, sulfonamidów, antybiotyków, pojawiają się po dwóch tygodniach i są wykrywane jako patologiczny osad w moczu.

Zaburzenia wątroby występują u 10% pacjentów z alergią na leki. Zaburzenia sercowo-naczyniowe występują w ponad 30% przypadków. Zaburzenia układu pokarmowego występują u 20% pacjentów i objawiają się jako:

W zmianach stawów występuje zwykle alergiczne zapalenie stawów, które występuje po podaniu sulfonamidów, antybiotyków z serii penicylin i pochodnych pirazolonu.

Opisy objawów alergii na leki:

Leczenie alergii na leki

Leczenie alergii na lek zaczyna się od wycofania leku, który wywołał reakcję alergiczną. W łagodnych przypadkach alergii na lek wystarczające jest proste usunięcie leku, po którym następuje szybkie zanikanie objawów patologicznych.

Pacjenci często jest alergia pokarmowa, bo to oni potrzebują hipoalergiczny dietę z ograniczeniem spożywania węglowodanów, a także wykluczenie z diety produktów powodujących intensywne doznania smakowe:

Alergia na leki, objawiająca się obrzękiem naczynioruchowym i pokrzywką, jest zatrzymywana przez stosowanie leków przeciwhistaminowych. Jeśli objawy alergii nie ustępują, stosuje się pozajelitowe podawanie glikokortykosteroidów.

Zwykle toksyczne uszkodzenia błony śluzowej i skóry z alergiami na leki są skomplikowane przez infekcje, w wyniku czego pacjentom przepisuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania, których wybór jest bardzo trudnym problemem.

Jeśli zmiany skórne są rozległe, pacjent jest traktowany jak pacjent palący. Tak więc leczenie alergii na leki jest bardzo trudnym zadaniem.

Którzy lekarze powinni być leczeni alergią na leki:

Jak leczyć alergię na leki?

Alergię na leki można zaobserwować nie tylko u osób podatnych na to, ale także u wielu ciężko chorych osób. Jednocześnie kobiety są najbardziej podatne na przejaw alergii na lek, niż przedstawiciele płci męskiej. Może to być konsekwencja bezwzględnego przedawkowania leków w przypadkach, gdy zalecana jest zbyt duża dawka.

Alergie lub skutki uboczne?

Ten ostatni często mylony jest z pojęciami: "działania niepożądane leków" i "indywidualna nietolerancja leków". Działania niepożądane są niepożądanymi zjawiskami, które występują podczas przyjmowania leku w dawce terapeutycznej określonej w instrukcji stosowania. Indywidualna nietolerancja ma takie same działania niepożądane, ale nie jest wymieniona na liście efektów ubocznych i jest mniej powszechna.

Klasyfikacja alergii na leki

Komplikacje wynikające z działania leków można podzielić na dwie grupy:

  • Komplikacje natychmiastowej manifestacji.
  • Powikłania opóźnionej manifestacji:
    • związane ze zmianami czułości;
    • niezwiązane ze zmianą czułości.

Przy pierwszym kontakcie z alergenem nie mogą występować widoczne i niewidoczne objawy. Ponieważ leki są rzadko przyjmowane raz, reakcja organizmu wzrasta wraz ze wzrostem bodźca. Jeśli mówimy o niebezpieczeństwie życia, pojawiają się komplikacje natychmiastowej manifestacji.

Alergia po lekach powoduje:

  • wstrząs anafilaktyczny;
  • uczulenie skóry na leki, obrzęk Quinckego;
  • pokrzywka;
  • ostre zapalenie trzustki.

Reakcja może nastąpić w bardzo krótkim czasie, od kilku sekund do 1-2 godzin. Rozwija się szybko, czasami z prędkością błyskawicy. Wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej. Druga grupa jest częściej wyrażana przez różne manifestacje dermatologiczne:

  • erythroderma;
  • wysiękowy rumień;
  • korepobodnaya wysypka.

Pojawia się za dzień lub dłużej. Ważne jest, aby z czasem odróżnić objawy skórne alergii od innych wysypek, w tym wywołanych infekcjami wieku dziecięcego. Jest to szczególnie ważne, jeśli u dziecka występuje uczulenie na lek.

Czynniki ryzyka wystąpienia alergii na leki

Czynniki ryzyka alergii narkotyków jest kontakt z narkotykami (uczulenie na leki jest powszechne wśród pracowników służby zdrowia i pracowników farmacji), długotrwale i częste stosowanie leków (stały odbiór jest mniej niebezpieczny niż przerywany) i polipragmazji.

Ponadto zwiększa się ryzyko alergii na leki:

  • obciążenie dziedziczne;
  • grzybicze choroby skóry;
  • choroby alergiczne;
  • obecność alergii pokarmowej.

Szczepionki surowicy immunoglobuliny obce, dekstrany, jako substancje wykazujące naturę białka są pełne alergeny (przyczyną powstawania przeciwciał i wprowadzić je w reakcji), a większość leków jest hapten, to znaczy, substancji, które otrzymują antygenowe właściwości tylko po związaniu z białkami lub tkankami surowicy.

W rezultacie przeciwciała stanowią podstawę alergii na lek, a po ponownym wprowadzeniu antygenu tworzy się kompleks antygen-przeciwciało, który wyzwala kaskadę reakcji.

Reakcje alergiczne mogą być spowodowane przez wszelkie leki, w tym leki przeciwalergiczne, a nawet glukokortykoidy. Zdolność substancji niskocząsteczkowych do wywoływania reakcji alergicznych zależy od ich budowy chemicznej i drogi podawania leku.

Przy podawaniu doustnym prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznych jest mniejsze, ryzyko zwiększa się po wstrzyknięciu domięśniowym i jest maksymalne w przypadku dożylnego podania leków. Największy efekt uczulający występuje po śródskórnym podaniu leków. Stosowanie preparatów depot (insuliny, biciliny) często prowadzi do uczulenia. "Predyspozycje atopowe" pacjentów można uwarunkować dziedzicznie.

Przyczyny alergii na lek

Sercem tej patologii jest reakcja alergiczna, która pojawia się w wyniku uczulenia organizmu na substancję czynną leku. Oznacza to, że po pierwszym kontakcie z tym związkiem powstają przeciwko nim przeciwciała. Dlatego mogą wystąpić ciężkie alergie nawet przy minimalnym podaniu leku do organizmu, dziesiątki i setki razy mniej niż zwykle stosowana dawka terapeutyczna.

Alergia na lek pojawia się po drugim lub trzecim kontakcie z substancją, ale nigdy bezpośrednio po pierwszym. Wynika to z faktu, że organizm potrzebuje czasu na opracowanie przeciwciał przeciw temu działaniu (nie mniej niż 5-7 dni).

Następujący pacjenci są narażeni na rozwój alergii na leki:

  • za pomocą samoleczenia;
  • osoby cierpiące na choroby alergiczne;
  • pacjenci z ostrymi i przewlekłymi chorobami;
  • ludzie o osłabionej odporności;
  • dzieci w młodym wieku;
  • ludzie, którzy mają profesjonalny kontakt z lekami.

Alergia może wystąpić na dowolnej substancji. Jednak najczęściej wydaje się, że następujące leki:

  • surowica lub immunoglobuliny;
  • leki przeciwbakteryjne z serii penicylin i grupy sulfonamidów;
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne;
  • środki przeciwbólowe;
  • preparaty, zawartość jodu;
  • witaminy z grupy B;
  • leki przeciwnadciśnieniowe.

Być może pojawienie się reakcji krzyżowych na leki, które mają w swoim składzie podobne substancje. Tak więc, jeśli istnieje uczulenie na novokainę, może wystąpić reakcja na leki sulfanilamidowe. Reakcję na niesteroidowe leki przeciwzapalne można łączyć z alergią na barwniki spożywcze.

Konsekwencje alergii na leki

Ze względu na charakter przejawów i możliwe konsekwencje nawet łagodne przypadki leczniczych reakcji alergicznych mogą stanowić zagrożenie dla życia pacjenta. Wynika to z możliwości szybkiego uogólnienia procesu w warunkach względnej niewydolności terapii, jej opóźnienia w stosunku do postępującej reakcji alergicznej.

Pierwsza pomoc w alergii na leki

Pierwsza pomoc w rozwoju wstrząsu anafilaktycznego powinna być udzielona w odpowiednim czasie i pilnie. Konieczne jest przestrzeganie poniższego algorytmu:

Alergia na lek u dzieci

U dzieci alergia często rozwija się na antybiotyki, a dokładniej na tetracykliny, penicylinę, streptomycynę, a rzadziej cefalosporyny. Ponadto, podobnie jak u dorosłych, może on powstać z nowokainy, sulfonamidów, bromków, witamin z grupy B, a także z jodu lub rtęci. Często leki o przedłużonym lub nieprawidłowym przechowywaniu są utleniane, dzielone i dlatego stają się alergenami.

Alergie na leki u dzieci są znacznie cięższe niż u dorosłych - zwykle wysypka na skórze może być bardzo zróżnicowana:

  • pęcherzykowaty;
  • urticium;
  • grudkowy;
  • pęcherzowy;
  • grudkowo-pęcherzykowaty;
  • rumień-płaskonabłonkowy.

Pierwszymi objawami reakcji u dziecka są wzrost temperatury ciała, drgawki, spadek ciśnienia krwi. Mogą również występować nieprawidłowości w czynności nerek, zmiany naczyniowe i różne komplikacje hemolityczne.

Prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznej u dzieci we wczesnym wieku zależy w pewnym stopniu od sposobu podawania leku. Maksymalne niebezpieczeństwo stanowi metoda pozajelitowa, która obejmuje iniekcje, zastrzyki i inhalacje. Jest to szczególnie możliwe w przypadku problemów z przewodem pokarmowym, dysbakteriozą lub w połączeniu z alergią pokarmową.

Odgrywają również dużą rolę dla organizmu dziecka i takie wskaźniki leków jak aktywność biologiczna, właściwości fizyczne, właściwości chemiczne. Zwiększ ryzyko wystąpienia alergicznej reakcji choroby, o charakterze zakaźnym, a także osłabionego układu wydalniczego.

Leczenie można prowadzić na różne sposoby, w zależności od stopnia nasilenia:

  • mianowanie środków przeczyszczających;
  • płukanie żołądka;
  • przyjmowanie leków przeciwalergicznych;
  • użycie enterosorbentów.

Ostre objawy wymagają pilnej hospitalizacji dziecka, a oprócz leczenia wymaga on również odpoczynku w łóżku i dużej ilości alkoholu.

Zawsze lepiej zapobiegać niż leczyć. A najistotniejszy jest dla dzieci, ponieważ ich ciało jest zawsze trudniejsze w radzeniu sobie z jakąkolwiek dolegliwością niż osoba dorosła. Aby to zrobić, konieczne jest ostrożne i ostrożne podejście do wyboru leków do leczenia farmakologicznego, a leczenie dzieci z innymi chorobami alergicznymi lub dermatoskopem atopowym wymaga specjalnej kontroli.

Jeśli wykryta zostanie gwałtowna reakcja ciała w postaci nieprzyjemnych objawów dla określonego leku, należy zapobiec ponownemu wprowadzeniu go do organizmu, a informacje te muszą być wskazane na przedniej stronie dokumentacji medycznej dziecka. Dzieci w starszym wieku należy zawsze informować o lekach, które mogą wywoływać niechcianą reakcję.

Diagnoza alergii na leki

Przede wszystkim, aby zidentyfikować i ustalić diagnozę alergii na lek, lekarz przeprowadza ostrożną historię. Często ta metoda diagnozy jest wystarczająca do dokładnego określenia choroby. Głównym problemem w zbieraniu wywiadu jest anamneza alergiczna. A poza samym pacjentem, lekarz przesłuchuje wszystkich swoich krewnych na temat obecności alergii różnych typów w rodzaju.

Ponadto, w przypadku niezidentyfikowania dokładnych objawów lub z powodu małej ilości informacji, lekarz przeprowadza testy laboratoryjne w celu postawienia diagnozy. Należą do nich testy laboratoryjne i testy prowokacyjne. Testowanie przeprowadza się w odniesieniu do tych leków, które mają być reakcją organizmu.

Laboratoryjne metody diagnozy alergii na leki obejmują:

  • metoda radioalergosorbent;
  • enzymatyczny test immunologiczny;
  • Test bazofilny Shelley i jego warianty;
  • metoda chemiluminescencji;
  • metoda fluorescencyjna;
  • test na uwalnianie sulfidoleukotrienów i jonów potasu.

W rzadkich przypadkach diagnozę alergii na leki przeprowadza się za pomocą metod prowokacyjnych. Ta metoda ma zastosowanie tylko wtedy, gdy nie można ustalić alergenu za pomocą anamnezy lub badań laboratoryjnych. Prowokacyjne testy mogą być wykonywane przez lekarza alergologa w specjalnym laboratorium wyposażonym w urządzenia do reanimacji. W dzisiejszej alergologii najczęstszą metodą diagnostyki alergii na leki jest test podjęzykowy.

Zapobieganie alergii na leki

Konieczne jest przeprowadzenie zebrania wywiadu pacjenta z całą odpowiedzialnością. Po wykryciu alergii na lek w historii choroby konieczne jest zanotowanie leków wywołujących reakcję alergiczną. Leki te muszą być zastąpione przez inne, które nie mają wspólnych właściwości antygenowych, co eliminuje możliwość alergii krzyżowej.

Ponadto konieczne jest sprawdzenie, czy pacjent i jego krewni cierpią na chorobę alergiczną.

Obecność u pacjenta alergicznego nieżytu nosa, astmy oskrzelowej, pokrzywki, kataru siennego i innych chorób alergicznych jest przeciwwskazaniem do stosowania leków o wyraźnych właściwościach alergizujących.

Reakcja pseudoalergiczna

Oprócz prawdziwych reakcji alergicznych mogą również wystąpić reakcje pseudoalergiczne. Te ostatnie są czasem nazywane fałszywie alergicznymi, nieimmunoalergicznymi. Reakcja pseudoalergiczna, klinicznie podobna do wstrząsu anafilaktycznego i wymagająca użycia tych samych energicznych środków, nazywana jest wstrząsem anafilaktycznym.

Nie różniąc się obrazem klinicznym, tego typu reakcje na leki różnią się mechanizmem rozwoju. Przy reakcjach pseudoalergicznych nie ma uczulenia na lek, dlatego reakcja antygen-przeciwciało nie rozwinie się, ale wystąpi niespecyficzne uwalnianie mediatorów, takich jak histamina i substancje podobne do histaminy.

Alergia na leki

Alergia lecznicza - reakcja alergiczna organizmu spowodowana przez różne składniki preparatów medycznych. Obecnie alergia na leki jest pilnym problemem nie tylko osób alergicznych, ale także lekarzy, którzy je leczyli, ponieważ są bezpośrednio odpowiedzialni za wyznaczenie każdego leku. Najczęściej ludzie sami biorą leki, korzystając z porad udzielanych w reklamie telewizyjnej w celu leczenia konkretnej choroby. Najbardziej niebezpieczne i to są właśnie te leki, i są uwalniane w aptekach bez recepty lekarza. W prawie 90% z tych osób narażonych na reakcje alergiczne, alergię lek powoduje antybiotyki bez recepty (cefuroksym, penicylinę), Sulfonamidy (Biseptol, Septrin, trimetoprim) lub zwykła aspiryna.

Alergia na lek u dzieci efekt uboczny konkretnego leku nie jest. W rzeczywistości jest to reakcja wywołana indywidualną nietolerancją konkretnej substancji leczniczej. Rozwój reakcji alergicznej jest absolutnie niezależny od ilości leków, które dostały się do organizmu, w przypadku rozwoju reakcji alergicznej wystarczy prawdziwie mikroskopijna ilość substancji czynnej wywoływanej przez alergen, która jest czasami kilkadziesiąt razy mniejsza niż ogólnie zalecana dawka terapeutyczna. W niektórych przypadkach wystarczy wdychać kilka leków, aby wywołać alergię.

Alergia na leki w zdecydowanej większości przypadków rozwija się dopiero po wielokrotnym kontakcie ze składnikiem leku, co wywołuje jej rozwój, podczas gdy w pierwszym kontakcie z lekiem okres uczulenia

Przyczyny alergii na lek

Różni ludzie mają alergię na leki. W jednym przypadku jest to tylko choroba zawodowa, która rozwija się u zdrowych osób w wyniku długotrwałego kontaktu z narkotykami i jest często przyczyną częściowej lub całkowitej niezdolności do pracy. Najczęściej występującą alergię na narkotyki zawodowe obserwuje się u osób zajmujących się produkcją leków i personelu medycznego. W innym przypadku, LA działa powikłań terapeutycznych leczenia konkretnej choroby alergiczne (często charakter) i znacznie obciąża jego przepływu i może być przyczyną niepełnosprawności pacjenta jak i prowadzi do śmierci.

Zgodnie ze statystykami ośrodka badającego rozwój skutków ubocznych po zażyciu leków okazało się, że w ponad 70% zarejestrowanych przypadków efektem ubocznym leków jest alergia. Zgodnie z danymi większości krajów uczestniczących, alergia na leki występuje u ponad 10% pacjentów, a wskaźniki te tylko corocznie wzrastają.

Najczęściej LA obserwuje się u kobiet, w stosunku do mężczyzn 2: 1. Mieszkańcy obszarów wiejskich uczuleni na leki cierpią znacznie mniej. Najczęściej LA obserwuje się u osób, które przekroczyły limit wieku trzydziestu lat. Najczęstsza reakcja alergiczna występuje po przyjęciu niesteroidowych leków przeciwzapalnych, sulfonamidów, antybiotyków i po szczepieniu przeciw tężcowi. Ponadto chciałbym zauważyć, że w przypadku tego samego leku LA może rozwijać się wielokrotnie, nawet po wielu latach od pierwszego przypadku.

Największe ryzyko rozwoju alergii na leki mają długoletni pacjenci i pracownicy branży farmaceutycznej. Często obserwuje się LA u osób predysponowanych genetycznie, a także u pacjentów z chorobami alergicznymi i grzybiczymi.

Immunoglobuliny, szczepionki i preparaty serwatkowe mają charakter białka, a tym samym są alergeny ze względu na fakt, że są one w stanie spowodować, auto-przeciwciała, po czym bieżnik z nimi w odpowiedniej reakcji. Ogromna większość istniejących produktów medycznych to tak zwane hapteny, tj. substancje, które nabywają swoje właściwości antygenowe wyłącznie po związaniu się z białkami lub tkankami surowicy. W wyniku takiej reakcji następuje powstawanie przeciwciał, które po ponownym spożycia antygen tworząc kompleks antygen-przeciwciało, który wyzwala reakcję alergiczną. Zasadniczo alergia farmaceutyczna może powodować wszelkie leki, a niestety nawet te, które muszą z tym walczyć!

Lecznicza pseudoalergia

W niektórych przypadkach po przyjęciu określonego leku może rozwinąć się fałszywa reakcja alergiczna, która w swoich objawach jest bardzo podobna do objawów wstrząsu anafilaktycznego. Pomimo podobieństwa objawów z alergią na lek, nie występuje reakcja nadwrażliwości uczuleniowej na produkt medyczny, w wyniku czego reakcja przeciwciało-antygen nie rozwija się. W tym przypadku występuje niespecyficzne uwalnianie mediatorów, takich jak histamina i substancje podobne do histaminy.

Pseudo alergie na lek, w przeciwieństwie do prawdziwego LA, mogą rozwijać się po pierwszym podaniu leku, a przy powolnym wprowadzaniu leku wydaje się to niezwykle rzadkie, ponieważ stężenie we krwi podawanej substancji pozostaje poniżej krytycznego progu, a szybkość uwalniania histaminy nie zwiększa się. W przypadku pseudoalergii leków pre-alergie na przyszłe podawanie leku dają wynik negatywny.

Inicjatorami uwalnianie histaminy mogą być substytuty krwi (Dekstran) preparatów alkaloidy (papaweryny), opioidy Desferal, polimyksyna B, Nospanum itp Pseudoallergic znak pośredniego brak reakcji alergicznej anamnezy obciążone. Tle korzystne dla rozwoju leków pseudoalergia są przewlekłe zakażenia, choroby przewodu pokarmowego, dystonia, choroba wątroby, cukrzyca. Również rozwój pseudoalergii może powodować niekontrolowane nadmierne podawanie leków

Alergie na leki - objawy

Podczas leczenia lekami możliwe są następujące komplikacje i reakcje organizmu:

• Działania niepożądane (ból brzucha, ból głowy itp.). Lista wszystkich możliwych działań niepożądanych jest podana w instrukcjach każdego leku. Na przykład - po przyjęciu leków przeciwhistaminowych mogą wystąpić zawroty głowy i senność

• Toksyczne reakcje. Objawy te występują, gdy przekroczone zostanie dopuszczalne dawkowanie leku. W większości przypadków, reakcje toksyczne wystąpić u pacjentów z nerek i wątroby, ponieważ w tym przypadku występuje nadmierne dawki leku po uszkodzenia nerek i wątroby, z uwagi na pogorszenie przenikania leków

• Reakcja anulowania. Reakcja ta występuje, gdy zatrzymane jest długoterminowe leczenie niektórymi lekami

• Efekty wtórne. Należą do nich zmiany grzybicze błony śluzowej, naruszenie normalnej mikroflory jelitowej i tak dalej.

Jak się pojawia, alergia na lek dzieli się na dwa rodzaje:

• Natychmiast. Występuje niemal natychmiast po podaniu lub przyjęciu prowokującej substancji. Natychmiastowe reakcje obejmują obrzęk alergiczny, pokrzywkę i wstrząs anafilaktyczny. W większości przypadków takie reakcje rozwijają się po wprowadzeniu penicyliny, a także jej analogów. Ze względu na podobną strukturę chemiczną antybiotyków penicylinowych, gdy u jednego z nich wystąpi alergia na lek, możliwa jest również reakcja na inne leki z tej grupy. Natychmiast po wprowadzeniu penicyliny może pojawić się wysypka, która objawia się czerwonymi plamami wznoszącymi się nad powierzchnią skóry. Niestety reakcja alergiczna układu odpornościowego na wysypkę może nie być ograniczona, a po pewnym czasie może wystąpić znacznie bardziej poważna reakcja, jak wstrząs anafilaktyczny

• Zwolniony. Występuje po kilku dniach, w wyniku czego często niemożliwe jest ustalenie dokładnej przyczyny reakcji alergicznej. Spowolnione zmiany alergii na leki w składzie krwi, ból stawów, pokrzywka, gorączka. Ponadto mogą pojawić się po kilku dniach podawania leku, takie jak reakcje: plamica, zapalenie naczyń z nadwrażliwości, alergiczny, alergiczne zapalenie nerek, zapalenie wątroby, węzłów chłonnych, astralgiya, zapalenie wielostawowe i choroby surowicy

Alergia lecznicza - leczenie

Leczenie alergii na lek należy rozpocząć od całkowitego zaprzestania stosowania leku powodującego alergię. W przypadku, gdy pacjent przyjmuje obecnie kilka leków, wszystkie powinny zostać anulowane, dopóki nie zostanie zidentyfikowany bezpośredni "winowajca" alergii.

Często u pacjentów z alergią narkotyków występują objawy alergii pokarmowej, więc to pokazuje hipoalergiczny diety z ograniczeniem przypraw, wędzone mięso, kwaśne, słodkie i słone przekąski, a także węglowodanów. W niektórych przypadkach alergia pokarmowa oznacza wyznaczenie diety eliminacyjnej, która wymaga użycia dużej ilości herbaty i wody.

Jeśli pacjent ma łagodny stopień alergii, jest już znacznie lepiej, że zaczyna czuć się po wycofaniu prowokującego leku. Jeśli alergia towarzyszy pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy, pokazuje leczenie leki przeciwhistaminowe (difenhydramina, suprastin, Tavegil), chociaż istotne jest, aby wziąć pod uwagę ich tolerancję w przeszłości. Jeśli po leczenie objawów alergii lek przeciwhistaminowy nie ustępują, to pokazuje wykorzystanie iniekcji do podawania pozajelitowego glikokortykosteroidów.

Wybierając lek przeciwhistaminowy należy wziąć pod uwagę właściwości wszystkich leków w tej grupie. Idealnie dobrany lek na alergię, oprócz wysokiej aktywności przeciwalergicznej, powinien wywoływać minimalne skutki uboczne. Te wymagania najlepiej pasują do leków przeciwhistaminowych, takich jak Eryus, Telfast i Cetirizine.

W przypadku toksycznych reakcji alergicznych lekami z wyboru są takie najnowsze leki przeciwhistaminowe, jak Feksofenadyna i Desloratadyna. Jeśli ciężkiemu przebiegowi alergii na lek towarzyszy rozwój zmian narządów wewnętrznych, zapalenia skóry i zapalenia naczyń, dobry efekt osiąga się przez przyjmowanie doustnych glikokortykosteroidów. W przypadku zmian narządów wewnętrznych, biorąc pod uwagę prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych i wywiadu alergicznego, stosuje się leczenie zespołu.

W przypadku ciężkich objawów alergicznych (zespół Lyella) leczenie polega na stosowaniu dużych dawek glikokortykosteroidów, gdy wstrzyknięcia są wykonywane co 5 godzin. W takich przypadkach leczenie jest obowiązkowe na specjalistycznej oddziale intensywnej terapii, ponieważ u takich pacjentów obserwuje się ciężkie zmiany skórne i narządy wewnętrzne. Ponadto terapia takich stanów wymaga wdrożenia środków, które mają na celu przywrócenie równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitowej, hemodynamiki i ogólnej detoksykacji organizmu.

Często równocześnie z toksycznymi uszkodzeniami skóry, odnotowano rozwoju zakażenia, tak dalej pokazane antybiotyki, optymalny wybór odpowiedniego antybiotyku jest bardzo trudne, ponieważ możliwe jest opracowanie alergicznych reakcji krzyżowych.

W celu detoksykacji iw przypadku dużej utraty płynu wskazane jest wprowadzenie roztworów zastępujących osocze. Należy jednak wziąć pod uwagę, że roztwory te mogą również wywoływać reakcję alergiczną lub pseudoalergiczną.

W przypadku rozległych zmian skórnych pacjenci są leczeni w absolutnie sterylnych warunkach jako pacjenci z oparzeniami. Dotknięta skóra jest traktowana olejem z rokitnika lub dzikiej róży, antyseptykami, rumiankami r-rumowymi lub niebieskimi oczami. W przypadku uszkodzenia błony śluzowej uszkodzenia są leczone emulsją przeciw paleniu, karotolinem, nadtlenkiem wodoru. W przypadku zapalenia jamy ustnej stosować napary wodne barwników anilinowych, naparów z rumianku itp.

Alergia na leki: leczenie, przyczyny, objawy, zapobieganie

Dzisiaj wiele osób cierpi na reakcje alergiczne. Dotyczy to zarówno dorosłych, jak i dzieci. Przejawy choroby mogą być różne - od stanu dyskomfortu po wstrząs anafilaktyczny, który może prowadzić do śmierci.

Przyczyny pojawienia się

Alergia na leki często występuje jako powikłanie w leczeniu innej choroby. Ponadto ta dolegliwość może być zawodowa z powodu długotrwałego kontaktu z lekami (farmaceutami, pracownikami medycznymi).

Według danych statystycznych wśród populacji współczesnych miast alergia na leki występuje najczęściej u kobiet w wieku poniżej 40 lat.

Głównymi przyczynami rozwoju tej choroby są:

  • czynnik dziedziczności (reakcja genetyczna ciała na określone lekarstwo, które jest wykrywane przy pierwszym przyjęciu i pozostaje dożywotnio - idiosynkrazja);
  • inne rodzaje alergii;
  • długotrwałe i często niekontrolowane stosowanie leków;
  • jednoczesne stosowanie kilku różnych leków.

Wszystkie leki są zdolne do wywoływania alergii. Częściej niż inne leki niepożądaną reakcję wywołuje:

  • miejscowe środki znieczulające;
  • antybiotyki;
  • przeciwzapalne preparaty niesteroidowe itp.

Reakcja alergiczna występuje również w wyniku przedawkowania narkotyków. W tej sytuacji możemy mówić o reakcji pseudoalergicznej, ponieważ wynik przedawkowania narkotyków staje się efektem toksycznym.

Manifestacja uczulenia

Reakcja na miejscowy alergen to nieżyt nosa. Można go odróżnić od zwykłego (zimnego) przeziębienia. Jeśli wykluczysz działanie alergenu, swędzenie i podrażnienie szybko mijają, podczas gdy zwykle katar trwa co najmniej siedem dni.

Objawy alergicznego nieżytu nosa są uważane za podrażnienie błony śluzowej nosa, ostre ataki kichania, obfite łzawienie, tępy ból głowy. Często obserwuje się obrzęk błony śluzowej, powierzchnia nosa nabiera bladego koloru, co wskazuje na proces alergiczny.

Innym groźnym przejawem choroby jest astma oskrzelowa, której towarzyszy uduszenie. Z uwagi na to, że oskrzela puchnie i gromadzą dużą ilość śluzu, oddech pacjenta staje się trudniejszy. Choroba ta często staje się chroniczna i przynosi cierpienie osobie. Pacjent musi znajdować się pod stałym nadzorem lekarza.

Często ludzie pytają: "Jak wygląda alergia?" Trudno jest odpowiedzieć na to pytanie, ale jego późniejsze ujawnienie pokazuje złożoność choroby. Jest to choroba objawiająca się obrzękiem i stanem zapalnym powierzchni skóry. To ule. Choroba jest bolesna, co, oprócz nieatrakcyjnego wyglądu, zjada pacjenta z niedopuszczalnym świądem.

Na skórze tworzą się bąbelki, może pojawić się zaczerwienienie śluzówki i jamy ustnej. Objawy te szybko znikają po wyeliminowaniu alergenu. Ponadto istnieją inne objawy, takie jak gorączka i ciśnienie krwi, pojawienie się nudności, ból gardła.

Alergiczne zapalenie skóry jest chorobą towarzyszącą zaczerwienieniu skóry i jej obrzękowi. W przypadku alergii pojawiają się bąbelki, które powodują erozję. Wtedy na ich miejsce pojawia się skorupa. Towarzyszy temu silny świąd.

Choroba ta często występuje u osób wrażliwych na ciepło, światło słoneczne, zimno, a także na niektóre rodzaje leków. Alergenami są żywność, chemikalia, niektóre rodzaje kosmetyków, najróżniejsze ubrania z tkanin syntetycznych, miękkie zabawki.

Alergia na lek, objawy

Dzięki tej podstępnej chorobie spotykają się lekarze różnych specjalności. Alergia na leki w naszych czasach dotyka coraz więcej osób. Specjaliści przypisują to zwiększeniu spożycia niektórych leków przez populację, a także niekorzystnym warunkom środowiskowym, które zakłócają działanie ludzkiego układu odpornościowego.

Alergii lekowej z reguły towarzyszy stan zapalny błon śluzowych, skóry i innych tkanek, wywołany syntezą czynników układu odpornościowego. Mogą wchodzić w interakcje z lekami lub ich metabolitami.

Czynnikami tymi są często przeciwciała, które są immunoglobulinami różnych typów (A, M, G, ale najczęściej - immunoglobuliny E). Obecność w organizmie pacjenta o podobnych czynnikach wywołuje sensytyzację.

W przypadku wystąpienia uczulenia wystarczy wprowadzić lek do organizmu na 4 dni.

To bardzo podstępna choroba - alergia. Reakcja rozwija się, gdy lek dostanie się do uczulonego organizmu i rozpocznie się interakcja z przeciwciałami.

Ten stworzony kompleks immunologiczny powoduje, że mechanizmy odpowiedzi immunologicznej stają się bardziej aktywne. Następnie aktywne substancje biologiczne (serotonina, histamina, leukotrieny, cytokiny, bradykinina itp.) Są uwalniane do przestrzeni międzykomórkowej i krwioobiegu. Prowadzi to do uszkodzenia tkanki, pojawienia się zapalenia alergicznego. Przejawia się jako objawy chorób alergicznych.

Na co powinienem zwrócić uwagę?

Alergie na leki u dzieci i dorosłych mogą objawiać się na różne sposoby. Jego objawy nie zależą od konkretnego leku i dawki podawanej do organizmu. Każdy lek może powodować różne reakcje, jednocześnie te same objawy alergii mogą powodować różne leki. Często u tego samego pacjenta ten sam lek może powodować różne objawy.

Objawy choroby nie zależą od składu chemicznego leku. Najczęstsza alergia na antybiotyki beta-laktamowe, przeciwzapalne, niesteroidowe leki, sulfonamidy. Trzeba zrozumieć, że "hipoalergiczne" leki jeszcze nie istnieją - każde z nich może wywołać reakcję.

Spośród metod podawania leków najbardziej uczulające uważa się za miejscowe - wywołuje kontaktowe alergiczne zapalenie skóry, często prowadzi do obrzęku i wysypki skórnej u Quincka.

Na drugim miejscu są doustne i pozajelitowe (domięśniowe, dożylne i podskórne) podawanie leków. Alergie na leki mogą być spowodowane czynnikami dziedzicznymi. Pracownicy medyczni mówią, że rodziny często mają podobne reakcje w kilku pokoleniach.

Alergia na tabletki często przejawia się obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny, zespół Bos, ciężka pokrzywka oraz złuszczające takie poważne objawy, takie jak zespół Lyella i zespół Stevensa-Johnsona. Rzadsze alergiczne zapalenie spojówek, zapalenie śluzówki nosa, alergicznego zespołu wstrząsu alergicznego zapalenia mięśnia sercowego, uszkodzenie nerek i układu krwiotwórczego.

Kryteria dotyczące alergii na leki

Do takich ekspertów należą:

  • komunikacja reakcji alergicznych z przyjmowaniem leków;
  • całkowite zniknięcie lub zmniejszenie objawów prawie natychmiast po odstawieniu leku;
  • przejawem reakcji alergicznej na wcześniejsze stosowanie tego leku lub związków podobnych do niego pod względem składu chemicznego;
  • Podobieństwo objawów z objawami choroby.

W przypadku, gdy nie jest możliwe ustalenie przyczyny alergii na podstawie wywiadu, konsekwentnie przeprowadzają badania laboratoryjne, a następnie (jeśli to konieczne) przechodzą do testów prowokacyjnych. Test na alergię przeprowadza się w odniesieniu do leków, których reakcja wydaje się najbardziej prawdopodobna.

Alergię na leki diagnozuje się za pomocą metod laboratoryjnych, prowokacyjnych próbek i testów skórnych. Z reguły rozpoczynają diagnostykę od metod laboratoryjnych, które są uważane za najbezpieczniejsze.

Ich niezawodność może wynosić od 60 do 85%. Zależy od leku i nadwrażliwości pacjenta. Trzeba powiedzieć, że naukowcy opracowują nowe, bardziej zaawansowane techniki i modernizują istniejące technologie.

Metody laboratoryjne

Spośród metod stosowanych dzisiaj najważniejsze są:

  • Metoda oznaczania immunoglobulin specyficznych dla przygotowania klas E, M i G w surowicy krwi pacjenta. Ta metoda nazywa się radioalergosorpcja.
  • Immunoenzymatyczna metoda wykrywania immunoglobulin klasy E, M i G swoistych dla IgG w surowicy krwi.
  • Test Shelleya (bazofilowy) i jego modyfikacje.
  • Reakcja na hamowanie migracji leukocytów.
  • Transformacja zarazy leukocytów.
  • Chemiluminescencja.
  • Uwalnianie sulfidoleukotrienów (test).
  • Uwalnianie jonów potasu (test).

W naszym kraju często stosuje się metodę immunoenzymatyczną. Jest dość powszechne w nowocześnie wyposażonym laboratorium. Dla pacjenta jest to bezpieczne, ale jego stosowanie jest regulowane z powodu wysokich kosztów odczynników.

Ta metoda jest zalecana, gdy przyjmuje się alergię na antybiotyki z grupami beta-laktamowymi, gentamycynę, cefalosporyny, monomycynę, kwas acetylosalicylowy, lidokainę.

Do badania użyto 1 ml surowicy krwi pacjenta. Badanie prowadzone jest w ciągu 18 godzin. Ta metoda wyróżnia się wysoką zawartością informacji.

Metoda fluorescencyjna została opracowana dla 92 substancji leczniczych. Do przeprowadzenia badania wykorzystuje się krew pacjenta z antykoagulantem (heparyna, EDTA). Test zajmuje tylko 35 minut. Jego zaletą jest potrzeba niewielkiej ilości krwi (100 μl na jeden lek).

Test hamowania migracji leukocytów w naszym kraju przeprowadzany jest od 1980 roku. Autorem metody jest Academician AD Ado i jego współpracownicy. Technicznie test jest prosty, więc można go przeprowadzić w niemal każdej placówce medycznej. Ta metoda sprawdza się w diagnozowaniu alergii na antybiotyki, leki przeciwzapalne, niesteroidowe, sulfanilamidowe. Ponadto charakteryzuje się niską ceną. Badanie wymaga około 1,5 godziny na jedną wrażliwość na jeden lek.

Niestety ta metoda ma wiele wad. Nie można go stosować u dzieci w wieku poniżej 6 lat z ostrymi chorobami alergicznymi.

Prowokacyjne testy

Alergię lekową można zdiagnozować za pomocą prowokacyjnych testów. Jednak ta metoda jest stosowana bardzo rzadko - tylko w przypadkach, gdy na podstawie wyników wywiadu, a także po testach laboratoryjnych, nie można było określić związku reakcji klinicznych z przyjmowaniem leku, a jego dalsze stosowanie jest konieczne. Takie testy przeprowadza alergolog w specjalistycznym pokoju, w którym powstają warunki do reanimacji.

Przeciwwskazania

Aby przeprowadzić testy prowokacyjne, istnieje wiele przeciwwskazań:

  • zaostrzenie choroby alergicznej;
  • cierpiał raz szok anafilaktyczny;
  • choroby nerek, serca, wątroby;
  • niektóre formy chorób endokrynologicznych;
  • wiek do 6 lat;
  • ciąża.

Obecnie często wykonywany jest podjęzykowy test alergii, a także prowokowana dawka roztworów do wstrzykiwań.

Dozwolona prowokacja

Sercem tej metody jest podawanie leku pacjentowi, zaczynając od najniższych dawek. Po każdym takim podaniu leku pacjent jest pod nadzorem lekarza przez 20 minut.

Jeśli objawy alergii się nie ujawnią, lek podaje się podskórnie, a dawki w tym przypadku wzrastają. Ta metoda pozwala niemal bezbłędnie ustalić diagnozę. Aby przekazać analizę alergii, twój lekarz, który wyznaczy kierunek w recepcji alergologowi, pomoże lub pomoże.

Po wykryciu reakcji na lek lekarz zaznacza czerwony znacznik na okładce karty ambulatoryjnej. W przyszłości zabrania się przepisywania tego leku pacjentowi, ponieważ uczulenie na leki utrzymuje się przez dziesiątki lat, a zatem istnieje realne zagrożenie reakcji alergicznej.

Jakie powinno być leczenie?

W dużej mierze zależy to od objawów przejawów alergii, od nasilenia objawów choroby. Kiedy alergen jest nieznany, konieczne jest anulowanie wszystkich preparatów, przeciwko którym może rozwinąć się reakcja.

Leczenie alergii w przypadku przyjmowania leku doustnie, wymaga pilnego płukania żołądka i stosowania sorbentów (na przykład węgla aktywowanego w wymaganej dawce)

Jeżeli pacjent jest zaniepokojony ciężkich wykwitów na skórze, błonie śluzowej i nazywana świąd, leczenia alergii rozpoczyna się przeciwhistaminowymi w dawce odpowiadającej od wieku pacjenta (czyli „Suprastin”, „Tavegil”, „pipolfen”, „Fenkarol” „ZYRTEC” „CLARITIN "," Kestin "i inne).

Jeśli w ciągu dnia alergia na lek nie zniknie, leczenie kontynuuje się podając domięśniowo 60 mg prednizolonu. Z reguły prowadzi to do pozytywnej dynamiki.

Jeśli po zastosowaniu prednizolonu nie zniknie alergia na lek, leczenie można powtórzyć po 8 godzinach, aż objawy znikną całkowicie.

Aby leczenie było skuteczne, konieczne jest przedłożenie testów alergologicznych. Może być konieczne stosowanie glukokortykosteroidów o długotrwałym działaniu.

W szczególnie ciężkich przypadkach, pomimo trwającego leczenia, alergia na lek pozostaje. W takich przypadkach zwykle należy przejść do infuzji dożylnej soli fizjologicznej i powoływania układowych kortykosteroidów (dożylnie). Dawka leków jest obliczana w zależności od stanu pacjenta i masy ciała.

Wraz z pojawieniem się wstrząsu anafilaktycznego konieczne jest pilne rozpoczęcie działań przeciwwstrząsowych. Konieczna jest natychmiastowa hospitalizacja pacjenta na oddziale intensywnej opieki medycznej szpitala. Jest monitorowany przez 8-10 dni. Pacjentowi przepisano leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy, kontroluje się pracę nerek, wątroby i serca.

Hospitalizacja jest również konieczna u pacjentów z obrzękiem szyi i twarzy Quincka. Ten stan to niebezpieczne zwężenie krtani. W szpitalu przebieg terapii infuzyjnej, leczenie objawowe.

Alergie u dzieci

Wielu naszych czytelników interesuje się tym, jak wygląda alergia u dzieci. Rodzice muszą wiedzieć, że każdy lek może wywołać poważną reakcję alergiczną. Bardzo często mogą go wywoływać antybiotyki.

Aby tego uniknąć, nie można angażować się w samodzielne podawanie leków dziecku. Nie należy go podawać (bez zalecenia lekarza) w tym samym czasie kilka leków. Szczególną uwagę należy zwrócić na antybiotyki. Niestety, niektórzy rodzice są pewni, że tak silne leki mogą być przepisywane zawsze, gdy dziecko ma gorączkę. Należy jednak pamiętać, że choroba może być spowodowana przez wirusy, a antybiotyki przeciwko nim są bezsilne.

Jeśli istnieje potrzeba stosowania penicyliny, należy wykonać test, który pokaże reakcję organizmu dziecka na antybiotyk. Obecnie dość często stosuje się inne leki, ale mogą one pochodzić z grupy penicylin.

Choroby grzybicze, które występują w ciężkiej postaci, zwiększają wrażliwość organizmu na penicylinę. Aby obniżyć temperaturę, bardziej odpowiednie jest stosowanie leków zawierających paracetamol, które mają mniej skutków ubocznych dla organizmu dziecka.

W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i wezwać lekarza! Następnie przez kilka dni należy przestrzegać diety, która wyklucza alergeny pokarmowe (czekolada, owoce cytrusowe, czerwone owoce itp.).

Aby dowiedzieć się, jakie alergie występują u dzieci, należy skonsultować się z pediatrą, który w razie potrzeby przepisze testy laboratoryjne.

Alergia u dzieci objawia się zmianami hematologicznymi, objawami zewnętrznymi, objawami miejscowo-trzewnymi. Przebieg choroby u dziecka może być łagodny, umiarkowany lub ciężki. Objawami zewnętrznymi są wysypki na skórze lub zmiany w błonach śluzowych.

Dawki leków

Instrukcje dotyczące każdego leku wskazują dopuszczalną dawkę leku dla dziecka i dorosłego pacjenta. Czasami dziecko korzysta z części dawki dorosłego.

Najbardziej niezawodną opcją dla lekarzy jest metoda wyboru wymaganej dawki za pomocą współczynnika dawki. Ponadto należy wiedzieć, że dawkę można dostosować podczas leczenia.

Zapobieganie

Czy można zapobiec wystąpieniu reakcji alergicznej? Tak, do tego konieczne jest ograniczenie niekontrolowanego stosowania leków. Wszystkie leki powinny być przepisane przez lekarza. Jeśli reakcja alergiczna na lek już się pojawiła, nie można jej użyć w przyszłości.

Należy przestrzegać następujących zasad:

  1. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli lek jest nietolerancyjny.
  2. Twoi bliscy muszą również wiedzieć o alergii na leki, a także o środkach stosowanych w stanach zagrożenia.
  3. Pacjent z alergią na leki powinien zawsze mieć niezbędne leki przeciwhistaminowe.

Należy pamiętać, że raz objawiona alergia na lek może dać drugą reakcję nawet po kilkudziesięciu latach.

Pacjenci powinni przestrzegać prostych zasad:

  • zapamiętaj nazwę leku, który wywołuje reakcję alergiczną;
  • Przed zastosowaniem nowego leku należy skonsultować się z lekarzem.

Prawidłowe działania pacjenta ocalą go od objawów reakcji alergicznej. Jeśli lek jest przeznaczony dla dziecka, kobiety karmiącej lub ciężarnej, pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek, należy dokładnie zapoznać się z konkretnymi instrukcjami zawartymi w adnotacji.