Pęknięcie jajnika: ciężki ból-operacja-niepłodność? Które z poniższych punktów?

Apopleksja jajnika to pęknięcie tkanek i naczyń narządu, które charakteryzuje się nagłym ostrym bólem w jamie brzusznej. Bardzo często może to być skomplikowane ze względu na znaczną utratę krwi, aw konsekwencji rozwój ciężkiej postaci niedokrwistości. Kiedy jajnik pęka, kobieta może stracić nawet 0,5 litra krwi, co stanowi zagrożenie dla jej życia.

Jajnik to sparowany narząd, o długości do 3 cm i szerokości 2 cm, waga jajnika dorosłej kobiety wynosi około 5-6 gramów, z wiekiem zmniejsza się do 3 gramów. Narządy są odpowiedzialne za produkcję specjalnych hormonów, które stymulują dojrzewanie jaj niezbędnych do pomyślnego zapłodnienia.

Pęknięcie jajników występuje często w wieku od 20 do 40 lat. Choroba jest niebezpiecznie wysokie prawdopodobieństwo nawrotu (ponad 50% przypadków). Nierzadko zdarza się to w przypadkach, gdy apopleksja ma miejsce podczas ciąży dziecka.

Głównie patologia związana z ciężką utratą krwi występuje w połowie cyklu menstruacyjnego, kiedy dojrzałe jajo zostaje przeniesione do jajowodu.

Etiologia choroby

Przyczyny pęknięcia jajnika są dość zróżnicowane, ale większość z nich jest związana z patologiami, które pojawiają się w strukturze narządu. Do najczęstszych przyczyn należą:

  • obecność stanów zapalnych tkanek jajników, których przyczyną mogą być infekcje przenoszone drogą płciową, zaburzenia mikroflory, ciężka hipotermia;
  • żylaki jajnika - występuje z powodu ciężkiej pracy fizycznej, powtarzającej się ciąży, endometriozy, podwyższonego poziomu estrogenu, przedłużonego przyjmowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych;
  • policystyczny jajnik - patologia, która przerywa przebieg cyklu menstruacyjnego i powoduje niepłodność;
  • stymulacja dojrzewania jaja za pomocą metody medycznej - pęknięcie narządów jest efektem ubocznym tej procedury;
  • anomalie w strukturze sąsiednich narządów, obecność guzów, które wywierają nacisk na jajnik;
  • obecność zrostów;
  • zaburzenia w układzie krzepnięcia krwi.

Choroba jest spowodowana silnym napływem krwi do gonad, co wywołuje zerwanie. Bardziej intensywne dopływ krwi do prawego jajnika prowadzi do tego, że pęka częściej niż lewy. Choroba jest zwykle ostra, może powodować różne czynniki zewnętrzne, takie jak:

  • intensywny stosunek seksualny;
  • nieuzasadnione ciężkie obciążenia fizyczne związane z podnoszeniem ciężarów;
  • jazda konna;
  • siniaki i urazy brzucha;
  • długi pobyt w saunie lub łaźni;
  • surowe badanie ginekologiczne.

W niektórych przypadkach apopleksja jajników może wystąpić bez udziału czynników prowokujących, gdy kobieta jest w stanie fizycznej nieaktywności.

Objawy apopleksji jajników

Głównym objawem jest nagły ostry ból w dolnej części brzucha. Ból jest komplikowany przez silne skurcze, zawroty głowy, nudności, wymioty i ogólne osłabienie organizmu.

Przyczyną silnego bólu jest ciśnienie zgromadzonej krwi na receptorze bólu otaczających tkanek. Mogą dać pępek, talię, odbyt, nogę. Ciężka utrata krwi powoduje ogólny zły stan zdrowia, ponieważ w organizmie występuje ostry niedobór tlenu.

Dla apopleksji jajnika jest również charakterystyczny:

  1. Ostry spadek ciśnienia krwi, szybki puls, silne palpitacje, blednięcie skóry. Pacjent jest bardzo spragniony, skóra pokryta jest zimnym potem.
  2. Krwawe wydzielanie z pochwy, przypominające miesięczne, ale nie tak obfite i pojawiające się w połowie cyklu. Czasami przerwę poprzedza opóźnienie w miesiączce.
  3. Szybkie oddawanie moczu i fałszywa potrzeba do defekacji. Wynika to z rozciągania ścianek pęcherza pod wpływem niektórych hormonów, a także z powodu nacisku masy krwi na odbytnicę.

Formy choroby

Choroba może występować w kilku postaciach. Wyizoluj formy bolesne, anemiczne i mieszane.

Bolesnej formie apopleksji jajnika towarzyszy silny ból, nudności i wymioty. Pacjent nie ma objawów wewnętrznego krwawienia i rozwoju niedokrwistości. Często, gdy pęknięcie jajnika bez krwawienia można pomylić z zapaleniem wyrostka robaczkowego z powodu podobnych objawów rozwoju choroby.

W przypadku postaci anemicznej, pacjent pojawia się wszystkie oznaki wewnętrznego krwawienia. Duże krwawienie prowadzi do rozwoju objawów niedokrwistości. Ta słabość, blada skóra, obecność cienie pod oczami, suchość w ustach, zawroty głowy i omdlenia.

Stopień krwawienia może być różny. Jest klasyfikowany jako:

  • światło (ilość utraconej krwi nie przekracza 150 ml);
  • średnia (ciało traci do 300 ml krwi);
  • ciężkie (utrata krwi dochodzi do 500 ml i więcej).

Wraz z rozwojem postaci mieszanej obserwuje się oznaki obu postaci choroby: tkliwość brzuszna i objawy anemii.

Diagnostyka

Po hospitalizacji pacjenta w celu dokładnej diagnozy należy wyznaczyć chirurga, ginekologa i urologa. Bardzo ważne jest zdiagnozowanie w jak najkrótszym czasie, aby wykluczyć rozwój ciężkiej niedokrwistości.

Diagnoza różnicowa obejmuje:

  • badanie ginekologiczne ujawniające stopień bolesności, określenie wielkości i konsystencji macicy i jajnika;
  • ogólne badanie i badanie dotykowe;
  • przesłuchanie pacjenta, analiza jej funkcji menstruacyjnej (czas trwania miesiączki, ich intensywność i bolesność);
  • analiza danych dotyczących wcześniejszych chorób ginekologicznych, chorób przenoszonych drogą płciową, liczby poprzednich ciąż i urodzeń;
  • badanie krwi, które pozwala ci określić poziom hemoglobiny i liczbę białych krwinek;
  • badanie krwi hCG w celu wykluczenia prawdopodobieństwa ciąży pozamacicznej;
  • USG drobnej miednicy;
  • przebicie tylnej sklepienia pochwy;
  • laparoskopia.

Oceniając pacjenta, jajnik bierze pod uwagę stan drugiego zdrowego organu, a także bierze pod uwagę, w którym dniu cyklu nastąpiło pęknięcie.

Laparoskopia dla apopleksji jajnika należy do najbardziej wiarygodnych metod diagnostycznych. Wiarygodność wyniku osiąga 98%. Zapewnia badanie endoskopowe jamy brzusznej i jednocześnie działa jako metoda leczenia.

Objawy zerwania jajnika są podobne do wielu innych chorób, dla których charakterystyczna jest również obecność "ostrego brzucha". Wszystkie środki diagnostyczne powinny mieć na celu różnicowanie choroby za pomocą:

  • ostra postać zapalenia wyrostka robaczkowego;
  • zapalenie trzustki;
  • kolka nerkowa;
  • wrzód żołądka;
  • ciąża ektopowa;
  • niedrożność jelit.

Najczęściej konieczne jest różnicowanie apopleksji jajników z takimi chorobami jak ciąża pozamaciczna i zapalenie wyrostka robaczkowego. Choroby te stanowią również pewne zagrożenie dla zdrowia kobiet i wymagają natychmiastowego leczenia. Mają podobne objawy, więc diagnoza może być znacznie utrudniona.

Aby uzyskać prawidłową diagnozę, weź pod uwagę:

  1. Początek choroby w stosunku do fazy cyklu miesiączkowego. Apopleksja zwykle występuje w połowie cyklu, zapalenie wyrostka robaczkowego nie zależy od niego, a w przypadku ciąży pozamacicznej odnotowuje się opóźnienie w okresie menstruacyjnym.
  2. Przebicie odbytu. Z apopleksją jajnika, krew jasnego koloru jest przydzielona, ​​z ektopową ciążową krwią ciemnego koloru ze skrzepami, z krwawiącą nieobecnością wyrostka robaczkowego.
  3. Analiza stanu narządów wewnętrznych narządów płciowych. Po pęknięciu stwierdza się gęstą konsystencję macicy, co zwiększa liczbę jajników. Ciąża pozamaciczna prowadzi do wzrostu macicy i nie obserwuje się zmian stanu wyrostka robaczkowego w stanach narządów wewnętrznych.
  4. Zapalenie brzucha. Pęknięcie powoduje bolesność w całym podbrzuszu, z zapaleniem wyrostka robaczkowego ból jest zlokalizowany w prawym jelicie krętym, z ektopowym bólem ciąży odnotowanym w okolicy pachwiny.
  5. Obecność oznak ciąży. Mogą być tylko w ciąży pozamacicznej, z pęknięciem i zapaleniem wyrostka robaczkowego takie oznaki nie są odnotowywane.

Często ostateczna diagnoza jest możliwa tylko po operacji.

Leczenie

Gdy pojawiają się silne bóle w jamie brzusznej, kobieta powinna być pilnie hospitalizowana. Przed przybyciem karetki musi być w pozycji leżącej. Zabronione jest przyjmowanie środków przeciwbólowych lub przeciwzapalnych, które mogą utrudniać diagnozę.

Opieka w nagłych wypadkach w przypadku apopleksji jajnika polega na zapewnieniu pacjentowi warunków odpoczynku i pilnej hospitalizacji z dostawą na noszach. W przypadku krwawienia konieczne jest wprowadzenie roztworów krwiopochodnych.

Leczenie choroby nie powinno być w żadnym przypadku opóźnione lub opóźnione, a jednocześnie powinno mieć łagodny charakter i mieć na celu utrzymanie zdolności do porodu. Przy wyborze metod leczenia kierując się danymi o objętości utraconej krwi i postaci choroby.

Terapia zachowawcza

Zachowawcze leczenie apopleksji jajnika jest zalecane, gdy nie ma wewnętrznego krwawienia w chwili pęknięcia lub jego nieznacznej objętości (do 150 ml). Pacjent musi przestrzegać leżenia w łóżku, nawet najmniejszy wysiłek fizyczny jest dla niej zabroniony. Aby ustabilizować stan, wyeliminować zespół bólu i ogólne wzmocnienie organizmu, przepisać terapię hemostatyczną, przeciwskurczowe i witaminy.

Zadaniem środków przeciwskurczowych jest wyeliminowanie skurczów mięśni i usunięcie bólu w jamie brzusznej. Leki uwalniane są w postaci iniekcji domięśniowych lub tabletek doustnych. Zmniejszają one zwiększone napięcie mięśni, rozluźniają mięśnie narządów wewnętrznych, przyspieszają przepływ tlenu do tkanek. Skuteczne leki Buskopan, Papaverin, No-shpa.

Leki hemostatyczne lub hemostatyczne mogą zmniejszyć ilość utraconej krwi i przyspieszyć proces tworzenia płytek. Są podawane domięśniowo i dożylnie. Należy zauważyć leki Etamsilat, Traneksam, Amben.

Terapia witaminowa jest niezbędna do normalizacji funkcji życiowych organizmu, zmniejszenia intensywności krwawienia, normalizacji funkcjonowania poszczególnych narządów wewnętrznych. Zwiększają zdolność krzepnięcia krwi. Wskazano na mianowanie witamin B1, B6, B12.

Zalecane stosowanie lodu na dnie brzucha, strzykawkę z dodatkiem jodu, świece z antypiryną. Aby zapobiec rozwojowi anemii, przepisuje się preparaty żelaza (Sorbifer, Fenyuls).

Dane z badań medycznych pokazują, że leczenie udaru bez chirurgii często nie jest wystarczająco skuteczne i prowadzi do powstania zrostów w małej miednicy lub do rozwoju wtórnej niepłodności. Często zdarzają się przypadki wielokrotnych pęknięć, ponieważ metody zachowawcze nie całkowicie zwalniają jamę brzuszną nagromadzonej krwi i skrzepów.

Operatywne metody leczenia

Biorąc pod uwagę wszystkie czynniki ryzyka, lekarze zasadniczo przepisują leczenie zachowawcze na kobiety już rodzące. Pacjentom, którzy planują ciążę, przedstawiono laparoskopię.

Zalety laparoskopii są oczywiste: jest to innowacyjna i jednocześnie delikatna procedura, która pozwala na całkowite oczyszczenie jamy brzusznej zgromadzonych skrzepów krwi i skrzepów krwi. Ma na celu ocalenie jajnika. Jest to szczególnie ważne w przypadku kobiet, które nadal planują zostać matkami w przyszłości.

Inne zalety metody:

  • oszczędna operacja;
  • brak intensywnego bólu i dużych wad kosmetycznych w miejscu nacięcia;
  • niskie stosowanie leków przeciwbólowych;
  • minimalne ryzyko zrostów i innych powikłań;
  • krótki okres rekonwalescencji po operacji;
  • komfort psychiczny;
  • zachowanie pełnego funkcjonowania organizmu.

Operacja za pomocą apopleksji jajnika zakłada ostrożną odbudowę uszkodzonych tkanek. Usunięcie jajnika odbywa się tylko w przypadku nadmiernej utraty krwi, gdy niemożliwe jest zachowanie integralności uszkodzonych tkanek i naczyń krwionośnych. Ilość krwi zgromadzonej w jamie brzusznej pozwala określić czas rozerwania narządu.

Laparoskopia w przypadku apopleksji jajników

Jeżeli przerwa wystąpiła podczas noszenia dziecka przez kobietę, interwencja chirurgiczna zapobiegnie poronieniu i uratuje ciążę.

Istnieje wiele przeciwwskazań, w których nie wykonuje się laparoskopii:

  • nadciśnienie;
  • ciężkie patologie wątroby i nerek;
  • astma oskrzelowa;
  • zawał mięśnia sercowego lub udar;
  • obecność dużych guzów (więcej niż 10 cm średnicy);
  • otyłość, która utrudnia procedurę;
  • obecność procesu ropnego (zapalenie otrzewnej);
  • zaburzenia w pracy skoagulowanego układu krwi;
  • przepuklina żołądka;
  • znaczna utrata krwi i silne wyczerpanie organizmu.

Nie zaleca się wykonywania laparoskopii, jeśli pacjent ma zapalenie jamy brzusznej lub złośliwego guza narządów płciowych. Zabieg nie jest zalecany w przypadku alergii na leki, a także w drugiej połowie ciąży.

W przypadku przeciwwskazań do laparoskopii wykonuje się operację laparotymiczną. Podczas zabiegu wykonuje się nacięcie do 10 cm w obszarze okolicy nadłonowej, po operacji konieczne jest dodatkowe leczenie przeciwbakteryjne.

Okres pooperacyjny

Po laparoskopii okres rekonwalescencji trwa od kilku tygodni do jednego lub dwóch miesięcy. W ciągu tygodnia po zabiegu pacjent musi przebywać w szpitalu. Po wypisie ze szpitala potrzebuje regularnych badań kontrolnych u ginekologa i terapeuty. Wszystkie kobiety, u których wystąpił apopleksja jajników, powinny zostać umieszczone na specjalnym rachunku w konsultacjach kobiecych przez okres do jednego roku. Badania profilaktyczne przeprowadzane są co trzy miesiące.

Pomyślne wyleczenie po udarze apopleksji wyklucza rozwój negatywnych konsekwencji. W celu zapobiegawczym, aby uniknąć rozwoju procesu klejenia, należy przepisać fizjoterapię (USG, elektroforeza, UHF).

Około 5-6 dni po operacji należy rozpocząć miesiączkę. Przechodzi w zwykłym trybie, czasami przydział jest bardziej skromny niż zwykle. Jeśli nie ma żadnych miesięcznych, konieczne jest poinformowanie o tym lekarza prowadzącego, aby uniknąć ryzyka powikłań.

Po laparotomii konieczne jest noszenie specjalnej kompresyjnej bielizny lub bandaża przez dwa miesiące. Życie seksualne w okresie zdrowienia powinno być całkowicie wykluczone.

Planowanie ciąży

Większość kobiet martwi się pytaniem, kiedy ich ciało odzyska umiejętność rodzenia dziecka i kiedy możliwe jest wystąpienie apopleksji w ciąży jajnika?

Po szybkiej operacji pozostaje możliwość zapłodnienia i urodzenia dziecka. Nawet jeśli jajnik został całkowicie usunięty, nie powinno to brzmieć jak zdanie. Jaja dojrzewają w innym narządzie, a kobieta będzie mogła zrealizować swoje marzenie o zostaniu matką.

Planując ciążę po operacji, należy przestrzegać pewnych zasad. Zatem koncepcja nie powinna wystąpić wcześniej niż sześć miesięcy po zabiegu, gdy przebieg całkowitego wyleczenia nie został jeszcze zakończony. Środki profilaktyczne są konieczne, aby zapobiec rozwojowi zrostów, ponieważ obecność zrostów może być główną przeszkodą w rozpoczęciu ciąży.

Oprócz regularnych sesji fizjoterapii przepisywane są hormonalne środki antykoncepcyjne. Nie tylko chronią się one zbyt wcześnie po operacji poczęcia, ale także pomagają ciału odzyskać tło hormonalne i zminimalizować ryzyko powikłań. Zalecanymi lekami są Novinet, Regulon, Yarina. Ponieważ hormonalne środki antykoncepcyjne mają wiele przeciwwskazań, ich odbiór jest możliwy dopiero po wyznaczeniu lekarza.

Konsekwencje i komplikacje

Konsekwencje apopleksji jajników są konwencjonalnie podzielone na wczesne i odległe. Wczesne przypadki obejmują powikłania, które występują podczas leczenia i bezpośrednio w okresie rehabilitacji.

Należy pamiętać, że pęknięcie jajników jest bardzo groźną chorobą. Jeśli pacjent nie zapewni pomocy medycznej na czas, z dużą utratą krwi, może doprowadzić do śmierci. Kategorycznie zabronione niezależne traktowanie lub stosowanie środków ludowej. Spóźnione wezwanie pogotowia jest obarczone rozwojem wstrząsu krwotocznego.

Późne powikłania występują po pewnym czasie po operacji lub złożonym leczeniu.

  1. Rozwój zrostów w narządach miednicy. Powstają w wyniku niepełnego oczyszczenia jamy brzusznej z nagromadzonych skrzepów krwi i skrzepów krwi. Może również powstać, gdy kobieta odmawia wykonania interwencji chirurgicznej, gdy leczenie jest ograniczone tylko metodami złożonej terapii.
  2. Niepłodność. Zwykle obserwuje się po usunięciu jajnika. Chociaż prawdopodobieństwo zajścia w ciążę jest wystarczająco wysokie, takie konsekwencje mogą wystąpić, jeśli występują zrosty lub rozwój dysfunkcji hormonalnej.
  3. Ektopowa ciąża. Powstałe zrosty uniemożliwiają swobodny ruch zapłodnionego jaja do macicy. Jajo utknęło w grubości rurki macicy, tworząc ciążę pozamaciczną.
  4. Ryzyko pęknięcia. Może to być spowodowane zmianami patologicznymi na tle hormonalnym. Ryzyko wznowy wzrasta, jeśli leczenie ogranicza się do metod zachowawczych.

Komplikacji po operacji można uniknąć, jeśli kobieta wykonuje wszystkie ustawienia lekarza i regularnie przechodzi badanie u ginekologa.

Aktywność fizyczna

Przeniesiona operacja wcale nie oznacza, że ​​pacjent nie może dla niej prowadzić zwyczajowego sposobu życia. Umiarkowana aktywność fizyczna korzystnie wpływa na proces regeneracji organizmu w okresie rehabilitacji.

Po laparoskopii możesz wstać i poruszać się po oddziale pod koniec pierwszego dnia. W pierwszych dniach pokazano ćwiczenia specjalne przeznaczone dla osób, które przeszły operacje ginekologiczne.

Takie ćwiczenia pomagają zapobiegać zrostom, wzmacniają ścianę jamy brzusznej i stopniowo przywracają normalne funkcjonowanie jajnika. Ponadto przyczyniają się do poprawy pracy układu hormonalnego i pokarmowego, pozytywnie wpływają na ogólny stan psychoemotoryczny.

Udanej regeneracji ułatwia zwykłe chodzenie ze stopniem zwiększania dystansu, ćwiczenia oddechowe, ćwiczenia do obracania tułowia i naśladowanie chodzenia w pozycji leżącej.

Należy zachować ostrożność podczas wykonywania ćwiczeń fizycznych w obecności następujących chorób:

  • zwiększone ryzyko zakrzepów krwi;
  • ciężka niedokrwistość;
  • awarie w pracy układu sercowo-naczyniowego, zaburzenia oddechowe;
  • obecność złośliwych formacji;
  • rozwój powikłań pooperacyjnych.

Jak uzasadnione są uprawianie sportu po apopleksji jajnika?

W przypadku regularnych zajęć na siłowni możesz wrócić po zakończeniu okresu rekonwalescencji, czyli nie wcześniej niż 2-3 miesiące. W takim przypadku należy wziąć pod uwagę indywidualne cechy ciała i ogólne samopoczucie.

Zapobieganie

Niestety, nawet właściwe leczenie nie daje pełnej gwarancji, że pęknięcie jajnika nie powtórzy się. Dlatego wszyscy lekarze zalecają przestrzeganie pewnych zasad, które pomogą uniknąć nawrotów.

Zapobieganie udarowi jajnika należy rozpocząć natychmiast po leczeniu chirurgicznym. Jego głównym zadaniem jest zapobieganie rozwojowi procesu adhezji i stopniowe normalizowanie zerwanego cyklu menstruacyjnego. Pacjentowi zaleca się fizjoterapię i przyjmowanie leków hormonalnych.

Środki zapobiegawcze opracowywane są indywidualnie i powinny uwzględniać wiek kobiety, ogólny stan zdrowia, warunki leczenia, obecność powikłań w okresie pooperacyjnym.

Opracowanie zestawu środków zapobiegawczych powinno uwzględniać:

  • objętość interwencji chirurgicznej;
  • obecność poprzednich luk i innych chorób ginekologicznych;
  • stan hormonalnego tła;
  • warunki przebiegu okresu powrotu do zdrowia.

Zalecamy także przestrzeganie niektórych powszechnych środków zapobiegawczych wykazanych w chorobach ginekologicznych:

  • terminowe leczenie wszelkiego rodzaju infekcji i stanów zapalnych;
  • regularne badanie u ginekologa;
  • przyjmowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych między ciążami;
  • ultradźwięki przynajmniej raz w roku;
  • unikać hipotermii, ciężkiej pracy fizycznej, podnoszenia ciężarów;
  • czuwać nad jedzeniem, walczyć z nadwagą;
  • prowadzić aktywny zdrowy tryb życia.

Apopleksja jajnika jest poważną chorobą nie tylko jednego narządu, ale całego układu rozrodczego. Jego rozpoznanie i leczenie powinno być prowadzone wyłącznie w szpitalu pod nadzorem doświadczonych lekarzy. Przestrzeganie wszystkich zasad leczenia pozwoli zachować zdolność kobiety do porodu i wykluczyć możliwość nawrotu choroby.

Czy można leczyć apopleksję jajnika bez operacji

Niezależnie od tego, czy możliwe jest wyleczenie udaru jajnika bez operacji, należy wziąć pod uwagę szereg czynników. Po pierwsze, jak zła jest patologia, czy istnieje wewnętrzne krwawienie, a także jak intensywny jest ból.

Po drugie, czy w anamnezie występują współistniejące choroby układu rozrodczego (cysty, choroby zakaźne-zapalne, itp.).

Po trzecie, czy wystąpił wcześniej apopleksja, to czy choroba jest pierwotna, czy nawrót.

Jeśli nie ma bezpośrednich wskazań do interwencji chirurgicznej, wówczas apopleksję leczy się metodami zachowawczymi - za pomocą leków i innych metod.

  1. Konieczne jest zapewnienie kobiecie całkowitego spokoju i leżenia w łóżku, nie można bez wielkiej potrzeby wyjść z łóżka, a także wykonywać gwałtowne ruchy.
  2. Następnie należy ochłodzić dolną część brzucha od strony, w której wystąpił krwotok. Możesz umieścić lód lub coś zimnego. Środki te mogą być podejmowane niezależnie aż do przybycia karetki pogotowia.
  3. Po badaniu lekarskim przepisywane są leki przeciwskurczowe, które zmniejszają napięcie mięśni i łagodzą skurcze. To jest No-Shpa, Papaverin, Spazmalgon, Buskopan.
  4. Aby zmniejszyć krwawienie wewnętrzne lub, jeśli nie, zapobiec jego wystąpieniu, zażywaj leki, aby zwiększyć krzepnięcie krwi: Etamsilat, Amben, Traneksam.
  5. Złożone leki przeciwbakteryjne są przepisywane w celu zapobiegania wystąpieniu infekcji.
  6. Że nie było anemii (niedoboru żelaza), możesz wziąć Fenyuls, Sorbifer.
  7. Stosowane jest również leczenie miejscowe: strzykawki z użyciem roztworów antyseptycznych, czopki przeciwzapalne, a także fizjoterapia (prądy Bernarda, elektroforeza itp.).

Mechanizm apopleksji jajnika, gdy wymagana jest operacja

Apopleksja jajnika atakuje nieoczekiwanie życie kobiety. Wiele osób słyszało, że współczesne metody pozwalają na obejście się bez tej operacji. Czy tak rzeczywiście jest, jakie są objawy apopleksji jajników i jaka metoda leczenia pozwala uniknąć powikłań tą chorobą, zrozumiemy poniżej.

Istota choroby

Jajniki są parami narządów płciowych. Za pomocą więzadeł są one przymocowane w małej miednicy. Ich waga to tylko 5-10 gramów. Zewnętrznie jajniki przypominają kości brzoskwiń pokrytych bruzdami - ślady po różnych owacjach i żółtych ciałach. Główną rolą jajników jest znajdowanie w nich jaj zdolnych do zapłodnienia.

Apopleksja jajnika jest uważana za ostrą patologię ginekologiczną. W tym stanie dochodzi do nagłego pęknięcia naczyń krwionośnych jajnika i krwotoku w jego tkance. Następnie krew z jajnika wykracza poza to.

W przypadku apopleksji jajnika kobieta potrzebuje pilnej pomocy medycznej, ponieważ w rezultacie może dojść do poważnej utraty krwi: w niektórych przypadkach do jamy brzusznej, która jest niezwykle niebezpieczna dla życia, może przepłynąć do 2 litrów krwi.

Najczęściej choroba może wystąpić w połowie cyklu lub na etapie dojrzewania żółtego ciała, gdy jajnik jest maksymalnie przeniknięty luźnymi naczyniami krwionośnymi. Zwykle apopleksja występuje u kobiet w wieku maksymalnej czynności jajników (18 - 40 lat).

Podczas gdy kobieta zachowuje zdolność zajścia w ciążę, jajnik dojrzewa w jej jajnikach. Pod koniec cyklu (okres owulacji), jaja trafiają do jamy brzusznej. Zamiast pęcherzyka w jajniku pojawia się żółte ciało, które bez nawożenia żyje do dwóch tygodni.

Krwawienie podczas apopleksji można zaobserwować z:

  • naczynia jajnika;
  • mieszki włosowe i ich cysty;
  • torbiel żółtego ciała.

Najczęściej w pewnej fazie cyklu jajnikowego następuje awaria, następnie naczynia ulegają uszkodzeniu, są gorsze, tracą zdolność do skurczów i łatwo ulegają uszkodzeniu. Pęknięcie ścian pęcherzyka niesie wygląd wnęki z krwią (krwiak). Na początku gromadzi się w niej krew, a następnie wlewa się do jamy brzusznej.

Krwotok z jajników może wystąpić wielokrotnie.

Zwykle apopleksja jajników występuje w drugiej połowie cyklu. W tym okresie mieszek i żółte ciało są maksymalnie splecione z siecią naczyniową. W tym przypadku ważną funkcją jest hormon luteinizujący przysadki mózgowej wytwarzany w okresie owulacji. Czasami możliwe jest wystąpienie apopleksji w pierwszym trymestrze ciąży.

Mechanizm apopleksji

Aby ta choroba pojawiła się, organizm musi mieć poważne zaburzenia neuroendokrynne i zapalenie w jajnikach. Te zmiany patologiczne powodują stagnację krwi w tych narządach wraz z ich ekspansją i stwardnieniem. Konsekwencją takich zaburzeń jest pojawienie się żylaków. Tkanka jajników jest zapalona, ​​a ściany ich naczyń stają się nadmiernie przepuszczalne, tworząc wiele małych cyst. Rozwój krwiaka wraz z uwolnieniem krwi z zajętych naczyń sprzyja "skokowi" ciśnienia w jajniku. Przy tak złożonym problemie elementarne jest sprowokowanie zerwania naczyń. Szczególnie często dochodzi do pęknięcia prawego jajnika, który jest prawie zawsze lepiej zaopatrywany w krew.

Przyczyny

Apopleksja jajnika wywołuje złożone zaburzenia naczyniowe. Ponadto rozwój tej patologii w organizmie może przyczynić się do wielu przyczyn wewnętrznych (endogennych) lub zewnętrznych (egzogennych).

W roli wewnętrznego drżenia, odpowiedzialnego za rozwój apopleksji jajnika, czynniki mogą służyć jako:

  • zapalenie wyrostków robaczkowych;
  • nieprawidłowości narządów płciowych (nieprawidłowo zlokalizowana macica, zgięcie macicy);
  • pojawienie się żylaków jajnika (ze względu na hormonalne środki antykoncepcyjne, częste ciąże, silny wysiłek fizyczny, nadmiar estrogenów);
  • ściskanie jajnika z guzem lub zwężenie kolcami;
  • patologia krzepnięcia krwi;
  • jajnikowa sclerokistoza (z ładunkiem na jajniku z powodu gęstości jego skorupy).

Apopleksja jajnika może powstać z powodu:

  • urazy okolicy brzucha (upadek, udar);
  • podnoszenie siły ciężkości lub nagłe ruchy tułowia (skakanie, bieganie, skręcanie, przechylanie);
  • seks burzliwy;
  • aktywne strzykawki;
  • przerwał stosunek seksualny (ze względu na zwiększone ukrwienie i zwiększone ciśnienie w naczyniach narządów płciowych);
  • efekt uboczny niektórych leków hormonalnych (klomifen, stymulacja owulacji, ale także przyczynia się do powstawania torbieli, długotrwałego stosowania antykoagulantów);
  • nieokreślony egzamin z ginekologiem (z lustrami w czasie owulacji);
  • pojawienie się zaparć (z powodu zwiększonego ciśnienia w jamie brzusznej);
  • po jeździe (z powodu drżenia);
  • wizyta w saunie lub saunie.

W niektórych przypadkach apopleksja jajników występuje bez żadnych czynników prowokujących, na tle opóźnionej menstruacji lub współistniejącej z rozwojem zapalenia wyrostka robaczkowego.

Objawy

Pęknięcie jajnika odnosi się do ostrego stanu. Oznacza to, że może się zdarzyć nagle, a przy niewłaściwym lub przedwczesnym leczeniu zagraża dziecku, a nawet życiu kobiety.

Apopleksja jajnika objawia się dwoma głównymi objawami:

  • ból w jamie brzusznej;
  • objawy krwawienia wewnętrznego.

Ból w tym stanie charakteryzuje się cechami:

  • objawy w podbrzuszu;
  • ostrość i nagłość;
  • różnorodność charakteru: napadowe lub uporczywe, skurcze lub szwy;
  • odrzut do pępka, talii, krocza, odbytnicy;
  • trwa od pół godziny do kilku godzin, zatrzymując się i powracając w ciągu jednego dnia.

Może wystąpić krwawienie wewnętrzne:

  • zawroty głowy;
  • słabość;
  • osłabienie i zwiększona częstość akcji serca;
  • bladość twarzy;
  • obniżenie ciśnienia;
  • suchość w ustach;
  • dreszcze;
  • wymioty;
  • częste oddawanie moczu i naleganie "dla dużych";
  • na tle miesięcznego opóźnienia w postaci wydzieliny (krwawej) z dróg rodnych.

Apopleksja jajnika w stopniach

Bez podejmowania środków nadzwyczajnych zwiększa się krwawienie wewnętrzne, stwarzając zagrożenie dla życia kobiety.

Łatwy stopień apopleksji (z utratą krwi do 150 ml) objawia się:

  • nudności;
  • szybko przechodzi bolesne ataki;
  • brak zjawisk zapalenia otrzewnej i wstrząsu.

Średni stopień tej choroby (utrata krwi do 500 ml) charakteryzuje się objawami:

  • ból w jamie brzusznej jest silnie zaznaczony;
  • wymioty;
  • suchość w ustach;
  • ogólne osłabienie;
  • temperatura;
  • omdlenie;
  • fenomenów zapalenia otrzewnej (silny "sztyletopodobny" ból w jamie brzusznej);
  • wstrząs 1 stopień.

Ciężki stopień apopleksji (utrata krwi powyżej 500 ml) charakteryzuje się pojawieniem się:

  • stały ból w jamie brzusznej;
  • wymioty;
  • wzdęcia;
  • tachykardia;
  • temperatura, dreszcze;
  • zimny pot;
  • zapaść;
  • ostre bóle w dolnej części brzucha;
  • wstrząs o 2-3 stopniach ze spowolnieniem tętna i utratą przytomności;
  • zmniejszyć stężenie hemoglobiny w analizie o 50%.

Klasyczna forma apopleksji jest łatwiejsza do zidentyfikowania, ponieważ ma bardziej wyraźne objawy.

Często udar w jajniku może objawiać się jedynie bólem bez objawów krwawienia (postać bolesna), lub odwrotnie, ograniczony do objawów krwawienia bez objawów bólowych (postać krwotoczna).

Istnieją również kombinacje apopleksji jajników z ciążą ektopową lub ostrym zapaleniem wyrostka robaczkowego.

Diagnostyka

Z uwagi na fakt, że apopleksja jajnika nie ma konkretnych objawów, diagnoza ta jest ustalana natychmiast w nie więcej niż 5% przypadków.

Podczas diagnozowania apopleksji trudno jest prawidłowo zdiagnozować natychmiast. Ta choroba nie ma wyraźnego charakterystycznego obrazu, a inne podobne warunki często występują pod maską:

  • zapalenie wyrostka robaczkowego;
  • skręcanie torbieli jajnika;
  • ciąża ektopowa;
  • perforowany wrzód żołądka;
  • pyosalpinx;
  • ostre zapalenie trzustki;
  • niedrożność jelit;
  • kolka nerkowa;
  • ostre zapalenie otrzewnej.

Przy ostrym bólu w jamie brzusznej i podejrzeniu wewnętrznej utraty krwi, konieczne jest pilne dostarczenie kobiety do szpitala. Z reguły w takich warunkach ogólną diagnozą jest "ostry żołądek". Wyjaśnienie przyczyny tego stanu już jest w szpitalu.

Zazwyczaj pęknięcie jajnika należy odróżnić od dwóch chorób najbardziej podobnych w symptomatologii - ciąży ektopowej i zapalenia wyrostka robaczkowego. Dlatego pacjent musi również zbadać kilku specjalistów z pokrewnych specjalności: ginekologa, urologa, chirurga. Istnieją jednak różnice, gdy podejrzewa się jeden z tych ostrych stanów:

Przy tej patologii ważne jest, aby diagnozować tak szybko, jak to możliwe. W przeciwnym razie opóźnienie z diagnozą spowoduje wzrost utraty krwi z ryzykiem śmierci pacjenta.

Dane do wyjaśnienia rozpoznania apopleksji jajników

  1. skargi na ostre bóle brzucha związane z owulacją lub drugą połowę cyklu;
  2. fenomen ciężkiej bolesności w miejscu dotkniętego jajnika z objawami podrażnienia otrzewnej (wskazuje na zapalenie otrzewnej);
  3. badanie ginekologiczne z charakterystyczną normalną lub bladą barwą pochwy, prawidłową wielkością macicy oraz nieznacznie powiększonym i bolesnym jajnikiem w miejscu urazu;
  4. trudności w przeprowadzeniu badania manualnego z powodu bólu w przedniej ścianie jamy brzusznej;
  5. niski test na hCG, z wyjątkiem ciąży pozamacicznej;
  6. obniżenie stężenia hemoglobiny w ogólnym badaniu krwi (z ciężkim krwotokiem hemoglobina może nawet wzrosnąć z powodu lepkości krwi) i częstym wzrostem liczby leukocytów;
  7. obecność krwi podczas nakłucia tylnej sklepienia pochwy (pod znieczuleniem), potwierdzając podejrzenie krwawienia śródbrzusznego;
  8. wyników badań ultrasonograficznych, z których wynika, że ​​w jajniku dotkniętym chorobą występuje żółte ciało z krwotokiem lub skrzepy krwi ze skrzepami (ciecz o wysokiej lub średniej dyspersji) w jamie brzusznej;
  9. dane z laparoskopii, co pozwala ostatecznie potwierdzić tę diagnozę.

Pomimo wszystkich metod diagnozowania, najczęściej ostateczna diagnoza apopleksji jest potwierdzana w momencie operacji.

Leczenie apopleksji jajników

Główne działania pacjenta z podejrzeniem udaru mózgu powinny być następujące:

  1. natychmiast połóż się;
  2. zadzwonić po karetkę.

W dalszym ciągu stosuje się dwie metody leczenia apopleksji:

Metoda konserwatywna

Metoda zachowawcza w medycynie stosowana jest tylko w przypadkach łagodnego udaru, gdy jajnik jest nieznacznie uszkodzony, z minimalnym wydzieleniem krwi do jamy brzusznej. W tym przypadku pacjent odczuwa jedynie niewielki ból w jamie brzusznej bez objawów wewnętrznego krwawienia.

Zachowawcze leczenie apopleksji obejmuje stosowanie:

  • leżak i pełny odpoczynek;
  • lód na dnie brzucha;
  • środki przeciwskurczowe w celu złagodzenia napięcia, bólu i dostarczania tlenu do tkanek (No-shpa, Buskopan, Papaverin);
  • hemostatyki, aby zmniejszyć krwawienie i przyspieszyć krzepnięcie krwi (Etamsilat, Amben, Traneksam);
  • witaminy do szybkiej odbudowy mechanizmów obronnych organizmu i pracy różnych narządów (często C i grupy B);
  • preparaty żelaza do zapobiegania anemii (Fenyuls, Sorbifer);
  • strzykawki z roztworami dezynfekującymi (roztworem jodu);
  • czopki (Papaweryna, antypiryna);
  • Fizjoterapia (diatermia, elektroforeza, prądy Bernarda).

Wybierając konserwatywny sposób leczenia apopleksji jajnika, kobieta powinna wiedzieć, że wyniki takiej terapii rzadko kończą się sukcesem. Po leczeniu zachowawczym częste są przypadki adhezji (w 85%) i następnej niepłodności (w 42%).

Co drugi pacjent po zachowawczym leczeniu udaru mózgu spotyka się z nawrotem w postaci wielokrotnego pęknięcia jajnika. Dzieje się tak dlatego, że gromadzenie się skrzepów krwi i płynu pozostaje w pękniętym jajniku (ponieważ nie przeprowadzono laparoskopii po wypłukaniu skrzepów) i sprzyja aseptycznemu zapaleniu wraz z rozwojem nawrotu

Dlatego takie konserwatywne leczenie nie jest wykonywane dla młodych kobiet lub kobiet planujących mieć dzieci w przyszłości.

Jeśli u pacjenta zdiagnozowano łagodny stopień apopleksji, ale wiek kobiety nadal jest rozrodczy, wybór metody leczenia powinien być faworyzowany na korzyść laparoskopii.

Leczenie chirurgiczne

Metoda leczenia chirurgicznego jest główną metodą złamania jajnika. Ta metoda ma następujące zalety:

  • ostateczne potwierdzenie diagnozy;
  • pełne leczenie;
  • zapobieganie nawrotom w przyszłości.

Operację za pomocą apopleksji można przeprowadzić dwiema metodami:

  • laparoskopowy (przez mały otwór w ścianie brzusznej);
  • laparotomiczny (z nacięciem ściany brzucha).

Laparotomia

Wykonano z poważnymi konsekwencjami po zerwaniu jajnika. Obejmuje on sytuacje, w których nie można zastosować bardziej oszczędnego rodzaju leczenia chirurgicznego (laparoskopii). Technika ta jest stosowana do bardzo wysokiej utraty krwi u pacjenta z wstrząsem krwotocznym, z chorobą klejącą.

W przypadku laparotomii przeprowadza się obowiązkowe badanie jamy brzusznej (rewizja) po usunięciu wszystkich skrzepów krwi. Podczas operacji jajnik jest okrojony lub całkowicie usunięty. W przypadku znalezienia złamanych naczyń krwionośnych są one zszyte. W leczeniu pooperacyjnym stosuje się antybiotyki, leki przeciwbólowe i przeciwzapalne.

Laparoskopia

Stopniowo innowacyjna metoda laparoskopii zastępuje tradycyjną klasyczną metodę laparotomii. I to jest zrozumiałe. Rzeczywiście, wśród zalet laparoskopii można zauważyć:

  1. Wdrożenie w delikatny sposób.
  2. Brak silnego bólu i wulgarnych śladów po operacji.
  3. Minimalizacja ryzyka zrostów i powikłań po interwencji.
  4. Minimalne znieczulenie w trakcie i po zabiegu.
  5. Zdolność do perfekcyjnego oczyszczenia jamy brzusznej z gromadzenia się skrzepów, skrzepów krwi i krwi.
  6. Możliwość uratowania jajników dla przyszłej prokreacji.
  7. Jeśli to konieczne, możesz interweniować nawet w czasie ciąży, zachowując życie płodu i kontynuując jego życie.
  8. Minimalny okres rekonwalescencji.
  9. Zachowanie komfortu psychicznego pacjenta.

Obecnie usunięcie całego jajnika podczas apopleksji wykonuje się tylko wtedy, gdy życie kobiety grozi z powodu ogromnej utraty krwi i niemożności zachowania funkcji uszkodzonych naczyń i tkanek.

Pomimo niewielkiego traumatycznego charakteru laparoskopii operacja nie jest stosowana w przypadkach, gdy pacjent:

  • zawał mięśnia sercowego;
  • nadciśnienie poważne;
  • udar;
  • ciężka patologia nerek i wątroby;
  • astma oskrzelowa;
  • otyłość w wysokim stopniu;
  • duże guzy (o średnicy powyżej 10 cm);
  • przepuklina jamy brzusznej;
  • ostre procesy ropne jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej);
  • zaburzenia krzepnięcia;
  • alergie na stosowane leki;
  • wielka utrata krwi;
  • ogólne poważne wyczerpanie i osłabienie.

Ponadto nie zaleca się wykonywania laparoskopii w drugiej połowie ciąży.

Kiedy laparoskopia nie jest możliwa, często stosuje się chirurgię laparoskopową. Dzięki tej technice, nacięcie na kości łonowej wynosi około 10 cm, w okresie pooperacyjnym po laparotomii stosuje się złożoną terapię przeciwbakteryjną.

Okres pooperacyjny

Po przeprowadzeniu jakiegokolwiek chirurgicznego leczenia udaru w jajniku pacjent zwykle potrzebuje 2-3 miesięcy do wyzdrowienia.

Obowiązkowe leczenie zachowawcze po operacji pęknięcia jajników to fizjoterapia (elektroforeza, ultrasonografia, UHF, magnetoterapia). Ten rodzaj terapii z użyciem leków (lidaza, aloes, siarczan magnezu) pozwala uniknąć tworzenia się procesu adhezji. Po tej operacji nie można zaniedbać kobiety. W takim przypadku fizjoterapia jest niedrogim sposobem na uniknięcie wielu poważnych komplikacji w przyszłości.

Jeśli kobieta poddana została laparotomii, powinna zakładać bandaż przez co najmniej 2 miesiące. Przez cały ten czas pacjentowi nie wolno prowadzić życia seksualnego, aby uniknąć ponownej traumatyzacji jajnika. Kobiety w ciąży po apopleksji jajnika są również zakazane przez 6 miesięcy po operacji.

Po laparotomii pacjenci powinni nosić specjalną kompresyjną bieliznę lub bandaż przez dwa miesiące. Życie seksualne w okresie zdrowienia powinno być całkowicie wykluczone.

Po 5-7 dniach po interwencji kobieta powinna rozpocząć okres. Alokacje w tym przypadku są częściej natury zwyczajnej lub mniejszej niż zwykle.

Jeśli w tym czasie menstruacja nie wystąpi, kobieta powinna skontaktować się z ginekologiem. Należy to zrobić, aby zapobiec rozwojowi powikłań.

Co najmniej tydzień po operacji kobieta powinna przebywać w szpitalu. Następnie ginekolog w konsultacji z pacjentem regularnie stawia pacjenta przez rok. W tym samym czasie, co 3 miesiące, powinna zostać pokazana ginekologowi w celu przeprowadzenia badania.

Powikłania pooperacyjne

Operacja z apopleksją nie należy do kategorii płuc. Jeśli jest opóźniony, może to spowodować wstrząs krwotoczny lub nawet śmierć pacjenta. Dlatego niedozwolone leczenie metodami ludowymi lub samoleczeniem przy użyciu środków przeciwbólowych jest bezwzględnie przeciwwskazane w przypadku podejrzenia wystąpienia apopleksji jajników.

Często pacjentom trudno poddać się operacjom laparotomii. Ale oszczędna technika laparoskopii może również prowadzić do poważnych konsekwencji. Powikłania po chirurgicznym leczeniu udaru mogą być wczesne i odległe. Wszelkie wczesne powikłania wiążą się z zaburzeniami leczenia i wczesną rehabilitacją.

Często wczesne powikłania występują z powodu późnego leczenia kobiety w celu uzyskania wykwalifikowanej opieki. Podobne komplikacje mogą mieć miejsce w przypadku przystąpienia:

  • zapalenie otrzewnej;
  • sepsa;
  • infekcje narządów moczowo-płciowych;
  • niepłodność z powodu utraty obu jajników.

Późniejsze powikłania pojawiają się w pewnym okresie po leczeniu.

Po apopleksji jajników pacjenci mogą stawić czoła następującym zjawiskom:

  1. Tworzenie zrostów w narządach miednicy (fuzja między narządami wewnętrznymi) z powodu opóźnienia w jamie brzusznej skrzepów krwi i skrzepów. W miednicy małej mogą pojawić się kolce, zastępując leczenie chirurgiczne konserwatywnym.
  2. Ektopowa ciąża. To powikłanie jest konsekwencją zrostów, kiedy zapłodnione jajo nie może dostać się do macicy, ale jest utrwalone w jajowodzie.
  3. Ryzyko powtórnego wystąpienia apopleksji. Jest bardziej powszechny po leczeniu zachowawczym lub naruszeniu zachowania pacjenta w okresie rekonwalescencji, z zaburzeniem równowagi hormonalnej w ciele kobiety.
  4. Wtórna niepłodność. Szczególnie często występuje w wyniku zrostów lub zaburzeń hormonalnych. Jest to również konsekwencja usunięcia jajnika po niemożności jego konserwacji.

Tradycyjne metody leczenia

Leczenie tak poważnego schorzenia, jak udar mózgu, powinno być wykonywane w szpitalu pod nadzorem lekarza.

Folkowe metody leczenia tej patologii mogą być stosowane jedynie jako pomocniczy rodzaj terapii na etapie leczenia naprawczego.

Oto kilka przykładów najbardziej skutecznych środków ludowej po pęknięciu jajników.

Macica Borowa

Najpopularniejszym sposobem leczenia udarów jest przygotowanie macicy. Ta roślina ma zestaw właściwości leczniczych dla dolegliwości ginekologicznych: absorbowalna, oczyszczająca, stymulująca odporność, przeciwdrobnoustrojowa, przeciwnowotworowa, moczopędna, zwiększająca poziom estrogenów.

Formy używania macicy to:

  1. Nalewka wodna. Aby to zrobić, 2 łyżki suchej trawy macicy są wypełnione 2 szklankami wrzącej wody i nalegają na 2 godziny. Zastosowano infuzję do dozowników dousznych, aby nie wywoływać dysbakteriozy pochwy.
  2. Nalewka z alkoholu na wieprz macicy i czerwony pędzel. Ten gotowy lek ma złożony efekt, pomagając po udarowi w odbudowie błon śluzowych i zapobieganiu krwawieniom. Często produkt sprzedawany jest pod nazwą "Femofit". Najczęściej nalewkę stosuje się trzy razy dziennie przed zjedzeniem 30 kropli na pół szklanki wody.

Czerwony pędzel

Preparaty z czerwonego pędzla są najbardziej przydatne w przypadku apopleksji, ponieważ są w stanie normalizować równowagę hormonalną, eliminować stagnację w narządach płciowych i pomagać w szybkim gojeniu się ran pooperacyjnych.

Najwygodniej jest użyć gotowej nalewki farmaceutycznej z czerwonym włosiem z kursem jednego miesiąca trzy razy dziennie po 30 kropli w łyżce wody. Przerwa między kursami przez co najmniej 2 tygodnie.

Innym sposobem użycia czerwonego pędzla jest użycie go równolegle z szałwią. W pierwszej połowie cyklu (przed owulacją) jest przypisany do odbioru z szałwi infuzji szkła (Salvia łyżeczki trawa jest wypełniona wrzącej wody i podawać) z równoległymi odbioru czerwonego szczotki 20 kropli w łyżce wody. W drugiej połowie cyklu szałwia jest wykluczona, ale czerwony pędzel jest wypijany 40 kropli trzy razy dziennie. Kurs trwa 3 miesiące, potem potrzebujesz przerwy 2 tygodnie.

Chociaż oficjalnych metod leczenia apopleksji jajników nie można zastąpić metodami ludowymi, można je wykorzystać do całkowitego przywrócenia wielu upośledzonych funkcji kobiecego ciała.

Nie panikuj, jeśli pacjent ma do czynienia z operacją apopleksji. Nawet po operacji, żeńska funkcja rozrodcza jest zwykle utrzymywana. Jest bardzo ważne, aby ta kobieta dokładnie przestrzegała wszystkich zasad zachowania po operacji i przez sześć miesięcy, aby chronić ją przed ciążą. Chociaż apopleksja odnosi się do poważnych chorób, w przypadku opieki wykwalifikowanej na czas, każda kobieta może oczekiwać pełnego wyleczenia i zachowania swojej zdolności do zostania matką. Dbaj o zdrowie swojej kobiety!

Wszystko o apopleksji jajników: pierwsze objawy, przyczyny i miejscowe sposoby leczenia

Ostry udar jajnikach ginekologiczne patologii, co jest nagłe, spontaniczny, szybko postępujące krwotok w jajniku z dalszego wypływu krwi z zewnątrz wewnętrznego korpusu bezpośrednio do jamy otrzewnej.

Innymi słowy, apopleksja jajnika jest ostrym pęknięciem naczyń krwionośnych, naruszeniem integralności tkanek kobiecego narządu rodnego, któremu towarzyszy wyraźny zespół bólowy. Apopleksja jajnika w większości przypadków postępuje bardzo ciężko i stanowi poważne zagrożenie dla życia kobiety.

Dlatego nieoczekiwane pęknięcie jajnika jest poważnym wskazaniem do interwencji chirurgicznej w nagłych wypadkach.

Co to jest w prostych słowach?

Apopleksja jajnika jest naglącym stanem w ginekologii, charakteryzującym się nagłym zaburzeniem integralności (pęknięcia) tkanek jajnika. W przypadku wystąpienia udaru jajnika krwotok w tkance jajnika różnego stopnia odpowietrzania do jamy brzusznej i ostrego bólu.

Przyczyny rozwoju

Przypadki apopleksji lewego lub prawego jajnika występują częściej w drugiej połowie cyklu, ponieważ żółte ciało i dojrzały pęcherzyk są splecione z dużą liczbą naczyń krwionośnych. Przyczyną krwotoku jest również działanie hormonu luteinizującego przysadki mózgowej - jest aktywnie wytwarzany podczas owulacji.

  1. Badanie ginekologiczne z lustrem, szczególnie w okresie owulacji.
  2. Uraz jamy brzusznej.
  3. Zwiększenie ciśnienia w jamie brzusznej w wyniku fizycznego przeciążenia, stosunku płciowego, podnoszenia ciężarów, jazdy.
  4. Przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych - leków rozrzedzających krew.
  1. Nieprawidłowe umiejscowienie macicy.
  2. Zła koagulacja krwi.
  3. Proces zapalny, kiedy tkanka jajnika staje się wrażliwa.
  4. Rosnący guz macicy lub sąsiednich narządów wywierający nacisk na tkankę.
  5. Proces adhezji w małej miednicy, na przykład na jajniku po długotrwałym zapaleniu.
  6. Naruszenie procesu owulacji, gdy jajo pozostawia nie tylko ścianę pęcherzyka, ale także sąsiadujące tkanki jajnika.
  7. Vascularization of the yellow body (proliferacja dodatkowych naczyń) lub patologii w jej rozwoju, na przykład, tworzenie torbieli.
  8. Patologie naczyń jajnikowych - przerzedzenie, stwardnienie, żylaki.

Apopleksja prawego jajnika jest diagnozowana częściej niż lewy, ponieważ po tej stronie znajduje się więcej naczyń krwionośnych, a dopływ krwi pochodzi z centralnej aorty.

Klasyfikacja

Apopleksja jajnika nazywa się nagłym naruszeniem jego integralności. W tym przypadku kobieta ma ostry, silny ból w dolnej części brzucha. Jeśli duże naczynie zostanie uszkodzone, pojawia się krwotok otrzewnowy. Innym sposobem, ta choroba nazywa się zawał jajnika.

W zależności od konkretnych objawów tej patologii są podzielone na następujące typy:

  1. Bolesny apopleksja jajnika. W tej postaci choroby nie występuje krwawienie do otrzewnej. Istnieje zespół bólowy, nie ma śladu krwotoku.
  2. Anemiczny (krwotoczny). Pojawia się krwawienie wewnątrzbrzuszne. Główne objawy to rosnąca utrata krwi, ból nie jest tak silny.
  3. Mieszane. Tkanki pękają, małe i duże naczynia. Znaki obu typów są połączone.

W przypadku niedokrwistości z powodu apopleksji jajników krwawienie może być słabe i ciężkie. W zależności od objętości utraconej krwi wyróżnia się 3 formy tej patologii.

  1. Łatwa - utrata krwi nie jest większa niż 150 ml (pierwszy stopień krwotoku).
  2. Średnia - objętość utraconej krwi od 150 ml do 0,5 l (drugi stopień).
  3. Ciężki - traci się ponad 0,5 litra krwi (trzeci stopień).

Krwawienie w udarze jajnika jest spowodowane uszkodzeniem naczyń pęcherzyka (bąbelka graafovaya) - skorupki, w której rozwija się jaja. Powodem różnic jest pęcherzykowy torbiel (które mogą występować w obrębie pęcherzyka, jeśli z jakiegoś powodu nie jest jajko z niego, czyli owulacja nie występuje). Ta anomalia jest spowodowana zaburzeniami hormonalnymi.

W tym samym czasie dochodzi do zerwania tkanki łącznej, a także cyst żółtego ciała. Taka torbiel powstaje z rozbitego pęcherzyka po uwolnieniu jaja. Jest wypełniona krwią.

Jakie są objawy?

Objawy udaru mózgu jajnika zależą od intensywności krwawienia i towarzyszącej mu (patologicznej) patologii ginekologicznej. W obrazie klinicznym dominującymi objawami udaru w jajniku są krwawienia wewnątrzbrzuszne i silny ból. W przypadku mieszanej postaci patologii ujawnia się również wskazania dotyczące wewnętrznego krwawienia i zespołu bólowego.

  1. Objawy krwawienia wewnętrznego. Nasilenie objawów krwawienia w obrębie jamy brzusznej zależy od ilości krwi przepływającej do jamy brzusznej, intensywności i występowania krwawienia. Przy średnim i ciężkim nasileniu (utrata krwi wynosi więcej niż 150 ml), objawy ostrej niedokrwistości pojawiają się na czele, aw ciężkich przypadkach wstrząsu krwotocznego. Ciśnienie krwi tętniczej spada gwałtownie, pacjent odczuwa silne osłabienie, możliwe jest omdlenie. Impuls, skóra i błony śluzowe stają się wszechobecne i słabe, pojawiają się mdłości / wymioty, występują objawy podrażnienia otrzewnej (objawy otrzewnej). Pacjent skarży się na suchość w jamie ustnej, pragnienie, zimną skórę, pot.
  2. Ból. W większości przypadków bóle pojawiają się nagle, ich charakter jest ostry, bardzo intensywny, a często czynniki prowokujące poprzedza bolesny atak (hipotermia, nagłe ruchy, gwałtowny seks). Nie jest wykluczone i pojawienie się bólu na tle pełnego samopoczucia, na przykład we śnie. Czasami w przeddzień ostrego bólu, kobieta może zauważyć lekki tępy / bolący ból lub mrowienie w lewym lub prawym regionie jelita krętego. Takie bolące bóle są spowodowane małymi krwotokami (powstanie krwiaka) w tkance jajnika lub obrzękiem lub zaczerwienieniem gruczołu. Lokalizacja pacjentów z bólem jest częściej definiowana precyzyjnie, w dolnej części brzucha, po prawej lub po lewej stronie, możliwe są bóle w dolnej części pleców. Ostry ból wynika z podrażnienia receptorów nerwowych w tkance jajnika, a także z dopływu krwi do jamy brzusznej i podrażnienia otrzewnej. Możliwe jest napromienianie bólu w nodze, pod i nad obojczykiem, w kość krzyżową, odbyt lub w kroczu.
  3. Inne objawy. Również dla tej patologii charakterystyczne jest, ale nie zawsze, pojawienie się krótkiego krwawiącego drżenia międzyprzedmiotowego lub krwiopijnej na tle opóźnienia w menstruacji. Pacjent skarży się na częste oddawanie moczu i skłonność do wypróżniania się (podrażnienie odbytu krwawieniem).

Ogólne badanie potwierdza obraz krwawienia wewnętrznego (bladą, zimną i wilgotną skórę, tachykardię i niskie ciśnienie krwi, objawy otrzewnej, wzdęcia).

Jakie jest niebezpieczeństwo?

Rozerwaniu tkanek towarzyszy zawsze krwawienie wewnętrzne, które niesie szereg komplikacji:

  • zapalenie otrzewnej;
  • śmierć z powodu nadmiernej utraty krwi;
  • szok;
  • wstrząs krwotoczny.

W przypadku udaru w jajniku w czasie ciąży prawdopodobieństwo poronienia i przedwczesnego porodu jest wysokie.

W większości przypadków powyższe komplikacje rozwijają się pod nieobecność terminowej, profesjonalnej opieki medycznej! Samoleczenie z tą chorobą jest śmiertelne. Fakt, że stosowanie leków przeciwbólowych lub przeciwzapalnych może wyeliminować ból i tymczasowo złagodzić stan pacjenta, jednak wewnętrzne krwawienie nie kończy się!

Jednak nawet w przypadku szybkiej opieki medycznej apopleksja może nieść:

  • procesy klejowe;
  • problemy z naturalną koncepcją;
  • procesy zapalne zlokalizowane w jamie brzusznej i narządach płciowych;
  • zaburzenia hormonalne;
  • zaburzenia cyklu miesiączkowego;
  • niepłodność;
  • anemia;
  • zwiększone ryzyko ciąży pozamacicznej.

Uwaga: kompetentne, kompleksowe leczenie i wdrożenie wszystkich zaleceń wykwalifikowanego lekarza pomoże w pełni wyzdrowieć po apopleksji i zminimalizuje ewentualne ryzyko!

Rozpoznanie apopleksji jajników

Powodzenie leczenia apopleksji jajników zależy od tego, jak szybko i prawidłowo zdiagnozowana, ponieważ zwiększone krwawienie wewnętrzne pogarsza stan pacjenta, a czasami zagraża jej życiu.

Wchodząc do dowolnego profilu szpitalnego, konieczna jest wspólna konsultacja chirurgów i ginekologów w celu przeprowadzenia diagnostyki różnicowej choroby z podobnymi patologiami w nagłych wypadkach. Na etapie podstawowym prowadzone są badania skarg, badań zewnętrznych i ginekologicznych. Diagnostyka laboratoryjna obejmuje:

  • ogólne badanie krwi w celu określenia stopnia niedokrwistości;
  • badanie układu krzepnięcia krwi;
  • oznaczanie hormonu hCG we krwi z podejrzeniem przerwanej ciąży ektopowej;

Niezawodna diagnoza apopleksji jajników nie może być wykonana bez specjalnych instrumentalnych metod badania, ponieważ objawy choroby są podobne do tych we wszystkich naglących sytuacjach.

Jeżeli podczas inspekcji podejrzenie obecności wolnego płynu w jamie miednicy (wystaje sklepienie pochwy) utrzymywany jest regulowany na przebicie sklepienie pochwy, przy użyciu specjalnej igły połączony strzykawki przeprowadza nakłucia ściany pochwy i późniejszego „zasysania” dostępny płyn. Obecność krwi w otrzymanym płynie wskazuje na krwawienie, a jego brak - na infekcyjny i zapalny charakter choroby.

Badanie ultrasonograficzne może wykryć dużą formację w zajętym jajniku (torbieli) z objawami krwawienia w jego jamie. W przypadku znacznego krwawienia dochodzi do echa krwi w jamie brzusznej. Najbardziej wiarygodna diagnoza apopleksji jest tylko pod warunkiem potwierdzenia laparoskopowego. Operacja laparoskopowa z apopleksją jajnika łączy objawy procedury diagnostycznej i terapeutycznej.

Podczas bezpośredniej inspekcji często stwierdza się:

  • obecność wolnej krwi (czasami ze skrzepami);
  • niezmieniony wygląd i rozmiar macicy;
  • możliwe zmiany zapalne w jajowodach (zgrubienie, zmiana długości i / lub przylegania);
  • Wyraźny proces adhezji można uwidocznić w jamie miednicy.

Uszkodzony jajnik ma normalne wymiary, ale może być powiększony, jeśli torbiel (grudkowa lub żółta) jest duża. Gdy cysta pęka, jajnik plami karmazynowy kolor. Na powierzchni dotkniętego jajnika widoczna jest mała szczelina, która może krwawić lub być zamknięta przez skrzepy krwi (skrzepliny).

W niektórych przypadkach obraz laparoskopowy nie pozwala nam określić przyczyny pęknięcia jajnika, a jedynie ustala jego obecność. Przeciwwskazaniami do laparoskopii są wyraźne przewlekłe procesy klejące i duże krwawienie (wstrząs krwotoczny i utrata przytomności). W takim przypadku konieczne jest odwołanie się do standardowej metody medyczno-diagnostycznej - laparotomii.

Niewielka ilość utraty krwi mogą być czasami towarzyszy małych znaków, natomiast początkowa diagnoza odbywa się bez hospitalizacji pacjenta, ale w końcu apopleksja jajnika w jakiejkolwiek formie wymaga inwazji chirurgicznej.

Zdolność do zajścia w ciążę

Pęknięcie ciała nie pozbawia kobiety możliwości zostania matką. Zwykle operacja obejmuje jedynie częściowe usunięcie narządu. Ale nawet jeśli chirurg podjął radykalną decyzję, komórka jajowa dojrzewa w 2 jajnikach. Poczęcie staje się problematyczne tylko wtedy, gdy proces adhezji rozwija się w jamie brzusznej.

Aby temu zapobiec, kobiecie przepisuje się kurację przeciwzapalną. Polega na przyjmowaniu antybiotyków. Pacjentowi zostaje przydzielony kurs fizjoterapii, sugerujący przejście:

  • ultradźwięki o niskiej częstotliwości;
  • elektroforeza;
  • terapia laserowa.

Przez pierwsze sześć miesięcy po operacji pacjent musi być chroniony podczas stosunku płciowego. Kobietom zaleca się przyjmowanie Regulona, ​​Logest, Novinet, Yarina. Ponadto lekarz może zalecić stosowanie innych silnych środków antykoncepcyjnych. Leki te powstrzymują rozwój procesu adhezji, pomagają przywrócić hormonalne tło.

Bardzo rzadko apopleksja może wystąpić podczas ciąży. U kobiety, która ma zostać matką, jajnik może pęknąć wcześnie. Jeśli lekarz zdiagnozuje tę dolegliwość, pacjentowi przypisuje się laparotomię. Ciąża może zostać zachowana, ale ryzyko poronienia pozostaje wystarczająco wysokie.

Leczenie apopleksji jajników

Leczenie zachowawcze jest możliwe tylko w przypadku łagodnego udaru jajnika, któremu towarzyszy lekkie krwawienie do jamy brzusznej.

Pacjenci z łagodną apopleksją skarżą się głównie na ból w dolnej części brzucha. Jednak dane wielu badaczy dowodzą, że przy zachowawczym leczeniu takich pacjentów w 85,7% przypadków w miednicy mniejszej dochodzi do kolców, a 42,8% przypadków to niepłodność.

Praktycznie co druga kobieta po leczeniu zachowawczym może mieć nawrót choroby (powtarzane udarowanie jajnika). Jest to spowodowane faktem, że krew i zakrzepy, które zgromadzone w jamie brzusznej następnego pęknięcia jajników (apopleksji jajników) nie przemywano jak laparoskopia, pozostają w jamie brzusznej, który organizuje i promowania tworzenia zrostów w miednicy.

Leczenie zachowawcze może być zalecane tylko kobietom, które już zdały sobie sprawę z ich funkcji rozrodczej (to znaczy już mają dzieci i nie planują ich posiadania), jeśli mają łagodną postać apopleksji jajnika. Jeśli kobieta jest w wieku rozrodczym i planuje ciążę, wówczas taktyki, nawet w przypadku łagodnej apopleksji jajnika, należy zrewidować na korzyść laparoskopii.

Leczenie chirurgiczne jest najważniejsze, ponieważ nie tylko pozwala wyjaśnić diagnozę, ale także przeprowadzić pełną korektę.

We wszystkich przypadkach udaru mózgu możliwa jest laparoskopia. Jedynym przeciwwskazaniem do korzystania z tego dostępu jest wstrząs krwotoczny (tj. Bardzo duża utrata krwi z utratą przytomności). Operacja powinna być przeprowadzona tak oszczędnie, jak to możliwe, przy jednoczesnym zachowaniu jajnika. Z reguły wykonuje się zabieg usunięcia torebki torbieli, koagulacji lub naprawy jajników. W rzadkich przypadkach z masywnym krwotokiem konieczne jest usunięcie jajnika. Podczas operacji należy dokładnie umyć jamę brzuszną, usunąć skrzepy i krew, aby zapobiec tworzeniu się zrostów i bezpłodności.

Okres zwrotu po apopleksji

Przy nieskomplikowanej formie apopleksji, średni okres powrotu do zdrowia po operacji laparoskopowej trwa tydzień, a po laparotomii dwa tygodnie. Już pierwszego dnia po operacji laparoskopowej wolno wstać z łóżka, a także spożywać dietetyczne buliony.

W dynamice, badanie ultrasonograficzne jajników na obecność nawrotu apopleksji. Jeśli zostaną wykryte różne zmiany w wynikach badań krwi i moczu, wówczas zostanie przeprowadzona ich korekta. Gdy dochodzi do pogwałcenia tła hormonalnego, lekarz prowadzący indywidualnie wybiera odpowiedni schemat leczenia. Antybiotykoterapia jest zalecana w przypadku operacji laparotomijnych, jak również wskazań. W przypadku laparotomii konieczne jest noszenie bielizny kompresyjnej, a także różnych opatrunków na brzuchu przez dwa miesiące.

Delikatny charakter operacji laparoskopowej pozwala w większości przypadków zachować funkcję rodzicielską kobiety. Nawet przy usunięciu jednego jajnika szansa zajścia w ciążę pozostaje niezwykle wysoka. Jednak przy wycięciu jajnika (usunięciu jajnika) wzrasta ryzyko ciąży pozamacicznej. Naturalna ciąża jest niemożliwa tylko w przypadku zmian zapalnych i dystroficznych na poziomie zarówno wyrostków macicy, jak i w przypadku choroby nowotworowej. Należy zauważyć, że w ciągu 1 do 2 miesięcy po operacji należy wykluczyć wszelkie kontakty seksualne.

Powrót do niepełnosprawności następuje za 30 do 50 dni. W przypadku wystąpienia różnych powikłań ginekologicznych konieczne jest pilne wezwanie karetki pogotowia lub udanie się do szpitala.

Zapobieganie

Niestety, nawet właściwe leczenie nie daje pełnej gwarancji, że pęknięcie jajnika nie powtórzy się. Dlatego wszyscy lekarze zalecają przestrzeganie pewnych zasad, które pomogą uniknąć nawrotów.

Zapobieganie udarowi jajnika należy rozpocząć natychmiast po leczeniu chirurgicznym. Jego głównym zadaniem jest zapobieganie rozwojowi procesu adhezji i stopniowe normalizowanie zerwanego cyklu menstruacyjnego. Pacjentowi zaleca się fizjoterapię i przyjmowanie leków hormonalnych.

Środki zapobiegawcze opracowywane są indywidualnie i powinny uwzględniać wiek kobiety, ogólny stan zdrowia, warunki leczenia, obecność powikłań w okresie pooperacyjnym.

Opracowanie zestawu środków zapobiegawczych powinno uwzględniać:

  • objętość interwencji chirurgicznej;
  • obecność poprzednich luk i innych chorób ginekologicznych;
  • stan hormonalnego tła;
  • warunki przebiegu okresu powrotu do zdrowia.

Zalecamy także przestrzeganie niektórych powszechnych środków zapobiegawczych wykazanych w chorobach ginekologicznych:

  • terminowe leczenie wszelkiego rodzaju infekcji i stanów zapalnych;
  • regularne badanie u ginekologa;
  • przyjmowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych między ciążami;
  • ultradźwięki przynajmniej raz w roku;
  • unikać hipotermii, ciężkiej pracy fizycznej, podnoszenia ciężarów;
  • czuwać nad jedzeniem, walczyć z nadwagą;
  • prowadzić aktywny zdrowy tryb życia.

Apopleksja jajnika jest poważną chorobą nie tylko jednego narządu, ale całego układu rozrodczego. Jego rozpoznanie i leczenie powinno być prowadzone wyłącznie w szpitalu pod nadzorem doświadczonych lekarzy. Przestrzeganie wszystkich zasad leczenia pozwoli zachować zdolność kobiety do porodu i wykluczyć możliwość nawrotu choroby.