Przegląd leków stosowanych w leczeniu niewydolności serca

Z tego artykułu dowiesz się: ogólny schemat leczenia niewydolności serca z lekami, jaki jest efekt leków, nazwy skutecznych pigułek i zastrzyków, praktyczne zalecenia dotyczące ich stosowania.

Główną zasadą, na której opiera się leczenie niewydolności serca, jest to, że nie jest ona odrębną chorobą. Zespół ten odnosi się do niezdolności serca do pompowania krwi przez naczynia (niezdolność do pełnienia jej funkcji). To komplikuje wszystkie ciężkie choroby serca.

Konserwatywne leki (leki, pigułki, zastrzyki) to jedyny skuteczny sposób pomocy pacjentowi. Leczyć niewydolność serca bez leków jest niemożliwe. Ale niepiśmienny odbiór również nie działa!

Wyniki leczenia niewydolności serca za pomocą leków zależą od kilku czynników:

  • Nasilenie objawów tej choroby (stopień niewydolności serca) - niż są one bardziej widoczne, tym trudniej jest odzyskać (przy 1-2 stopniu możliwym, 3-4 - może złagodzić objawy i poprawić stan pacjenta, ale pełne odzyskanie nie jest możliwe).
  • Od przestrzegania wszystkich zaleceń dotyczących leczenia (ciągłe lub systematyczne przyjmowanie leków) - jeśli je lekceważysz, nawet łagodna niewydolność serca nieuchronnie stanie się cięższa.
  • Od podstawowej choroby serca - jeśli nie jest leczona, lub trudno ją wyleczyć - nie można pozbyć się niewydolności serca.

Skład programu leczniczego, wybór leków i ich dawkowanie jest obsługiwane przez kardiologa lub terapeutę.

Ogólny schemat leczenia niewydolności serca za pomocą leków

Przywrócenie upośledzenia funkcji serca następuje poprzez wpływ na główne mechanizmy inicjacji choroby i eliminacji objawów. Kierunki leczenia i odpowiednie grupy leków zostały opisane w tabeli.

Zalecenia dotyczące przyjmowania tabletek z niewydolnością serca

Niewydolność serca jest chorobą występującą w wyniku nieprawidłowego działania mięśnia sercowego. W tym artykule porozmawiamy o leczeniu niewydolności serca za pomocą tabletek. Należy wziąć pod uwagę, że różne rodzaje niedoboru mięśnia sercowego są traktowane inaczej, a zatem powinny być w stanie odróżnić.

Wielu naszych czytelników do leczenia CHORÓB SERCA aktywnie korzysta z powszechnie znanej metody opartej na naturalnych składnikach, odkrytej przez Elenę Malysheva. Radzimy, aby to przeczytać.

W trakcie czytania tego artykułu czytelnik zapozna się z opisem każdego rodzaju niewydolności serca. Również zrozumiemy przyczyny pojawienia się choroby, symptomatologię i leczenie tabletkami.

Wszystkie pytania, które pojawiły się podczas lektury artykułu, mogą zostać zadane przez specjalistów za pomocą formularza online.

Bezpłatne konsultacje odbywają się przez całą dobę.

Informacje o chorobie: przyczyny, etapy

Taka choroba, jako niedobór mięśnia sercowego, jest spowodowana nieprawidłowościami w pracy mięśnia sercowego. W przypadku niewydolności serca mięsień sercowy przestaje prawidłowo funkcjonować jako pompa. Prowadzi to do stagnacji krwi, do braku tlenu i składników odżywczych w organizmie. Choroba ta najczęściej występuje u osób starszych.

Przyczyny pojawienia się choroby leżą u podstaw jednej z chorób wymienionych poniżej:

Etapy niewydolności serca:

Wielu naszych czytelników do leczenia CHORÓB SERCA aktywnie korzysta z powszechnie znanej metody opartej na naturalnych składnikach, odkrytej przez Elenę Malysheva. Radzimy, aby to przeczytać.

  • Ostra postać niewydolności serca rozwija się nie etapami, ale stanowi atak, podczas którego wszystkie objawy manifestują się w najcięższej postaci.
  • Rozwój przewlekłej postaci niewydolności serca występuje w różnym tempie. Szybkość zależy od przyczyny początku choroby, od tego, jak bardzo zaburzone jest mięśnie serca.

Rozwój przewlekłej postaci niedoboru mięśnia sercowego dzieli się na trzy etapy.

W początkowej fazie choroby objawy są słabo wyrażone. Ale już na tym etapie nasilenie mięśnia sercowego jest zauważalnie zużyte, podczas ćwiczeń palpitacja staje się nadmiernie częsta, pojawia się duszność.

W kolejnym etapie choroby objawy są bardziej wyraźne niż na poprzednim etapie. Naruszenia pracy mięśnia sercowego są zauważalne nie tylko podczas aktywności fizycznej, ale także w spoczynku. Występuje gwałtowny spadek zdolności do pracy.

W końcowym stadium choroby rozwojowej objawy są stale obecne. Są nieodwracalne naruszenia w pracy całego organizmu. Zauważalnie wyczerpanie całego organizmu.

Klasyfikacja choroby

Istnieją dwie klasyfikacje choroby, takie jak brak mięśnia sercowego.

Klasyfikacja nr 1

Klasyfikacja ta opiera się na podziale niedoboru mięśnia sercowego na ostrą i przewlekłą.

  • Ostra forma niedoboru układu sercowo-naczyniowego. Ten rodzaj choroby jest atakiem. W momencie ataku wszystkie objawy pojawiają się w najcięższej postaci. Warto zauważyć, że z powodu ataku ostrej postaci niewydolności serca, bardzo często dochodzi do zgonów osób starszych.
  • Przewlekła postać niewydolności serca. Ten rodzaj choroby rozwija się przez lata, z upływem czasu objawy przyjmują coraz bardziej surowe formy.

Numer klasyfikacji 2

Klasyfikacja ta opiera się na podziale niedoboru mięśnia sercowego na prawostronną i lewokomorową.

  • Niewydolność lewej komory serca mięśnia sercowego. Ten rodzaj choroby może występować w postaciach astmy i obrzęku płuc.
  • Niewydolność prawej komory serca.

W oparciu o ten podział choroby na podgatunek, lekarz może opracować prawidłową taktykę leczenia. Jednak możliwe jest określenie rodzaju dolegliwości po rozpoznaniu.

Leki

Studiując uważnie metody Eleny Malyshevy w leczeniu tachykardii, arytmii, niewydolności serca, ospy wietrznej i ogólnego wyzdrowienia organizmu - postanowiliśmy zwrócić na to uwagę.

Warto zwrócić uwagę na fakt, że leki, które zostaną wymienione poniżej szereg przeciwwskazań, dlatego przed podjęciem tego lub innych tabletek należy skonsultować się z lekarzem. Samodzielne podawanie leków może prowadzić do szkodliwych skutków, ponieważ dawkę i przebieg leku oblicza się indywidualnie na podstawie diagnozy i fizjologicznych cech organizmu.

Leki na niewydolność serca nie są uniwersalne.

Wybierając tabletkę do leczenia niewydolności serca, należy wziąć pod uwagę rodzaj choroby zarówno u osób starszych, jak i w wieku produkcyjnym.

W razie ataku ostrego niedoboru mięśnia sercowego, w tym starszych, tabletki nitrogliceryny lub nitrosorbita należy tylko jeżeli ciśnienie wynosi powyżej 90 mm Hg. Powtórzyć pigułkę nie powinno być więcej niż 3 razy. Przedział czasu między zażywaniem tabletek: 7 minut.

Przygotowania

Leki stosowane w leczeniu chorób przewlekłych:

  1. Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę. Leki wpływające na pracę układu renina-angiotensyna aldosteron.K te obejmują kaptopryl, lizynopryl, chinapryl, enalapryl, ramipryl, peryndopryl, fozynopryl. Inhibitory enzymu, zwane przekształcaniem angiotensyny, spowalniają postęp choroby.
  2. Blokery receptorów b-adrenergicznych. Należą do nich: niekardioaktywny karwediol, kardioselektywny bisoprolol, kardioselektywny metoprolol. Funkcja: b - blokery receptorów adrenergicznych zmniejszają ryzyko zgonu z powodu niewydolności serca. Blokery receptorów b-adrenergicznych blokują przenoszenie impulsów postsanglionowo-adrenergicznych do narządów i tkanek organizmu.
  3. Preparaty moczopędne. Należą do nich: hypotiazyd, furosemid, zapalenie ujścia, bumetanid. Funkcja: diuretyki mają lepsze objawy kliniczne.
  4. Glikozydy nasercowe są preparatami, które mogą być zarówno pochodzenia roślinnego, jak i syntetycznego. Należą do nich: digoksyna. Funkcja: glikozydy nasercowe zmniejszają potrzebę hospitalizacji z powodu zaostrzenia choroby.
  5. Antagoniści aldosteronu to leki blokujące receptory aldosteronu. Antagoniści aldosteronu hamują odstawienie z organizmu potasu. Funkcja: antagoniści aldosteronu są wykorzystywani do uzyskania kompensacji choroby.

Leki w postaci choroby lewej komory:

  1. Jeśli wystąpi niewydolność lewej komory w postaci astmy serca, należy podjąć następujące leki: nitroglicerynę - pomaga zmniejszyć stres mięśniowy; Roztwór glukozy służy do normalizacji ciśnienia krwi.
  2. Jeśli wystąpi niewydolność lewej komory w postaci obrzęku płuc, należy zastosować diuretyk: furosemid. Diuretyki na obrzęk płuc są stosowane w celu zmniejszenia ciśnienia w tętnicach.

Gdy forma prawej komory choroby powinna przyjmować takie same leki, jak w przewlekłej postaci niewydolności serca. Te obejmują kaptopryl, lizynopryl, chinapryl, ramipryl, peryndopryl, fozynopryl, enalapryl, nie-kardioselektyw- karwedilol, bisoprolol kardioselektywnych, kardioselektyw- metoprolol, hypotiazyd, furosemid, ureate, bumetanid, digoksyna.

Objawowe zdjęcie

Podczas ataku ostrej niewydolności serca objawy manifestują się jednocześnie. Leczenie w tym przypadku przeprowadza zespół intensywnej terapii lekarzy.

Przewlekła postać choroby na początkowym etapie może być bezobjawowa lub łagodna. Jednak wraz z rozwojem choroby objawy są coraz trudniejsze do zignorowania.

Objawy niewydolności serca:

  • Obrzęk kończyn. W początkowych stadiach niewydolności serca kończyny dolne puchną. W początkowej fazie rozwoju brak obrzęku serca pojawia się w nocy i idzie do rana. Ale wraz z rozwojem choroby mięśnia sercowego obrzęk staje się trwały.
  • Skrócenie oddechu. W przypadku duszności zwiększa się częstość oddechów. Na początkowych etapach rozwoju choroby serca duszność pojawia się tylko przy wysiłku fizycznym. Wtedy zaczyna się pojawiać zadyszka i gdy dana osoba nie wykonuje żadnych działań. Na ostatnim etapie rozwoju choroby duszność nie ustępuje nawet w spoczynku. Duszność może wystąpić u osób w podeszłym wieku.
  • Kaszel nie jest trwały, ale występuje okresowo w postaci napadów, nawet u osób starszych.
  • Naruszenie częstości akcji serca. Brak serca powoduje wzrost częstości akcji serca po wysiłku we wczesnych stadiach niewydolności serca. W kolejnych stadiach niewydolności serca defekt rytmu staje się stały.
  • Sinica, tj. bladość skóry.

W leczeniu obrzęku kończyn dolnych można przyjmować leki moczopędne nawet u osób starszych. Diuretyki na obrzęki kończyn są stosowane w celu obniżenia ciśnienia krwi. Tabletki z działaniem moczopędnym usuwają nagromadzony płyn z organizmu.

Leczenie duszności

W leczeniu duszności należy przyjmować takie leki, które mają właściwości moczopędne. Tabletki o właściwościach moczopędnych uwalniają organizm z nadmiernie gromadzonego płynu. Oprócz leków o właściwościach moczopędnych należy stosować tabletki, które powodują zmniejszenie niedoboru tlenu w leczeniu duszności, ponieważ brak tlenu jest jedną z przyczyn duszności. Pomóż znormalizować dostarczanie tlenu do organizmu, w tym osobom starszym, beta-blokerom.

Leczenie kaszlu i tachykardii serca

W leczeniu kaszlu, w tym osób w podeszłym wieku, należy przyjmować następujące leki:

  • Diuretyki, ponieważ tabletki o działaniu moczopędnym sprzyjają usuwaniu nadmiaru płynu z organizmu i zmniejszają obciążenie układu krążenia. Do leków moczopędnych należą: veroshpiron, indapamid.
  • preparaty do rozszerzenia naczyń krwionośnych. Leki do rozszerzenia naczyń obejmują: atakand, losartan.

Leki te mają wiele przeciwwskazań, dlatego zalecamy skonsultowanie się z lekarzem. W przeciwnym razie istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych i powikłań choroby.

W leczeniu zwiększonego rytmu serca, w tym osób starszych, lekarze zalecają przyjmowanie takich leków, jak amiodaron, kardiodaron, sotalex, amlodypina, lercamen. Leki te mają działanie naprawcze na rytm serca, nawet u osób w podeszłym wieku.

Zaawansowane

Leczenie niewydolności serca obejmuje nie tylko przyjmowanie leków. Podczas leczenia niedoboru mięśnia sercowego należy przestrzegać kilku zasad, z których niektóre zostaną wymienione poniżej:

  • Zasada numer 1: Podczas zabiegu konieczne jest codzienne wykonywanie ćwiczeń fizycznych. Ćwiczenia nie powinny prowadzić do nadmiernego stresu na mięśniu sercowym, powinny być umiarkowane.
  • Zasada numer 2: Podczas leczenia konieczne jest przestrzeganie diety. Jedzenie powinno być zbilansowane, należy starać się nie spożywać soli.
  • Zasada numer 3: Podczas procesu leczenia powinieneś unikać stresujących sytuacji, ponieważ mogą one zaostrzyć chorobę. Warto wziąć pod uwagę, że w stresujących sytuacjach występuje silny stres mięśniowy.

Przestrzeganie tych zasad w połączeniu z przyjmowaniem leków przepisanych przez lekarza pomoże przywrócić prawidłową funkcję mięśnia sercowego.

  • Czy często odczuwasz nieprzyjemne odczucia w okolicy serca (bolesność lub bolesność uciskająca, pieczenie)?
  • Nagle możesz czuć się osłabiony i zmęczony.
  • Ciągle wzrasta ciśnienie.
  • O duszności po najmniejszym wysiłku fizycznym i nie ma nic do powiedzenia...
  • Od dawna bierzesz kilka leków, odchudzasz się i oglądasz ciężar.

Ale sądząc po tym, że czytasz te słowa - zwycięstwo nie jest po twojej stronie. Dlatego zalecamy zapoznanie się z nową techniką Olgi Markovich, która znalazła skuteczne narzędzie do leczenia chorób serca, miażdżycy, nadciśnienia tętniczego i oczyszczania naczyń krwionośnych. Czytaj więcej >>>

Niewydolność serca: objawy, leczenie, tabletki

✓ Artykuł sprawdzony przez lekarza

Niewydolność serca - może być zdefiniowana jako naruszenie struktury i funkcji mięśnia sercowego, prowadzące do niezdolności do przenoszenia tlenu w ilości niezbędnej do metabolizmu tkankowego.

Niewydolność serca: objawy, leczenie, tabletki

Objawy

Niewydolność serca jest zespołem patofizjologicznym, który przejawia się w różnych objawach. Będą się różnić w zależności od tego, który wydział serca jest dotknięty. Przydziel:

  1. Niewydolności lewej komory - stan, spowodowany przez niezdolność lewej komory do aorty przesuwać całą krew płynie do niego z żył płucnych, a charakteryzuje się zastój krwi w krążeniu płucnym.
  2. Niewydolność prawej komory to stan spowodowany spadkiem kurczliwości prawej komory, charakteryzujący się stagnacją w dużym okręgu krążenia.

Typowe objawy to:

  • duszność;
  • ortopedia;
  • zmniejszona tolerancja na obciążenie;
  • nocny kaszel;
  • świszczący oddech;
  • przyrost masy ciała (> 2 kg na tydzień) lub utrata masy ciała (z ciężką niewydolnością serca);
  • utrata apetytu;
  • zamęt myślenia (zwłaszcza w starszym wieku);
  • depresja;
  • silne kołatanie serca;
  • omdlenie;
  • obrzęk na nogach.

Objawy niewydolności serca

Osoba z trudem wytrzymuje aktywność fizyczną. W późniejszych stadiach może doświadczać podobnych objawów nawet w spoczynku. W wyniku złego krążenia krwi wszystkie narządy i układy ciała będą cierpieć.

Przyczyny

Przyczyny pojawienia się niewydolności serca mogą być bardzo liczne. Jednak najczęściej ten zespół jest spowodowany już istniejącymi chorobami serca, które zaczęły się rozwijać. Należą do nich:

  • Nadciśnienie tętnicze
  • CHD
  • Przełożony zawał mięśnia sercowego lub OZW
  • Cukrzyca
  • Choroby serca
  • Przełożone zapalenie mięśnia sercowego
  • Kardiomiopatie
  • Toksyczne zmiany miokardialne o różnych etiologiach, w tym genetyczne jatrogenne
    (chemioterapia, uszkodzenie popromienne mięśnia sercowego i inne)
  • Anemia
  • POChP
  • Przewlekłe i napadowe migotanie przedsionków
  • Przełożony ostry incydent mózgowo-naczyniowy

Główne przyczyny niewydolności serca

To tylko główne powody, ale inne czynniki często powodują chorobę:

  • zwiększona masa ciała;
  • obciążona dziedziczność;
  • nadużywanie alkoholu i papierosów.

Wtórne przyczyny niewydolności serca

Klasyfikacja

Niewydolność serca można sklasyfikować według kilku parametrów.

  1. Zgodnie z formularzem. Ostra, ostra, a także przewlekła postać choroby. Chroniczna postać rozwija się z czasem. Czasami zajmuje to miesiące, a nawet lata. Ostra postać jest opisana przez szybkie tworzenie w minutach lub godzinach i stanowi szybki proces rozwoju choroby.
  2. Według lokalizacji. W miejscu urazu całkowita, lewa komora, a także prawostronna komora są podzielone.
  3. Przez frakcję wyrzutową LV:
    • CHF z niskim PV (mniej niż 40%) (SNrFB)
    • CHF z pośrednią PV (40% do 49%) (SNPF)
    • CHF z zachowanym PV (50% lub więcej) (SNPCV)
  4. Według etapów CHF:
    • I etap. Początkowy etap choroby (porażka) serca. Hemodynamika
    nie zepsuty. Ukryta niewydolność serca. Bezobjawowy
    Dysfunkcja LV;
    • Etap IIA. Klinicznie wyrażony etap choroby (porażki) serca.
    Zaburzenia hemodynamiki w jednym z kręgów krążenia, wyrażone
    umiarkowanie. Adaptacyjna przebudowa serca i naczyń krwionośnych;
    • Etap IIB. Ciężkie stadium choroby serca. Wyrażone
    zmiany w hemodynamice w obu kręgach krążenia. Disadaptive
    przebudowa serca i naczyń krwionośnych;
    • III etap. Ostatni etap uszkodzenia serca. Wyrażone zmiany
    hemodynamiki i ciężkich (nieodwracalnych) zmian strukturalnych w organi-
    cele (serce, płuca, naczynia krwionośne, mózg, nerki). Finał
    etap przebudowy organów.

Klasyfikacja przewlekłej niewydolności serca

Zgodnie z klasą funkcjonalną CHF dzieli się na 4 klasy;

Co zrobić, jeśli niewydolność serca

Co zrobić, jeśli niewydolność serca

Co robić w przypadku ostrej niewydolności serca? Istotą ostrej niewydolności serca, jak wiadomo, jest to, że serce nie radzi sobie z jej obowiązkami i nie dostarcza prawidłowo narządów i tkanek odpowiednią ilością krwi, a więc i tlenu.

Główne przyczyny niewydolności serca, zawału mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca (w szczególności migotania przedsionków z zaznaczonym tachykardia) ciąży nefropatii, ostre zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie mięśnia sercowego, zatrucie alkoholem.

Atak (aż do rozwoju obrzęku płuc) rozpoczyna się nagle, częściej w nocy. Pacjent zauważa wyraźny niedobór powietrza, który przechodzi w duszność z częstością oddechową do 40-60 na 1 minutę. Pojawia się suchy kaszel. Pacjent jest zmuszony do zajęcia pozycji półsiedzącej. Suchy kaszel wkrótce zmienia się na mokry z uwolnieniem różowej spienionej plwociny. Spada ciśnienie krwi.

W płucach z oddali słychać bulgoczący oddech i słychać obfity mokry świszczący oddech. Dźwięki serca są głuche (z powodu gromadzenia się płynu w płucach). Jeśli nie zapewnisz pilnej pomocy, pacjent może umrzeć z powodu ciężkiego obrzęku płuc.

Intensywne leczenie zastoinowej niewydolności serca jest uzyskując półsiedzącą pozycji pacjenta, dostarczając tlen do wprowadzenia leków (morfina, promedol - znieczulenia i zmniejszenie stanu porażenia). Dożylnie należy wprowadzić od 2 do 4 ml 0,20% roztworu droperidolu. Należy podać nitroglicerynę. Wprowadź dożylnie 0,5 ml 0,05% roztworu strophanthin. W celu uzyskania moczopędne (Lasix do 100 mg dożylnie). I, oczywiście, jednocześnie wezwać lekarza.

"Co zrobić, jeśli niewydolność serca" i inne artykuły z sekcji Medical Directory

Co wziąć z niewydolnością serca?

W tym artykule rozważymy, co jest konieczne, aby zająć się niewydolnością serca u osób dorosłych.

Podstawy leczenia

Leczenie niewydolności serca w pierwszej kolejności powinny być ukierunkowane na poprawę krążenia krwi w mięśniach serca, tętnice wieńcowe, walka z obrzękiem, wspieranie normalne zdrowie serca, a także zapobieganie skrzepliny (zakrzepy) w sercowo - naczyniowego.

W tym celu, lekarz w zależności od stopnia nasilenia choroby podstawowej, przypisuje odbioru glikozydy nasercowe, leki moczopędne, inhibitory ACE, b - blokery, jak również jako środki przeciwzakrzepowe. Leki te są obowiązkowe kompleksowe leczenie niewydolności serca, których odbiór pacjent musi wykonywać codziennie w leczeniu niewydolności serca (w szczególności przewlekła formie) powinna być stała i przerwania nie jest zalecane (pod nadzorem lekarza).

Produkty lecznicze

Glikozydy nasercowe (korglikon, strofantyna, digoksyna, werapamil) są niezbędnymi lekami w leczeniu ostrej niewydolności serca.

Ich główny efekt terapeutyczny ma na celu poprawę pracy i metabolizmu w sercu. Preparaty z tej grupy należy przyjmować 1 t. 1 - 2 razy dziennie po posiłkach. Przebieg leczenia i dawkę leku przepisuje lekarz kardiolog prowadzący.

Diuretyki (furosemid, veroshpiron, bumetanide) są potrzebne, aby złagodzić obrzęki kończyn górnych i dolnych.

Leki te są podstawą planowanego leczenia niewydolności serca. Weź je powinno być 1 t. Razem z 1 - 2 tonami asparcumy (przywraca potas i wapń w organizmie) 1 raz dziennie po posiłku. Główny sposób leczenia jest zalecany przez kardiologa, głównie w ciągu 1-2 miesięcy w zależności od przebiegu choroby.

Inhibitory ACE (enalopril, captopril) z równoległym podawaniem B-adrenoblockerów należy podjąć w celu poprawy zaopatrzenia w tlen i normalizacji metabolizmu w sercu. Dzięki przyjmowaniu tych leków następuje wyraźna poprawa działania układu sercowo-naczyniowego. Przebieg leczenia wyznacza lekarz kardiolog prowadzący, w zależności od stopnia zaawansowania choroby. Ogólnie jest to 1 - 2 miesiące z przerwami 1 - 2 tygodnie. Pod koniec tego czasu przebieg leczenia można ponownie obudzić.

Środki przeciwzakrzepowe (aspiryna, kardiomagnet, aspecard) są przepisane, aby zapobiec rozwojowi skrzeplin. Zaleca się przyjmowanie ich przez długi czas w przypadku, gdy choroba niedokrwienna serca jest główną przyczyną niewydolności serca.

Cardiomagnet, podobnie jak aspiryna, odnosi się do leków stosowanych do ponownego ogrzewania krwi. Weź to, czego potrzebujesz 1 t. 1 raz dziennie po posiłkach w nocy przez 1 do 2 miesięcy. z przerwami od 1 do 2 tygodni.

В - adrenoblockery w złożonym leczeniu niewydolności serca stosuje się normalizację częstości akcji serca, a także poprawę oddychania, czyli zwalczanie duszności.

Główne leki z tej grupy to bisoprolol, atenolol, atherokardard, propanolol, które należy przyjmować w 1 t. 1 - 2 p. dziennie przez 3 do 4 tygodni, musisz koniecznie zrobić przerwę co najmniej około 1 miesiąca. Przebieg leczenia jest wyznaczany przez lekarza prowadzącego-kardiologa w zależności od przebiegu choroby.

Preparaty z grupy statyn mają wyraźny efekt obniżania poziomu cholesterolu. Do tej grupy należą prawastatyna, atorwastatyna, symwastatyna, które należy przyjmować 1 t. 2 - 3 razy dziennie przez około 1 - 2 miesiące.

Ostrzeżenie: przyjmowanie leków na leczenie niewydolności serca musi być koniecznie skoordynowane z lekarzem prowadzącym - kardiologiem, aby nie wywoływać rozwoju komplikacji niezwiązanych z samozadowoleniem.

Środki ludowe

  • poprawiają pracę układu sercowo-naczyniowego poprzez żucie skórki cytryny lub pomarańczy, która zawiera bardzo dużą liczbę różnych mikroelementów niezbędnych do normalizacji czynności serca;
  • regularne stosowanie orzechów, przyczynia się do normalizacji serca i układu nerwowego;
  • jabłka i gruszki obniżają częstość akcji serca, bardzo przydatne w arytmii lub częstoskurczu serca;
  • Odwar z fasoli pomoże usunąć atak niewydolności serca, do którego przygotowania należy wziąć 20-25 gramów strąków fasoli i wlać 200 ml. gotującą się wodę, pozostawić na ok. 1 h. Powstały bulion należy wypić 40-50 ml. 2 - 3 razy dziennie po posiłku około 1 - 2 tygodni;
  • z ostrym bólem w sercu, musisz wziąć korzeń waleriany i wlać 1 litr. wrzącej wody, nalegać na 2 - 3 godziny. Bulion ten należy pobrać w 30-40 ml. przed posiłkami 7 - 10 dni;
  • przydatne dla serca są ziemniaki, kapusta, marchew, zawierające dużą ilość potasu i magnezu, niezbędne do poprawy jego działania;
  • maliny i porzeczki mają wyraźny obniżający się poziom ciśnienia tętniczego;
  • zaleca się zwiększenie dziennego spożycia cieczy do 1,5 - 2 litrów. dzień, aby poprawić wygląd z ciała różnych żużli i toksyn, które zatykają ściany naczyń krwionośnych.

Zapobieganie

  • normalizacja żywienia (konieczne jest wyłączenie użycia soli, cukru, żywności zawierającej duże ilości cholesterolu);
  • odrzucenie złych nawyków (alkoholizm, palenie);
  • wykonywać fizykoterapię i sport, znacznie zmniejszyć ryzyko wystąpienia chorób układu sercowo-naczyniowego;
  • redukcja zaburzeń psychoemocjonalnych ciała;
  • zaleca się poddanie się pełnemu badaniu lekarskim co najmniej raz lub dwa razy w roku.

Pamiętaj: regularne badanie lekarskie pomoże wykryć chorobę we wczesnym stadium rozwoju i rozpocząć leczenie na czas, aby nie powodować dalszego nasilenia choroby.

W tym artykule dowiedzieliśmy się, co należy zrobić w przypadku niewydolności serca.

Niewydolność serca objawia się takimi objawami:

· duszność. po prostu - po wysiłku fizycznym, w zastraszonej formie - nawet podczas rozmowy;

· zawroty głowy ;

· szybki puls i wysokie ciśnienie krwi ;

· szybki oddech i kaszel ;

· obrzęk żył szyjnych ;

· Ciemnienie w oczach i omdlenia ;

· bladość skóry ;

· obrzęk i ból w nogach ;

· naruszenie równowagi wody i soli w ciele.

Kiedy te objawy są obserwowane przez krótki czas, to znaczy, atak trwa kilka minut i może zostać powtórzony dzień później, mówią eksperci ostra niewydolność serca. Jeśli przy pierwszych oznakach tej patologii pacjent nie szuka pomocy u lekarza leczącego, w wyniku obrzęku dochodzi do stopniowego wzrostu wątroby: wodobrzusze - gromadzenie się wolnego płynu w jamie brzusznej i hepatomegalia - przepełnienie żylnej sieci wątroby płynną częścią krwi.

Ponadto, z czasem, osoba cierpiąca na niewydolność serca, szybko staje się zmęczona i traci zdolność do pracy. Zgłoszono zgłoszone przypadki przewlekła niewydolność serca.

Jeśli najważniejszą rzeczą dla pacjenta jest skorzystanie z usług wykwalifikowanego specjalisty w zakresie pierwszych objawów, co gwarantuje szybkie i skuteczne leczenie, wówczas dla lekarza typ niewydolności serca jest ważnym czynnikiem w przepisywaniu terapii. Tak więc, w zależności od tego, która komora serca była bardziej dotknięta chorobą, specjaliści odróżniają niewydolność serca w prawej i lewej komorze. W przypadku niewydolności serca prawej komory dochodzi do nadmiaru objętości płynu w naczyniach o dużym krążeniu krwi, co powoduje obrzęk. A z lewej komory serca płyn gromadzi się w krążeniu płucnym, więc ilość tlenu wchodzącego do krwi zmniejsza się.

W każdym przypadku, w obecności wyżej wymienionych upośledzeń, konieczne jest natychmiastowe zbadanie i leczenie niewydolności serca.

Niewydolność serca: diagnoza i leczenie

Podstawową diagnozą każdej choroby jest badanie przez lekarza prowadzącego, który następnie, jeśli to konieczne, w zależności od dolegliwości i stanu pacjenta, zaleca badania i badanie sprzętu. W przypadku podejrzenia niewydolności serca ważne jest, aby przejść elektrokardiografia (EKG). które pomogą zidentyfikować arytmię i niedobór dopływu krwi, a także testy obciążeniowe (veloergometria, bieżnia - bieżnia), które określają rezerwowe możliwości funkcji pompowania serca.

Ponadto, główną i dostępną dla wszystkich metod badań serca jest echokardiografia. które, jak radiokomunikacja radioizotopowa pokazuje możliwości komór serca. I na stagnacji krwi i odpowiednio wzrost wielkości jam serca (diagnostyka - kardiomegalia) będzie wskazywać Badanie rentgenowskie narządów klatki piersiowej. Do tej pory, tomografii emisyjnej (PET), jest rzadko stosowane ze względu na wysokie koszty:. „Znaczniki” Metoda ta polega na określaniu dokładnego obszar żywotnego mięśnia sercowego u pacjentów z niewydolnością serca, za pomocą radioaktywnego

Jeśli mówimy o kolejnym etapie - leczeniu, po pierwsze, ważne jest, aby pamiętać, że w przypadku ataku ostrej niewydolności serca pacjent jest natychmiast hospitalizowany i dopiero po ustabilizowaniu się stanu pacjenta, przeprowadza on dogłębne badanie.

Na podstawie uzyskanych wyników, biorąc pod uwagę patologię pacjenta, lekarz prowadzący przepisuje zestaw leków:

· glikozydy nasercowe (np. digoksyna) - zwiększyć kurczliwość mięśnia sercowego i wytrzymałość w wysiłku fizycznym;

· środki rozszerzające naczynia (kaptopryl, enalapryl, lizynopryl, itp.) - rozszerzają naczynia, co prowadzi do zmniejszenia ciśnienia w komorach serca i wzrostu pojemności minutowej serca; mieć działanie moczopędne, aby zapobiec stagnacji płynów i obrzękom;

· diuretyki (furosemid, kwas etakrynowy) - szybko oczyścić organizm z nadmiaru płynu;

· β- (beta) -adrenoceptory blokujące (karwedilol) - zmniejszyć częstość akcji serca;

· antykoagulanty (warfaryna itp.) - zapobiegają powstawaniu skrzeplin.

Ponadto niezwykle ważne jest, aby pacjenci cierpiący na niewydolność serca przestrzegali prawidłowego reżimu dnia:

· pokój - brak podniecenia i fizycznego przeciążenia;

· spać. z niewydolnością serca i obrzękiem wskazane jest spanie z podniesioną głową i kończynami (poduszki na obu końcach łóżka);

· aktywność fizyczna - Umiarkowany, regularny i autoryzowany przez lekarza prowadzącego;

· wchodzi na świeże powietrze - zapobieganie otyłości i obrzękowi, co poprawia wymianę tlenu;

· codzienna kontrola ciśnienia krwi. konieczne jest posiadanie monitora ciśnienia krwi w domu; dla maksymalnej wygody zaleca się zakupienie automatycznego barometru na ramieniu. półautomatyczny lub mechaniczny tonometr;

· codzienna kontrola wagi - pokazuje obecność lub brak nadmiaru płynu w ciele; w tym celu w każdej chwili musi być dostępna osobista cyfrowa waga lub mechaniczne skale;

· zbilansowana dieta i dieta bez soli. ponieważ chlorek sodu opóźnia płyn w organizmie;

· odbiór fitopreparatów. "Juvenor" poprawia krążenie krwi, wzmacnia mięśnie serca; normalizuje ciśnienie krwi i tętno; Zapobiega to powstawaniu skrzepów krwi i tworzenie skrzeplin, a także „Gotu Kola” - „pamięć trawy”, który poprawia zdolności umysłowych, poprawia mikrokrążenie, zmniejsza poziom cukru we krwi, ma działanie uspokajające i działanie moczopędne.

W niektórych przypadkach przewlekła niewydolność serca wymaga operacji:

kardiomioplastyka (wycięcie płata z mięśnia łokciowego pleców pacjenta i otulenie serca w celu poprawy kurczliwości serca) lub implantacja (szycie w sercu pacjenta aparatu o krążeniu pomocniczym - sztuczna lewa komora). A

powyższe zalecenia stają się środkami zapobiegawczymi w okresie rehabilitacji.

Bez względu na formę leczenia - medyczną lub chirurgiczną - obserwacja niewydolności serca jest konieczna przez całe życie, aby "silnik ciała" działał sprawnie.

Metody leczenia niewydolności serca

Niewydolność serca jest towarzyszem różnych chorób układu sercowo-naczyniowego. Ta choroba rozwija się przez długi czas i nie można jej całkowicie wyleczyć. Jednak dobrze dobrany schemat leczenia może zredukować objawy niewydolności serca do minimum.

Intensywna terapia pacjentów z niewydolnością serca ma na celu:

  • eliminacja objawów choroby (osłabienie, duszność, obrzęk, tachykardia);
  • zapobieganie uszkodzeniom narządów;
  • ulga i przedłużenie życia.

Biorąc pod uwagę heterogeniczność składu pacjentów, z niewydolnością serca stosuje się indywidualny schemat leczenia, biorąc pod uwagę przyczyny i stany choroby, jej obraz kliniczny.

Leczenie etiologiczne

Pozytywny wynik leczenia niewydolności serca jest możliwy tylko przez wpływ na przyczynę, która jest mechanizmem wyzwalającym rozwój patologii. W zależności od tego, terapia HF może iść w następujących kierunkach:

  • przywrócenie ciśnienia krwi, jeżeli źródłem choroby jest nadciśnienie tętnicze;
  • normalizacja rytmu serca w bradyarytmii i tachyarytmii;
  • zakaz picia alkoholu;
  • utrata masy ciała w przypadku otyłości;
  • chirurgiczna korekta wrodzonych wad serca;
  • normalizacja tła hormonalnego w przypadku tyreotoksykozy lub obrzęku śluzowego;
  • przywrócenie normalnego poziomu erytrocytów i hemoglobiny w przypadku niedokrwistości;
  • lekarskie lub chirurgiczne leczenie zapalenia osierdzia;
  • przywrócenie drożności oskrzeli, środki przeciwzapalne, jeśli występują patologie płuc;
  • terapia przeciwdławicowa w chorobie niedokrwiennej serca.

Leczenie pierwotnej choroby może być skomplikowane z kilku powodów:

  • nieprzestrzeganie zaleceń lekarza prowadzącego (naruszenie kombinacji, dawkowanie i harmonogram przyjmowania leków, naruszenie indywidualnej diety i schematu aktywności fizycznej);
  • picie alkoholu;
  • choroby zakaźne;
  • ostry zawał mięśnia sercowego;
  • ciąża;
  • zablokowanie tętnicy płucnej przez skrzepy krwi;
  • Zaburzenia tarczycy;
  • przyjmowanie wielu leków, które są niezgodne z leczeniem źródła niewydolności serca.

W takim przypadku leczenie przeprowadza się w taki sposób, że objawy niewydolności serca zmniejszają się tak bardzo, jak to możliwe. Ponadto tworzone są wszystkie możliwe warunki, aby powrócić do leczenia choroby podstawowej.

Leki na niewydolność serca

Terapia leków na niewydolność serca powinna być długotrwała, połączona i oparta na dowodach. Leki stosowane w niewydolności serca powinny poprawić stan pacjenta, zmniejszyć częstość hospitalizacji i ryzyko zgonu.

Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE)

Te leki stosowane w leczeniu niewydolności serca są uważane za wiodące. Udowodniono ich zdolność do spowalniania przebiegu choroby i poprawy rokowania u praktycznie wszystkich pacjentów.

Działanie inhibitorów ACE ma na celu blokowanie białka angiotensyny II, która ma działanie zwężające naczynia. Stężenie we krwi bradykininy peptydowej rozszerza naczynia krwionośne. Ściany naczyń relaksują się. Prowadzi to do następujących efektów:

  • obniża ciśnienie krwi;
  • zmniejsza się ciśnienie w naczyniach włosowatych płuc;
  • odporność naczyń krwionośnych na spadek przepływu krwi (OPSS);
  • zmniejsza się przekrwienie krwi we krwi;
  • maleje objętość krążenia krwi;
  • Wytwarzanie hormonu aldosteronu, który opóźnia wodę i sól, zmniejsza się;
  • zwiększa się tolerancja mięśnia sercowego na obciążenie.

Inhibitory ACE są klasyfikowane według czasu ekspozycji. Tak więc, lek captopril odnosi się do krótkich inhibitorów ACE (5-6 godzin), enalaprilu - o średnim czasie trwania (12 godzin), lizynoprylu - długiego czasu ekspozycji (24 godziny).

Lista inhibitorów ACE na rynku jest znaczna. Są ich gotowe kombinacje z lekami moczopędnymi i antagonistami wapnia.

Skutki uboczne inhibitorów ACE: suchy kaszel, osłabienie, senność, nudności, zaburzenia czynności nerek. Ogólnie rzecz biorąc, leki są dobrze tolerowane. Skutki uboczne pojawiają się u mniej niż 10% pacjentów.

Inhibitory ACE są wskazane dla wszystkich pacjentów z HF. Najpierw przepisuj małe dawki leków, stopniowo doprowadzając je do maksimum tolerowanego. Po pierwszym przyjęciu pacjent obserwuje się przez kilka godzin.

Antagoniści (blokery) receptorów angiotensyny II

Jest to stosunkowo nowa grupa leków w leczeniu niewydolności serca. Efekt ich stosowania jest podobny do działania inhibitorów ACE, ale osiąga się to jedynie dzięki działaniu układu renina-angiotensyna-aldosteron bez hamowania działania hormonalnej bradykininy.

Blokery receptorów angiotensyny II (losartan, walsartan itp.) W leczeniu niewydolności serca stanowią alternatywę dla inhibitorów ACE i są przepisywane z powodu nietolerancji tego ostatniego.

Leki na niewydolność serca tej grupy są korzystnie odróżniane przez brak takich działań niepożądanych, jak kaszel i skurcz oskrzeli.

Diuretyki

Leki te są moczopędne. Diuretyki (hydrochlorotiazyd, furosemid, spironolakton i inne) są stosowane jako środek objawowy w etapach, kiedy poziom płynu w organizmie jest przekroczony. Działanie diuretyków zależy od stopnia ekspresji zespołu obrzęku. Leczenie rozpoczyna się od małych dawek i stopniowo doprowadza do średniego poziomu terapeutycznego.

Dzięki mechanizmowi działania diuretyki są podzielone na środki tiazydowe, pętlowe i oszczędzające potas. W razie potrzeby są łączone, co zwiększa całkowity efekt moczopędny.

Glikozydy nasercowe

Glikozydy nasercowe (digitoksyna, strophanthin) to leki ziołowe. W praktyce terapeutycznej stosuje się pochodne konwalii, naparstnicy, goricvety i strophanthus.

Glikozydy nasercowe stosowane w leczeniu przewlekłej niewydolności serca są podejmowane ze słabą kurczliwością mięśnia sercowego, arytmią, wysoką częstością akcji serca, dysfunkcją lewej komory. Preparaty poprawiają parametry hemodynamiczne, normalizują metabolizm mięśnia sercowego, eliminują tachykardię, duszność.

Beta-blokery

Beta-blokery (metoprolol, karwedilol i inne) blokują działanie adrenaliny, tym samym rozszerzając rytm serca i obniżając ciśnienie krwi.

Środki uspokajające

Środki uspokajające (korvalol, valocordin i inne) są środkami uspokajającymi, które mają korzystny wpływ na układ nerwowy. Corvalol przywraca i uspokaja rytm serca, łagodzi skurcze naczyń krwionośnych, zmniejsza pobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, eliminuje ból mostka. Ma działanie hipnotyczne.

Rozruszniki serca

Stymulatory serca są przepisywane pacjentom, jeśli leczenie lekami ma niewystarczająco pozytywny efekt. Urządzenia te, zwykle wprowadzane pod skórę klatki piersiowej, stymulują pracę serca za pomocą elektrycznych impulsów. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym, dzięki czemu pacjent może odpowiedzieć na pytania kardiochirurga podczas regulacji urządzenia.

Główne grupy rozruszników serca:

  • proste. Są przeznaczone dla pacjentów, których serce nie wytwarza prawidłowo impulsów elektrycznych;
  • dwukrotny (BVEKS). Ustanowiony dla pacjentów, którzy zsynchronizowali synchronizację lewej komory z innymi częściami serca;
  • implantowany kardiowerter-defibrylator (ICD). Wdrożone, jeśli występują arytmie o wysokim zagrożeniu życia, takie jak migotanie komór, częstoskurcz komorowy;
  • CPT-D. Urządzenie łączy funkcje BVEKS i ICD: jednocześnie przywraca synchronizację i rytm pracy serca pacjentom, którzy jej potrzebują.

Leczenie chirurgiczne

Wielu pacjentów wykazało interwencję chirurgiczną. Nowoczesne technologie w chirurgii kardiochirurgicznej pozwalają nam bezpiecznie i z dużą skutecznością działać. W CH wykonywane są następujące operacje:

  • przywrócenie funkcji serca zastawkowego. Jest to pokazane, gdy niewydolność serca jest spowodowana wadami serca;
  • aortocoronary manewrowanie. Jest wykonywany w przypadku, gdy źródłem CH jest choroba niedokrwienna. Operacja przywraca przepływ krwi do serca;
  • instalacja sztucznej komory. Jest to operacja polegająca na wprowadzeniu implantu do organizmu, który pomaga pompować krew;
  • Przeszczep serca jest złożoną operacją, która zastępuje chorego serce zdrowym dawcą.

Leczenie ostrej niewydolności serca

OCH charakteryzuje się wysokim tempem rozwoju patologii, zagrożeniem życia i wymaga pilnej intensywnej terapii.

Do rozpoznania ostrej choroby mają znaczenie następujące objawy: obrzęk żył szyi; silny ból pod żebrami; duszność, uduszenie; ataki kaszlu za pomocą piany; bladość; pocenie; marmurowy kolor skóry.

Kiedy pojawiają się te znaki, wykonywane są następujące czynności:

  • zwany zespołem lekarzy;
  • górna część ciała unosi się;
  • pacjent powinien być uspokojony;
  • zaopatrzenie w tlen, drzwi i okna są otwarte;
  • przyjmować 1-2 tabletki nitrogliceryny pod językiem co 10 minut, kontrolując ciśnienie krwi;
  • Wprowadzono furosemid, który powinien rozpocząć rozładowywanie mięśnia sercowego po 5 minutach;
  • gdy wyrażone pobudzenie psychoruchowe wprowadza narkotyczne środki przeciwbólowe (morfina), rozluźniające mięśnie oddechowe;
  • dożylnie wstrzykiwano nitroglicerynę pod kontrolą ciśnienia krwi i częstości akcji serca;
  • jeśli nie ma możliwości prowadzenia terapii lekami, opaski są umieszczane na biodrach.

Niefarmakologiczne leczenie niewydolności serca

Dzięki diagnozie "niewydolności serca" pacjent kontynuuje pracę, prowadzi życie rodzinne, relaksuje się. Jednak choroba zmienia styl życia. Aby uniknąć powikłań choroby i dobrego stanu zdrowia, należy przestrzegać zaleceń lekarskich, aby zapobiec chorobie, uczestniczyć w programach rehabilitacyjnych.

Dieta

Główne zalecenia dotyczące leczenia niewydolności serca poprzez zmianę diety są następujące:

  • zmniejszenie spożycia soli kuchennej. Im bardziej wyraźne są objawy choroby, tym bardziej rygorystyczne jest to wymaganie. Tak więc, jeśli pacjentom z FC II zaleca się spożywanie soli nie więcej niż 5 gramów dziennie, to IV FK - generalnie eliminuje sól podczas gotowania;
  • dokładne użycie substytutów zawierających potas. W połączeniu z inhibitorami ACE istnieje ryzyko hiperkaliemii;
  • zmniejszenie zużycia wody do 1,5 litra na dzień. Obejmuje to naczynia płynne. W ciężkim przebiegu CHF objętość ta nadal musi zostać zmniejszona;
  • całkowity zakaz picia alkoholu u pacjentów z kardiopatią alkoholową. Wszystkie pozostałe grupy pacjentów powinny maksymalnie ograniczyć jego konsumpcję;
  • kontrola masy ciała. Nadmiar masy ciała pogarsza rokowanie i wymaga przestrzegania diety. Aby zmierzyć wagę, konieczne jest uregulowanie dawki leków moczopędnych;
  • Preferowane powinny być warzywa i owoce, chude mięso, ryby, zboża, produkty mleczne. Potrawy bogate w potas są zalecane (kapusta, kasza gryczana, płatki owsiane, suszone morele, ziemniaki, banany, orzechy). Konieczne jest wykluczenie serów, tłuszczów zwierzęcych, tłustego mięsa, marynat, wędzonych mięs i marynat, fasoli, przypraw.

Aktywność fizyczna

Kultura fizyczna jako sposób leczenia niewydolności serca została uznana stosunkowo niedawno. Ćwiczenia fizyczne są zalecane, jeśli przewlekła niewydolność serca jest stabilna. Ćwiczenia mają pozytywny wpływ na funkcję skurczową serca, mięśni szkieletowych, układu oddechowego i naczyniowego.

Reżim obciążenia zależy od wyników testu 6-minutowego marszu. Pacjenci, którzy nie mogą chodzić 150 jardów bez powodowania dyskomfortu, duszność, kołatanie serca (III-IV FC) oraz pacjenci z oczywistą szkodą dla masy ciała w pierwszym etapie usuwany z ćwiczeniami. Otrzymują ćwiczenia oddechowe za pomocą specjalnych symulatorów (aparat Frołowa, Threshold i inne). Symulatory tworzą opór przy wdychaniu i wydychaniu, ćwicząc mięśnie oddechowe. Średnio po miesiącu korzystania z symulatorów oddechowych przebieg choroby ulega poprawie i powstaje tolerancja dla wysiłku fizycznego.

Podstawą treningu dla CHF jest ćwiczenie aerobowe. To jest chodzenie, pływanie skandynawskie pływanie. W zależności od tolerancji pacjenta na wady sercowo-naczyniowe ich czas trwania wynosi od 15 do 30 minut 3-5 razy w tygodniu. Podczas jednej sesji intensywność obciążenia nie zmienia się i wynosi 50-80% progowej częstości akcji serca. Jeśli taki system jest dobrze tolerowany, wówczas zwiększa się czas trwania i intensywność treningu. Obciążenia fizyczne nie powinny być nużące.

Niektóre badania dowodzą, że trening interwałowy o zmiennej intensywności w ramach jednej lekcji jest jeszcze bardziej skuteczny. Jeśli chodzi o trening siłowy, nie ustalono jeszcze, jakie są konsekwencje ich wpływu na CHF.

Palenie

Palenie jest kategorycznie przeciwwskazane u pacjentów z CHF. Ryzyko zawału mięśnia sercowego i nagłego zatrzymania krążenia wzrasta. Z powodu nikotyny naczynia zwężają się i rozwija się miażdżyca. Stabilne połączenie erytrocytów z tlenkiem węgla, które pojawia się podczas palenia, prowadzi do zmniejszenia liczby czerwonych krwinek zdolnych do transportu tlenu. Istnieje głód tlenu. To prowadzi do rozpadu wszystkich systemów i wpływa na pracę serca. Naruszona kurczliwość mięśnia sercowego, a skutki palenia mogą być nieodwracalne.

Podróżowanie

Niewydolność serca nie jest powodem do odmowy podróży, jeśli stan zdrowia jest wystarczająco dobry. Jednak nie warto odwiedzać regionów o gorącym i wilgotnym klimacie, wspinających się po górach. Lepiej jest, jeśli warunki klimatyczne są znane pacjentowi.

Podróże lotnicze mogą prowadzić do odwodnienia, obrzęku i prowokacji zakrzepicy. Dlatego konieczne jest wykluczenie wielu godzin lotów. W podróży nie możesz pozostać bez ruchu. Zaleca się okresowe wstawanie i łatwą rozgrzewkę.

Programy rehabilitacyjne

Na podstawie publicznych i prywatnych placówek medycznych powstają programy rehabilitacji osób z chorobami układu krążenia. Doświadczeni specjaliści przeprowadzają ankietę, wybierają indywidualny program treningowy, uczą gimnastyki oddechowej i zapewniają wsparcie psychologiczne. Pacjentom mówi się o sposobie życia z chorobami serca, uczą umiejętności samokontroli.

Opieka nad pacjentami

Opieka nad pacjentami z niewydolnością serca wymaga stałego monitorowania ich stanu, wszelkiej pomocy fizycznej, a także wsparcia psychologicznego.

  • Pacjenci z ciężkim CH są ciągle w łóżku. Ważne jest, aby był jak najbardziej komfortowy. Konieczne jest zapewnienie łóżka z zagłówkiem lub innym urządzeniem, aby możliwe było podniesienie górnej części pnia.
  • Aby uniknąć odleżyn, pacjent jest często odwracany i poddawany masażowi. Zapobiega to również tworzeniu się skrzepów krwi.
  • Konieczne jest monitorowanie powietrza w pomieszczeniu. Powinna być świeża, komfortowa temperatura, a nie sucha.
  • Stan skóry pacjentów z HF pogarsza się z powodu braku odżywiania i obrzęku. Jest wysuszony, mogą pojawić się płatki i pęknięcia. Aby uniknąć ropienia, pęknięcia są traktowane jodem. Skóra jest utrzymywana w czystości, dwa razy dziennie wycieranie wilgotną szmatką. Kąpiel w wannie obciąża serce, więc jest to możliwe tylko wtedy, gdy pacjent czuje się stabilnie.
  • Każdego ranka po pójściu do toalety przed śniadaniem pacjent musi zostać zważony. Jeśli stan pacjenta jest zły, ważenie odbywa się podczas siedzenia. Wyniki są rejestrowane w celu oceny dynamiki. W ten sposób kontroluje się masę ciała, a obrzęki są wykrywane na czas. Obrzęk jest również weryfikowany przez naciśnięcie palcem na podudzie. Możesz mówić o silnym opuchnięciu, jeśli odcisk palca nie trwa długo. Mierzy obwód brzucha: w okolicy brzucha może gromadzić się do kilku litrów wody, które będą naciskać na narządy wewnętrzne. Ukryty obrzęk zależy od równowagi wodnej: ilość wydalanego moczu jest związana z ilością zużytego płynu.
  • Kontrolowana jest regularność opróżniania jelita. W przypadku zaparć za zgodą lekarza, wykonuje się lewatywę lub stosuje się środki przeczyszczające.
  • Puls pacjenta jest mierzony i oceniany codziennie. W rytmie osądzania w przerwach między szokami: przy normalnej pulsacji powinny być równe. Policz liczbę impulsów na minutę. Zwykle liczba ta wynosi od 60 do 90. Aby mieć pojęcie o stabilności impulsu, ocenia się ją w dynamice. Wyznacza się wypełnianie impulsu: dobry puls wyraźnie odróżnia się w drżeniu, co oznacza, że ​​tętnica jest dobrze wypełniona krwią. Badanie tętna wykonuje się na tętnicy promieniowej i obu rękach. U zdrowej osoby jest taka sama po obu stronach.
  • Ciśnienie krwi mierzy się na obu rękach. Zabieg przeprowadzany jest w miłej atmosferze. Pacjent powinien oprzeć się na krześle i zrelaksować. Wartość progowa wynosi 140/90 mm Hg;
  • Jeśli pacjent ma duszności lub ataki uduszenia, należy natychmiast wezwać lekarza, dać pacjentowi pozycję siedzącą, zwolnić z ubrania i zapewnić przepływ świeżego powietrza. Jeśli nie ma przeciwwskazań, podać tabletkę nitrogliceryny.
  • Przy omdleniu pacjent otrzymuje pozycję poziomą, podczas gdy nogi powinny znajdować się nad głową, aby krew przepływała do głowy. Do nosa, musisz przynieść wacik nasączony amoniakiem i posypać wodą twarz.

Dbając o pacjenta z niewydolnością serca, ważne jest utrzymanie stabilnego stanu emocjonalnego. Aby to osiągnąć, należy zapewnić spokojne otoczenie, słuchać, wspierać, unikać nieprzyjemnych rozmów w obecności pacjenta.

Niewydolność serca pogarsza stan życia danej osoby i może prowadzić do śmierci. Choroba jest tak poważna, że ​​wymaga ciągłej terapii przez całe życie. Sukces leczenia zależy od tego, jak cierpliwy pacjent jest gotowy do udziału w tym procesie. Dlatego wizyta u lekarza i diagnozowanie choroby powinna stać się regularnym i zwyczajowym rytuałem.